Ρύζι ισπανικό το κοινώς λεγόμενο ...ντοματόρυζο

Το σημερινό μου πιάτο, μου θυμίζει πάντα πόσο άπειρη ήμουν όσον αφορά στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική όταν μπήκα στο πανεπιστήμιο κι έμεινα για πρώτη φορά μόνη στη δική μου κουζίνα.
Μέχρι τότε, ως "καλομαθημένη" πρωτότοκη κόρη, δεν ασχολούμουν ιδιαίτερα ούτε με τη μαγειρική αλλά ούτε και με τη ζαχαροπλαστική... μόνον για πλάκα, κάποιες φορές. Όταν, λοιπόν, πέρασα στο πανεπιστήμιο και νοίκιασα το δικό μου σπίτι, η μαμά μου, μου αγόρασε έναν μίνι οδηγό βασικής μαγειρικής της Χρ. Παραδείση... κι έτσι άρχισε το μακρινό μου ταξίδι στον κόσμο της μαγειρικοζαχαροπλαστικής.
Το πρώτο φαγητό που έφτιαξα, και με την επιτυχία του πρωτάρη, ήταν ο αρακάς. Η επόμενη όμως επιλογή μου ήταν το "ισπανικό ρύζι" όπως το έλεγε η ίδια η συγγραφέας.
Τα υλικά του ήταν ντομάτα ψιλοκομμένη, πιπεριές, κολοκύθι, κρεμμύδι, σκόρδο και καρότο... το έφτιαξα λοιπόν, περιμένοντας ένα ριζότο με μια πανδαισία χρωμάτων... και τί νομίζετε ότι έγινε; 
Ένα ελληνικότατο, πλην όμως, καταπληκτικό ντοματόρυζο, τέτοιο που φτιάχναμε στο σπίτι και καθόλου... μα καθόλου ισπανικό. η απόλυτη απομυθοποίηση ενός πιάτου αλλά και η δική μου απόλυτη ασχετοσύνη... χαχαχαχα... ακόμα το θυμάμαι και γελώ.
Σήμερα σας δίνω τη συνταγή αυτή, για το κλασσικό αλλά καθόλου ευκαταφρόνητο ντοματόρυζο, μιας και μπήκαμε για τα καλά στην νηστεία (όσο φυσικά μπορεί ο καθένας). 
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλά νηστίσιμα και πεντανόστιμα φαγητά που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τους αρτύσιμους συντρόφους τους.
ΥΛΙΚΑ
2 φλ. ρύζι καστανό δεκαλέπτου ή αρμπόριο
2-3 ντομάτες ξεφλουδισμένες και ψιλοκομμένες
2 καρότα ψιλοκομμένα
1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο
1 κολοκυθάκι ψιλοκομμένο
2 πιπεριές κόκκινες Φλωρίνης ψιλοκομμένες
1 φλ. τσ. ελαιόλαδο
1/2 κ.γλ. βασιλικό ξερό (αν υπάρχει φρέσκος ακόμα καλύτερα)
ελάχιστη λουίζα ξερή (προαιρετική)
Αλάτι
Πιπέρι τρίχρωμο φρεσκοτριμμένο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε το ελαιόλαδο σε κατσαρόλα και σωτάρουμε το κρεμμύδι, τα καρότα, το σκόρδο, τις πιπεριές και το κολοκυθάκι για 2-3 λεπτά, έως ότου μαραθούν.
Προσθέτουμε και το ρύζι και το σωτάρουμε για 2-3 λεπτά επίσης.
Προσθέτουμε τις ψιλοκομμένες ντομάτες και τον βασιλικό, τη λουίζα, το αλάτι και το πιπέρι.
Προσθέτουμε και 2 ποτήρια νερό και αφήνουμε να σιγοβράσουν.
Όταν το νερό κοντεύει να τελειώσει, ελέγχουμε εάν το ρύζι είναι όπως το θέλουμε, αλλιώς προσθέτουμε σιγά σιγά κι άλλο νερό, μέχρι να επιτύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Συνήθως, εγώ το καστανό ρύζι του δεκαλέπτου το βράζω 15 λεπτά γιατί το θέλω πιο μαλακό.
Σερβίρουμε με ψιλοκομμένο φρέσκο μαϊντανό,  γλυκόξινα αγγουράκια τουρσί και ελιές όταν νηστεύουμε και με πεκορίνο όταν δεν νηστεύουμε.
ΤIPS
* Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αρμπόριο γιατί γίνεται πολύ ωραίο και κρεμώδες και να ακολουθήσουμε τις οδηγίες του κουτιού.
* Μπορούμε, επίσης, να πολτοποιήσουμε στο multi όλα τα λαχανικά μαζί με τις ντομάτες και να μην φαίνονται στο ριζότο μας αλλά συνήθως αυτή είναι μια τακτική όταν πρόκειται να "φιλέψουμε" παιδάκια που δεν θέλουν να τρώνε λαχανικά, για να μην καταλάβουν ότι υπάρχουν στο φαγητό. Πάντως, είναι εξίσου νόστιμο.

6 σχόλια:

  1. πολύ μου αρέσει και επειδή δε νηστεύω θα προσθέσω και αρκετή παρμεζάνα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ολα τα τύπου ρυζότο...μα όλα όμως ...τα τσακίζω και ομολογώ ότι είναι από τα πιο αγαπημένα μου!!!
    Ακου ισπανικό...Ελληνικότατο παρακαλώ!
    Η λουϊζα δεν ήξερα ότι του πάει...σημειώνεται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. γενιές και γενιές έχουν μεγαλώσει με τους μαγειρικούς οδηγούς της πολυαγαπημένης Παραδείση.
    υπέροχο φαγάκι κι αν τα υλικά αργότερα είναι και στην εποχή τους εκεί θα απογειωθεί η γεύση κατακόρυφα, κι ελληνικα! μούρλια, σλουρπ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Να ενα πιατο που δνε εχω δοκιμασει ποτε αν και ειναι πολύ απλο!
    Η μαμα μου δεν το εκανε ποτε κι ετσι πεφτει σε μενα ο κληρος να το δοκιμασω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολύ ωραία εκδοχή και θα την φτιάξω μες την εβδομάδα σίγουρα, μιας και το ρύζι είναι από τα αγαπημένα μου πιάτα ειδικά όταν συνοδεύεται με λαχανικά και αρωματικά.
    Σ' ευχαριστούμε Κική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Pansofix με τη παρμεζάνα γίνεται ασυναγώνιστο!!!

    'Εφη μου, ναι η λουίζα του πάει γιατί του δίνει ένα λεμονάτο άρωμα (προσοχή στην ποσότητα να μην είναι μεγάλη)... εγώ κάποτε το πασπάλιζα με λίγο ξύσμα λεμονιού.

    ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ σε κερνάω όσες μερίδες θέλεις... και ναι με την Παραδείση μεγάλωσαν πολλές γενιές.

    Ελπινίκη δοκίμασέ το είναι ένα πιάτο που αντέχει σε πολλές "μεταλλάξεις" με διάφορα υλικά.

    Penelope είναι κορυφαία γεύση και μια εύκολη και γρήγορη λύση!

    Καλό βράδυ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας είναι πολύτιμη!