Κυριακή των Βαϊων... το ψάρι περιμένει να το τιμήσουμε ... Δείτε τις προτάσεις για σήμερα

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και του χρόνου!!! 
Κυριακή των Βαϊων  σήμερα, και η ελληνική Ορθόδοξη παράδοση θέλει ψάρι στο τραπέζι. 
Ας δούμε πώς και γιατί...
Την Κυριακή των Βαΐων, σε ανάμνηση της θριαμβευτικής εισόδου του Χριστού στα Ιεροσόλυμα, όλες οι εκκλησίες στολίζονται με κλαδιά από βάγια, από φοίνικες δηλαδή ή από άλλα φυτά, όπως δάφνη, ιτιά, μυρτιά και ελιά.
Μετά τη λειτουργία, τα φυτά αυτά μοιράζονται στους πιστούς.  

Στα πρώτα χριστιανικά χρόνια, στα Ιεροσόλυμα, ο επίσκοπος έμπαινε στην πόλη πάνω σε γαϊδουράκι, αναπαριστάνοντας το γεγονός, ενώ στα βυζαντικά γινόνταν «ο περίπατος του αυτοκράτορα», από το Παλάτι προς τη Μεγάλη Εκκλησία.  Στη διαδρομή αυτή ο αυτοκράτορας μοίραζε στον κόσμο βάγια και σταυρούς και ο Πατριάρχης σταυρούς και κεριά.  Με τα βάγια οι πιστοί στόλιζαν τους τοίχους των σπιτιών και το εικονοστάσι τους.
Και σήμερα ακόμα όλες οι εκκλησίες στολίζονται με δαφνόφυλλα ή βάγια. Τα παλιότερα χρόνια  τους τα προμήθευαν τα  νιόπαντρα  ζευγάρια της χρονιάς ή και μόνο οι νιόπαντρες γυναίκες, για το καλό του γάμου τους.  Πίστευαν πως η γονιμοποιός δύναμη που κρύβουν τα φυτά αυτά θα μεταφερόταν και στις ίδιες και η μια χτυπούσε την άλλη με τα βάγια. Επίσης στα βάγια αυτά απέδιδαν  ιαματικές, αποτρεπτικές του κακού, αλλά και γονιμοποιές δυνάμεις, τα έβαζαν στο "εικονοστάσι" τους και τα έκαιγαν όταν ήθελαν να ξεματιάσουν κάποιον. 

Στη Λέσβο τα παιδιά, μετά την εκκλησία, στόλιζαν ένα δεμάτι από κλαδιά δάφνης με κόκκινα ή πράσινα πανάκια από καινούργιο φουστάνι, κρεμούσαν κι ένα κουδούνι και καθώς πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι ψάλλοντας και λέγοντας εξορκισμούς.
 Στη Λέσβο τα παιδιά, μετά την εκκλησία, στόλιζαν ένα δεμάτι από κλαδιά δάφνης με κόκκινα ή πράσινα πανάκια από καινούργιο φουστάνι, κρεμούσαν κι ένα κουδούνι και καθώς πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι ψάλλοντας και λέγοντας εξορκισμούς.
  Στη Τήνο, την Κυριακή των Βαΐων, τα παιδιά τριγύριζαν στους δρόμους κρατώντας μαζί με το στεφάνι τους την “αργινάρα”, μια ξύλινη ή και σιδερένια ροκάνα που τη στριφογύριζαν με δύναμη.  Μέσα σε εκκωφαντικό θόρυβο κατέληγαν στη θάλασσα, όπου πετούσαν στο στεφάνι στο νερό.
 Το έθιμο της περιφοράς των κλαδιών έχει την αναφορά του στην “ειρεσιώνη”, το στολισμένο με καρπούς κλαδί, που στις γιορτές της άνοιξης περιέφεραν στους δρόμους τα παιδιά, κατά την αρχαιότητα.  Έπλεκαν τα βάγια σε πάρα πολλά σχέδια: φεγγάρια, πλοία, γαϊδουράκια, το πιο συνηθισμένο όμως ήταν ο σταυρός.  Σε μερικά μέρη τους έδιναν το σχήμα του ψαριού μια και το ψάρι ήταν το σημάδι αναγνώρισης των πρώτων χριστιανών. Εξάλλου, η λέξη ΙΧΘΥΣ προέρχεται από τα αρχικά Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ.

             Αν και είναι σαρακοστή, λοιπόν, η εκκλησία την Κυριακή των Βαϊων επιτρέπει το ψάρι.  Έτσι και το τραγούδι των παιδιών λέει:

“Βάγια, Βάγια των βαγιών, τρώνε ψάρι και κολιό, κι ως την άλλη Κυριακή, με το κόκκινο αυγό ! ”
Σας προτείνω για σήμερα...


4 σχόλια:

  1. Κικίτσα μας έδωσες τροφή και για το σώμα και για το πνεύμα σήμερα!!
    Νοστιμότατες όλες οι προτάσεις σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νά είσαι καλά Έλενά μου, πάντα με τα γλυκά σου σχόλια μου φτιάχνεις τη μέρα! Και του χρόνου να είμαστε καλά και "μπλογκαρισμένες"!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ειδικά για αυτούς που νηστεύουν το ψαράκι της Κυριακής των Βαϊων είναι ανεκτίμητο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας είναι πολύτιμη!