Έφτασε η εποχή της χαλάρωσης για τους περισσότερους. Ακόμα κι αν συνεχίζεις την εργασία σου (όπως κι εγώ), είμαι σίγουρη ότι σου περισσεύει ώρα για να ακολουθήσεις έναν πιο ανάλαφρο ρυθμό απολαμβάνοντας και τα χόμπι σου.
Κι αν είσαι από εκείνους που αγαπούν τα βιβλία, τους βιβλιόφιλους που συνεχώς διαβάζουν και πιστεύουν, όπως κι εγώ ότι ένα βιβλίο δεν έχει εποχή, συνέχισε να διαβάζεις αυτή την ανάρτηση γιατί θα σου προτείνω κάποια βιβλία που διάβασα εφέτος και τα αγάπησα πολύ, έτσι για να αφήσεις και λίγο το κινητό στην άκρη.
Και θα σε ρωτήσω... η ανάγνωση ενός βιβλίου δεν σε συγκινεί, εμπνέει, ταξιδεύει αλλά και γεμίζει το νου σου με εικόνες και σκέψεις κάνοντας την κάθε μέρα σου πιο ξεχωριστή και όμορφη; Ιδανική εικόνα δεν είναι, να είσαι στην παραλία με έναν καφέ και ένα βιβλίο (και για να μη σκεφτεί κανείς κάτι άλλο, ναι και με την αγαπημένη σου παρέα). Κι απ' την άλλη το πρωί, το απόγευμα ή το βραδάκι στην βεράντα με ένα βιβλίο στο χέρι γεμίζεις ηρεμία, συναισθήματα και σκέψεις που δίνουν χρώμα στην καθημερινότητα.
Και μια χρήσιμη πληροφορία που, είμαι σίγουρη, ότι όλοι όσοι αγαπούν τα βιβλία το γνωρίζουν. Επειδή αγοράζω συνεχώς βιβλία έχω βρει την χαρά μου με την ιστοσελίδα metabook (δεν είναι σπόνσορας) μια και όσα βιβλία έχω αγοράσει είναι πιο φθηνά αλλά και χωρίς προβλήματα αν και μεταχειρισμένα. Μ' αυτόν τον τρόπο μπορώ και ξοδεύω λιγότερα χρήματα ενώ αγοράζω περισσότερα βιβλία.
Πάμε, λοιπόν, να δούμε 5 βιβλία που διάβασα (ή διαβάζω ακόμα) και τα αγάπησα.
Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ
Ντελφίν Μινουί, η αγαπημένη μου γαλλίδα δημοσιογράφος της εφημερίδας "Le Figaro". Είναι το τρίτο βιβλίο της που διαβάζω και εξακολουθώ να λατρεύω την γραφή της καθώς και τα έργα της που περιέχουν ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία πλεγμένα σε μυθιστορήματα με ροή, χωρίς να κουράζουν μια και δεν είναι "στεγνά" ιστορικά (στυλ που μου πέφτει λίγο "βαρύ¨). Το πρώτο ήταν το "Αλφάβητο της σιωπής" ακολούθησε το "Ελεύθερη" και το "Δέκα ετών διαζευγμένη". Συγκλονιστικά όλα!! "Οι συλλέκτες βιβλίων στην Νταράγια" είναι η ιστορία της μυστικής βιβλιοθήκης στη Συρία.
Διάβασε στο οπισθόφυλλο...
Στη σκιά του πολέμου, οι φράσεις μπορούν να πάλλονται και πάλι. Τέλεια ταξινομημένες και τοποθετημένες στα ράφια, οι λέξεις στέκονται όρθιες, είναι γερές, θριαμβεύτριες, αγέρωχες, γενναίες, αξιόπιστες, γεμάτες αλήθεια. Ανοίγουν δρόμους στη σκέψη, χειμάρρους ιδεών, ιστοριών για να ξεφεύγεις. Από το 2012 έως το 2016 η εξεγερμένη Νταράγια, προάστιο της Δαμασκού, υπέστη μια ανελέητη πολιορκία από τις δυνάμεις του Μπασάρ αλ-Άσαντ. Τέσσερα χρόνια καθόδου στην κόλαση, σημαδεμένα από βομβαρδισμούς, επιθέσεις με χημικά αέρια, στερήσεις και πείνα. Μπροστά στη βία του καθεστώτος Άσαντ, σαράντα περίπου νεαροί επαναστάτες αποφασίζουν να ελευθερώσουν χιλιάδες βιβλία θαμμένα κάτω από τα ερείπια και να τα συγκεντρώσουν σε μια βιβλιοθήκη κρυμμένη σε ένα υπόγειο. Η αντίστασή τους μέσω των βιβλίων είναι αλληγορική: ενσαρκώνει την απόλυτη άρνηση απέναντι σε κάθε μορφή πολιτικής ή θρησκευτικής επιβολής. Ενσαρκώνει την τρίτη φωνή, μεταξύ καθεστώτος Άσαντ και Ισλαμικού Κράτους. Φωνή που ο πόλεμος απειλεί να πνίξει. Η αφήγηση, καρπός της επικοινωνίας μέσω Skype ανάμεσα στη Γαλλίδα δημοσιογράφο Μινουί και τους ανυπότακτους ακτιβιστές, είναι ένας ύμνος στην προσωπική ελευθερία και στη δύναμη της λογοτεχνίας.
Εκδόσεις Πατάκη
Το πρώτο μυθιστόρημα του νομπελίστα Ορχάν Παμούκ που διάβασα και με καθήλωσε μια και τα έχει όλα. Πολιτισμικά στοιχεία για τη ζωή και τις συνήθειες της αστικής τάξης στην Κωνσταντινούπολη του 1970 αλλά και έναν ύμνο στην αγάπη, την αφοσίωση, τη φιλία καθώς και το δικαίωμα στην ευτυχία. Ένα βιβλίο καθηλωτικό που δεν θέλεις να το αφήσεις από τα χέρια σου και, άρα, αυτή την εποχή που έχεις (αν έχεις) λιγότερες υποχρεώσεις και περισσότερο ελεύθερο χρόνο για διάβασμα είναι ιδανικό. Συγκρίνεται άνετα με κλασσικά μυθιστορήματα του Μπαλζάκ, Φλωμπέρ, Ντοστογιέφσκι, Τολστόι.
Διάβασε στο οπισθόφυλλο...
Ιστανμπούλ, άνοιξη 1975. Ο Κεμάλ και η Σιμπέλ, παιδιά δυο γνωστών οικογενειών της πόλης, ετοιμάζονται να αρραβωνιαστούν. Όταν όμως ο Κεμάλ συναντά τη Φισούν, μακρινή του ξαδέλφη και πωλήτρια σε μπουτίκ, μαγεύεται. Έκτοτε, φαντάζεται διαρκώς το κοινό του μέλλον με τη Φισούν - και η ζωή του αλλάζει. Ο παθιασμένος έρωτάς του δημιουργεί ένα αγεφύρωτο ρήγμα που τον χωρίζει από την αστική τάξη της Ιστανμπούλ. Για πολλά χρόνια ο Κεμάλ συλλέγει με μανία όλα τα πράγματα που έχει αγγίξει η αγαπημένη του, ώστε, κοιτάζοντάς τα, να τη νιώθει πάντα κοντά του. Όταν η Φισούν πεθαίνει, μετά από χρόνια, ο Κεμάλ αγοράζει το σπίτι της για να το μετατρέψει σε μουσείο, φόρο τιμής προς εκείνη αλλά και προς τη ζωή που ο ίδιος δεν έζησε. Ένα μουσείο, που θα είναι ταυτόχρονα ο χάρτης μιας κοινωνίας και της καρδιάς του.
Εκδόσεις Πατάκη
'Ενα βιβλίο τρυφερό, αστείο αλλά και συγκινητικό. Δεν έχω διαβάσει άλλο της Ιρλανδής συγγραφέως Ρούνεϋ αλλά το συγκεκριμένο το λάτρεψα. Εξερευνά το πένθος (ήρθε σε μια εποχή που το βίωνα), τις οικογενειακές σχέσεις αλλά και τη μοναξιά με μια υπέροχη συναισθηματική γραφή που, κάποιες φορές μου έφερνε δάκρυα στα μάτια.
Διάβασε στο οπισθόφυλλο....
Πέρα από το γεγονός ότι είναι αδέλφια, ο Πίτερ και ο Ίβαν Κούμπεκ ελάχιστα κοινά φαίνεται να έχουν μεταξύ τους.
Ο Πίτερ είναι δικηγόρος στο Δουβλίνο, τριαντάρης, επιτυχημένος, άξιος και φαινομενικά άτρωτος. Όμως, μετά τον θάνατο του πατέρα τους, χρειάζεται υπνωτικά για να κοιμηθεί και πασχίζει να διαχειριστεί τη σχέση του με δύο πολύ διαφορετικές γυναίκες – την παντοτινή πρώτη του αγάπη, τη Σύλβια, και τη Ναόμι, μια φοιτήτρια που αντιμετωπίζει τη ζωή σαν μια μεγάλη φάρσα.
Ο Ίβαν είναι επαγγελματίας σκακιστής, είκοσι δύο ετών. Πάντα θεωρούσε τον εαυτό του κοινωνικά αδέξιο, μοναχικό, το αντίθετο από τον γοητευτικό και δημοφιλή μεγάλο του αδελφό. Διανύοντας τις πρώτες εβδομάδες του πένθους, ο Ίβαν γνωρίζει τη μεγαλύτερή του Μάργκαρετ, που κουβαλά το δικό της ταραχώδες παρελθόν, και συνδέονται ακαριαία και έντονα.
Εκδόσεις Gutenberg
Το βιβλίο που διαβάζω τώρα. Ένα θρίλερ, κυριολεκτικά συναρπαστικό (The Guardian) του βραβευμένου με Πούλιτζερ Ρίτσαρντ Πάουερ. Χωρίς να έχω διαβάσει το βραβευμένο του μυθιστόρημα "Οι κορυφές της ζωής" αλλά ούτε και την "Αμηχανία" το "οικολογικό" και "τεχνολογικό" (θα τολμούσα να πω) αυτό μυθιστόρημα όπως και η γραφή του συγκεκριμένου συγγραφέα με καθήλωσε μια και η ωκεάνια ζωή συνδυάζεται με την τεχνητή νοημοσύνη αλλά ταυτόχρονα εξετάζει και την ανθρώπινη φύση.
Διάβασε στο οπισθόφυλλο...
Ένα ειδυλλιακό νησί στον Ειρηνικό μεταβάλλεται σε πεδίο αντιπαραθέσεων, όταν κάποιος τεχνολογικός κολοσσός επιχειρεί να κατασκευάσει εκεί βάση για πλωτές πόλεις. Οι κάτοικοι καλούνται να αποφασίσουν αν θα πουν το «ναι» ή θα διαφωνήσουν. Τρεις παλιοί γνωστοί ξανασυναντιούνται: ο Τοντ, δισεκατομμυριούχος της τεχνητής νοημοσύνης, που γνωρίζει πως έχει άνοια· ο Ράφι, φίλος του από τα σχολικά χρόνια, όταν τους ένωνε η αγάπη για τα παιχνίδια στρατηγικής, που ζει τώρα ήρεμα στο νησί· και η Ίνα, η σύζυγός του, μια Πολυνήσια γλύπτρια.
Εκδόσεις Πεδίο
Το τρίτο βιβλίο του συγκεκριμένου συγγραφέα και δασκάλου του Ζεν βουδισμού που διάβασα. Τα άλλα δύο, "Όσα μπορείς να δεις μόνο όταν δεν βιάζεσαι" και το "Αγάπη για το λιγότερο τέλειο" πάλι των εκδόσεων Πεδίο ήταν εξίσου με ενθουσίασαν και πολλές φορές με βοήθησαν να "δω" και να συνειδητοποιήσω το αυτονόητο. Δεν θα τα χαρακτήριζα απλά βιβλία αλλά εγχειρίδια γεμάτα μικρές ιστορίες αλλά και αποφθέγματα-συμβουλές για μια καλύτερη ζωή και μπορεί κάποιες φορές να αναφέρουν τα αυτονόητα αλλά, τελικά, κι αυτά χρειάζεται να μας τα θυμίζει κάποιος. Ξεκάθαρα βιβλία αυτοβελτίωσης με τροφή για το νου. Ίσως όχι βιβλία για την παραλία αλλά σίγουρα βιβλία που θα μας βοηθήσουν.
Καλό καλοκαίρι και καλό διάβασμα!
