Οι παραδοσιακοί κουραμπιέδες μου

Καλησπέρα!! Ούφφφφφ!!! μόλις επέστρεψα μετά από μια γεμάτη μέρα και είπα να ξεκουραστώ για λίγο, να σας δώσω μια συνταγή για κουραμπιέδες (κι αυτή χρονολογείται από δωδεκαετίας) αλλά και να σας κάνω μια γρήγορη επίσκεψη γιατί, η αλήθεια είναι ότι μου λείψατε! 
Η ιστορία μου με τους κουραμπιέδες είναι πονεμένη! Ναιιιιι, ακριβώς όπως το διαβάσατε! Πρωτοξεκίνησα να φτιάχνω κουραμπιέδες όταν ήμουν ακόμη φοιτήτρια και είχα πάει στους γονείς μου στην Καβάλα (εκεί ζούσαμε τότε) για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Είχα κάθε καλή διάθεση να μάθω ΑΛΛΑ το θέμα ήταν περίπλοκο, μιας και η μητέρα μου και η γιαγιά μου δεν έφτιαχναν κουραμπιέδες.  Έτσι, η πρώτη μου αποτυχημένη απόπειρα ήταν από μια συνταγή ...ούτε θυμάμαι τί συνταγή!!! Τους έφτιαξα πάντως γεμάτη χαρά και το αποτέλεσμα, το θυμάμαι ακόμα, ήταν κάτι ανάμεσα σε παξιμάδια, αμυγδαλωτά και σκληρά μπισκότα που αρνούνταν να τα ...δαγκώσεις (αφού όλοι νόμισαν ότι είχα έξτρα μπόνους από την εξαδέρφη μου οδοντίατρο... για να τους στείλω με ...σπασμένα δόντια, μιας και είδαν τον εξάδερφό μου που προσπαθούσε να ...ροκανίσει έναν "κουραμπιέ"...χαχαχα).  
Επειδή, λοιπόν, όλη αυτή την κατάσταση την "πήρα επί προσωπικού" άρχισα να ψάχνω για μια άλλη συνταγή κι έτσι έπεσα πάνω στη συγκεκριμένη που μου την έδωσε μια μακρινή πόντια συγγενής μου που ήξερα ότι μαγείρευε καλά. Το αποτέλεσμα; Ποτέ δεν μου απέτυχαν ξανά οι κουραμπιέδες! Γίνονται πάντα καταπληκτικοί και πεντανόστιμοι!! Δοκιμάστε τους και θα εντυπωσιαστείτε!!!
Βέβαια, έχουν μια μικρή διαδικασία αλλά αξίζει τον κόπο!!! 
ΥΛΙΚΑ
125 γρ. βιτάμ σε θερμοκρασία δωματίου*
125 γρ. φυτίνη ή μινερβίνη σε θερμοκρασία δωματίου*
320 γρ. λιωμένο βούτυρο γάλακτος (αιγοπρόβειο) σε θερμοκρασία δωματίου
160 γρ. άχνη ζάχαρη
2 κ.γλ. λικέρ πικραμύγδαλο
1/2 κ.γλ. σόδα φαγητού
2 φακελάκια φυσική βανίλια σε σκόνη Vahiné
1 κιλό & 1/2 φλ. αλεύρι μαλακό
1 πρέζα αλάτι
200 γρ. αμύγδαλα ασπρισμένα, ψιλοκομμένα και καβουρδισμένα
500 γρ. άχνη για το πασπάλισμα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ψιλοκόβουμε στο multi τα ασπρισμένα αμύγδαλα (υπάρχουν έτοιμα ξεφλουδισμένα) και τα βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι.
Χωρίς λιπαρή ουσία ή με ελάχιστο βούτυρο τα καβουρδίζουμε έως ότου πάρουν ένα ελαφρώς καστανό χρώμα.
Τα αδειάζουμε σε ένα βαθύ πιάτο και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Στο μπολ του μίξερ, χτυπάμε τα τρία είδη βουτύρου με την άχνη έως ότου ασπρίσουν και αφρατέψουν με το εξάρτημα Κ (ή φτερό).
Προσθέτουμε το λικέρ, τη σόδα, τις βανίλιες και το αλάτι, συνεχίζοντας το χτύπημα.
Ύστερα, προσθέτουμε τα κομμένα και καβουρδισμένα αμύγδαλα και το αλεύρι σιγά-σιγά.
Τέλος, αλλάζουμε το εξάρτημα στο μίξερ, βάζοντας τα εξαρτήματα για ζύμωμα και αρχίζουμε να προσθέτουμε σιγά-σιγά και το αλεύρι.
Εάν το μίξερ είναι δυνατό, οι κουραμπιέδες μπορούν να ζυμωθούν μέχρι να είναι έτοιμη η ζύμη.
Εάν όχι, από τη στιγμή που το μίξερ θα αρχίσει να "ζορίζεται" να ζυμώσει τότε αναλαμβάνουν τα ...χεράκια μας και τελειώνουν το ζύμωμα.
Οι κουραμπιέδες ζυμώνονται έως ότου ομογενοποιηθούν τα υλικά και γίνουν μια ζύμη μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια.
Τους πλάθουμε σε ό,τι σχήμα θέλουμε (προσωπικά κάνω διάφορα σχήματα όπως μπαλίτσες, μισοφέγγαρα αλλά και με κουπ πάτ).
Τους βάζουμε σε λαμαρίνες φούρνου και τους ψήνουμε για 35-40 λεπτά, έως ότου ροδίσουν ελαφρά.
Βγάζουμε από το φούρνο και τους πασπαλίζουμε με άχνη.
TIPS
* Φυσικά, μπορούμε να αντικαταστήσουμε το Βιτάμ & την Φυτίνη με 250 γρ. βούτυρο αγελάδος.
** Εάν η ζύμη μας είναι πολύ μαλακή ή κολλάει στα χέρια προσθέτουμε λίγο ακόμη αλεύρι.
Έτσι κι αλλιώς το αλεύρι το προσθέτουμε σταδιακά για να δούμε μήπως τυχόν δεν χρειαστεί όλο (κάτι που συμβαίνει σπάνια).
Μια από τις πιατέλες που δόθηκαν στο μπαζάρ της περασμένης Κυριακής
Σημείωση: Το μόνο που ξέχασα είναι οι φωτογραφίες από τα υλικά, κι αυτό γιατί οι συγκεκριμένοι κουραμπιέδες έγιναν για το μπαζάρ κι επειδή βιαζόμουν να προλάβω δεν έβγαλα φωτογραφία τα υλικά και τη διαδικασία. Την επόμενη όμως εβδομάδα που θα τους ξανακάνω για μένα, θα κάνω update και θα βάλω κι αυτές τις φωτό. Καλό σας βράδυ και μακάρι να έχουμε όμορφα και ήρεμα Χριστούγεννα χωρίς να ξεχνάμε όλους αυτούς που η ζωή τους άλλαξε δραματικά λόγω της οικονομικής κατάστασης στη χώρα μας.

7 σχόλια:

  1. Κική μου εγώ δεν ειμαι του κουραμπιέ, και να κάτσω να τον φτιάξω αποκλείεται. Ετσι όμως όπως τους βλέπω χιονσομένους σαν να θέλω να φάω έναν!
    Φιλάκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κικίτσα μου προκομμένη έφτιαξες κιόλας την πρώτη παρτίδα βλέπω και μάλιστα για καλό σκοπό!!
    Με το καλό να ξαναφτιάξεις.
    Εγώ μελομακάρονα κουραμπιέδες από βδομάδα, το καθυστερώ όσο μπορώ για να μείνει τίποτε για τα Χριστούγεννα χα χα χαα!!
    Φιλάκια, καλή βδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ομορφοι και κάτασπροι σαν το χιονάκι που δεν βλέπω...να το βλέπουμε φέτος! χαχαα!! Το βούτυρο το χτυπάς πολύ ώρα? Εγω ναι και φέτος μου έμεινε το μίξερ χωρίς μπωλ και να δω τι θα γίνω...χαχχα! Και του χρόνου να είσαι καλά! Εφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Τι να πω εγώ;; Το πράγμα μιλάει από μόνο του!!!!
    Μοσχομύρισε ο τόπος :)
    Και του χρόνου!!!
    Πολλά φιλιά
    καλημέρα Κική!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πώς μου ξέφυγαν αυτά τα αριστουργήματα; Που κρύφτηκαν και δεν τα είδα από χθες! Νά 'σαι καλά και .... εντός των ημερών να ξαναφτιάξεις. Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. και του χρόνου Κική μου...
    εμένα αύριο είναι η μέρα μου για κουραμπιέδες...
    καλές γιορτές εύχομαι...-:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μας γλύκανες πάλι!!!Φέτος λέω ν'ακολουθήσω τη συνταγή σου γιατί και για μένα η ιστορία με τους κουραμπιέδες είναι πονεμένη.Θα σ'ενημερώσω...Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας είναι πολύτιμη!