Η μονοτονία δεν είναι το δυνατό μου σημείο ή μάλλον είναι το αδύνατό μου σημείο!!! Η μονοτονία εδώ ...εγώ εκεί... απέναντι!!! Η συνήθεια ...παγίδα μάλλον παρά σιγουριά!!!
Καλησπέρα σας!!! Μετά από μια ακόμα ξέφρενη εβδομάδα, γεμάτη με υποχρεώσεις που όσο ευχάριστες κι αν είναι δεν παύουν να είναι χρονοβόρες, μετά από μια εβδομάδα με τρεις τούρτες για μικρούλια που γιόρταζαν τα γενέθλιά τους κατάφερα Κυριακή απόγευμα να καθίσω στον υπολογιστάκο μου και να κάνω βολτίτσα στην μπλογκογειτονίτσα μας αλλά και να γράψω κάποια ...μυστικούλια που ήθελα να γράψω εδώ και καιρό!!
Είναι μυστικούλια που βοηθούν τη καθημερινότητά μας στην κουζίνα να γίνει πιο εύκολη!!!
Τί λέτε;;; Πάμε να δούμε μερικά;;
😉
1- Διατηρούμε φρέσκο το κέικ, βάζοντάς το στην κατάψυξη όταν κρυώσει κομμένο σε κομμάτια. Βγάζουμε έγκαιρα από την κατάψυξη, το αφήνουμε να αποψυχθεί ...και είναι φρεσκότατο για μια εβδομάδα!
😉
2- Παραψήθηκε το κέικ και στέγνωσε;;; Το τρυπάμε με ένα πηρούνι σε πολλά σημεία και το σιροπιάζουμε με λίγο σιρόπι.
😉
3- Έπεσε κατά λάθος πολύ αλάτι στο φαγητό;;;; Ρίχνουμε μέσα μια πατάτα, την αφήνουμε να βράσει με το φαγητό και ...όλα καλά!!
😉
4- Δεν θέλουμε να μυρίζει το σπίτι ψαρίλα;;; Την ώρα που μαγειρεύουμε ψάρια βάζουμε σε μια μικρή κατσαρόλα να βράσει λίγο νερό με καφέ ή κανέλα. Η ψαρίλα εξαφανίζεται!
😉
5- Οι σταφίδες, τα αποξηραμένα φρούτα αλλά και οι ξηροί καρποί διατηρούνται καλύτερα σε γυάλινο βαζάκι μέσα στο ψυγείο.
😉
6- Αποφεύγουμε να αποθηκεύουμε διαφορετικών γεύσεων μπισκότα στο ίδιο κουτί γιατί η γεύση τους αλλοιώνεται!
😉
7- Εάν βάλουμε ανάμεσα στις πατάτες μερικά μήλα αυτές δεν μαλακώνουν.
😉
8- Μας περίσσεψε ψωμί που ξεράθηκε;; Υπάρχουν πολλές λύσεις...
Το ψήνουμε στο φούρνο και το κάνουμε φρυγανιές που τις θρυμματίζουμε στο multi.
Το θρυμματίζουμε έτσι όπως είναι στο multi και το χρησιμοποιούμε για πανάρισμα ή για να χυλώσουμε σούπες.
Το κόβουμε σε κομματάκια και το κάνουμε κρουτόν ψήνοντάς το στο φούρνο ή σε αντικολλητικό τηγάνι.
😉
9- Ο καφές διατηρείται καλύτερα στο ψυγείο κλεισμένος σε γυάλινο βαζάκι.
😉
10- Εάν πρέπει στο γλυκό που φτιάχνουμε (κυρίως κέικ) να βάλουμε αριάνι και δεν έχουμε μπορούμε να το αντικαταστήσουμε με ίδια ποσότητα γάλακτος ανακατεμένου με λίγο γιαούρτι... π.χ. 150 γρ. αριάνι θα τα αντικαταστήσουμε με 100 γρ. γάλακτος και 50 γρ. γιαούρτι.
Αυτά για σήμερα... καλό σας βράδυ κι αύριο με συνταγούλα... εύκολη και νόστιμη!!! -:))
Καλησπέρα σας! Παρασκευή σήμερα... πότε έφτασε το τέλος μιας ακόμα εβδομάδας ούτε που το κατάλαβα!!
Σας έχει τύχει να είστε εκτός προγράμματος;; Φαντάζομαι πώς ναι! Είναι κάτι μέρες ή και εβδομάδες που τρέχεις συνεχώς και όλο κάτι σου ξεφεύγει και όλο κάτι μένει στο τέλος που έπρεπε να γίνει αλλά δεν έγινε!
Τί κάνετε τότε; Είστε από τους τύπους που το παίρνετε γρήγορα απόφαση και αρχίζουν και πάλι από την αρχή ...κυνηγώντας την ουρά τους ή από κείνους που βυθίζονται στις ενοχές που τους ακινητοποιούν ακόμη περισσότερο;;;; Είστε από κείνους που προσπαθούν να καταλάβουν γιατί συμβαίνει αυτό ή από κείνους που λένε "δεν βαριέσαι... δεν τα προλαβαίνω όλα" και πάει τελείωσε!!
Προσωπικά, ανήκω στην πρώτη κατηγορία...κανονικά! Τον τελευταίο καιρό όμως έχω περάσει επίπεδο!!! Τα έκτακτα γίνονται τακτικά και η γράφουσα για κάποιον άγνωστο και ανεξήγητο λόγο κάπου χάνει ...χρόνο (όχι λάδια!! χαχαχα)! Αυτός είναι και ο λόγος που απαντώ στα σχόλια καθυστερημένα! Αυτός είναι και ο λόγος που κάποιες φορές εμφανίζεται η ανάρτηση αργά και ζητώ ειλικρινά συγγνώμην! Πού θα πάει θα τη βρω τη ...μαύρη τρύπα που εξαφανίζεται ο ...χρόνος μου!!-:))
Πάντως, σε όποια κατηγορία κι αν ανήκουμε, ένα γλυκάκι την ώρα που εμφανίζεται το πρόβλημα δεν βλάπτει ή μάλλον βοηθάει!!! -:)) Ειδικά αν είναι μια μικρή μπουκίτσα καραμελένιας σοκολάτας ή σοκολατένιας καραμέλας!!! Τώρα βέβαια μια τέτοια μπουκίτσα είναι, πάντα ή σχεδόν πάντα, εθιστική αλλά αυτό... το αντέχουμε... έτσι δεν είναι;;;
Πάμε, λοιπόν, να δούμε μια τούρτα που σας έχω υποσχεθεί από την Πρωτοχρονιά ... αν και κοντεύουν να φτάσουν οι Απόκριες!!!!-:( Κάλλιο αργά παρά ποτέ!!
ΥΛΙΚΑ Για το κέικ
300 ml νερό
200 ml αριάνι ή ξινόγαλα
660 γρ. ζάχαρη
250 γρ. βούτυρο
35 γρ. κακάο
1 κ.γλ. σόδα φαγητού (σκόνη)
470 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
4 αυγά μεσαίου μεγέθους
Για το σιρόπι
2 1/2 φλ.τσ. νερό
2 φλ.τσ. ζάχαρη
3 κ.σ. κακάο
Για τη γέμιση
1 κουτί ζαχαρούχο γάλα που το κάναμε καραμέλα (ΕΔΩ)
1 φακελάκι φυτική σαντιγύ σε σκόνη + 200 ml γάλα κρύο
Για το κέικ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο, τη ζάχαρη, το νερό, το αριάνι,το κακάο και τη σόδα και την αφήνουμε σε χαμηλή θερμοκρασία μέχρι να λιώσει το βούτυρο και η ζάχαρη.
Ανακατεύουμε για να ομογενοποιηθεί το μίγμα μας και το αφήνουμε να βράσει για 5 λεπτά σε χαμηλή φωτιά.
Ύστερα, αποσύρουμε από την ηλεκτρική εστία και αφήνουμε το μίγμα να "κρυώσει" μέχρι να φτάσει σε θερμοκρασία δωματίου.
Σε ένα μπολ σπάζουμε τα αυγά και προσθέτουμε τη φαρίνα χτυπώντας το μίγμα έως ότου γίνει πιο ανοιχτόχρωμο.
Ενώνουμε τα δύο μίγματα και αφού καλύψουμε μια φόρμα με διάμετρο 26-28 εκ. τη γεμίζουμε και βάζουμε το κέικ να ψηθεί.
Ψήνουμε το κέικ για 50-60 λεπτά ή μέχρι να βυθίσουμε ένα μαχαίρι και όταν το βγάλουμε να είναι καθαρό.
ΣΗΜ. Προσωπικά χρησιμοποίησα δύο μικρές φόρμες για να κάνω τη διώροφη τούρτα για τη μικρή μας Βασιλικούλα μοιράζοντας έτσι το μίγμα σε 3 μέρη.
Στη μεγαλύτερη φόρμα έβαλα τα 2/3 του μίγματος και στην μικρή το υπόλοιπο 1/3 μίγμα.
Για το σιρόπι
Σε μια κατσαρόλα, βράζουμε το νερό με τη ζάχαρη και το κακάο για 5-6 λεπτά από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει το νερό, σε σιγανή θερμοκρασία.
Σε μια κατσαρόλα, βράζουμε το νερό με τη ζάχαρη και το κακάο για 5-6 λεπτά από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει το νερό, σε σιγανή θερμοκρασία.
Για τη γέμιση
Βράζουμε το ζαχαρούχο γάλα και το κάνουμε καραμέλα.
Χτυπάμε το γάλα με τη σαντιγύ σκόνη και κάνουμε μια σφιχτή σαντιγύ.
Αναμιγνύουμε την καραμέλα και τη σαντιγύ και την ανακατεύουμε μέχρι να έχουμε ένα αφράτο μίγμα.
Βάζουμε στο ψυγείο μέχρι να την χρησιμοποιήσουμε.
Σύνθεση της τούρτας
Σύνθεση της τούρτας
Κόβουμε το κέικ σε τρείς δίσκους.
Βάζουμε τον πρώτο δίσκο στην πιατέλα και αφού τον σιροπιάσουμε τον καλύπτουμε με ένα μέρος της κρέμας.
Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία και για τον άλλο δίσκο του κέικ και τέλος βάζουμε τον τελευταίο δίσκο του κέικ που τον σιροπιάζουμε κι αυτόν.
Ύστερα, καλύπτουμε την τούρτα με ζαχαρόπαστα.
Εάν δεν θέλουμε ζαχαρόπαστα, μπορούμε να την καλύψουμε με ganache σοκολάτας ή απλά με σαντιγύ σοκολάτας ή βανίλιας.
ΣΗΜ. Στη συγκεκριμένη τούρτα το παντεσπάνι είναι κομμένο στη μέση (σε δύο δίσκους δηλαδή) και έχει μια στρώση καραμέλας. Με τις δύο στρώσεις είναι πιο ισορροπημένη σαν τούρτα!
ΣΗΜ. Στη συγκεκριμένη τούρτα το παντεσπάνι είναι κομμένο στη μέση (σε δύο δίσκους δηλαδή) και έχει μια στρώση καραμέλας. Με τις δύο στρώσεις είναι πιο ισορροπημένη σαν τούρτα!
Μερέντα, Νουτέλα, λευκή, μαύρη ή μάλλον καφέ, σοκολατένια σίγουρα, εθιστική ...ακόμη πιο σίγουρα, η μεγάλη αγάπη μεγάλων και μικρών αλλά και το καταφύγιο του κάθε ...πικραμένου που του ανεβάζει τα επίπεδα ορμονών στα ύψη κι έτσι καταφέρνει να "τα βγάλει πέρα" με τα δύσκολα! Αυτά τα αλείμματα με "καταδιώκουν"! Η σχέση πάθους και μίσους που έχουμε περνάει εδώ και χρόνια εξάρσεις και υφέσεις αλλά πάντα καραδοκεί ...κάπου εκεί στο βάθος της γευστικής μου μνήμης ή μήπως... στο πίσω μέρος του μυαλού μου;; Από τότε που μπήκα στο μπλογκοσπιτάκι μου και άνοιξα την πόρτα προς τον έξω κόσμο αυτή η εμμονή έγινε κατά διαστήματα ακόμη πιο έντονη!!! Έψαξα και βρήκα συνταγή ή καλύτερα... συνταγές! Στήθηκα πάνω από την κατσαρόλα που σιγόβραζε... έχοντας τη γλυκιά και γεμάτη ανυπομονησία προσμονή του αποτελέσματος! Απογοητεύτηκα τις περισσότερες φορές! Ξαναπήγα στην κουζίνα και ξαναδοκίμασα με την ελπίδα ενός καλύτερου αποτελέσματος κι ύστερα... παύση!!! Από τις πολλές προσπάθειες μόνον δύο έδωσαν ικανοποιητικούς καρπούς (θα τις βρείτε ΕΔΩ) ώσπου η λευκή σοκολάτα για μια ακόμη φορά όρθωσε το ανάστημά της μπροστά μου και με τη μορφή μιας φίλης μου ζήτησε να περιπλανηθώ σε γνώριμα αλλά και νέα λημέρια!
Τί να κάνω κι εγώ;;; Πήρα τη σοκολάτα μου κι άρχισα τις δοκιμές. Λίγο η πείρα, λίγο η τύχη, πολύ το Google "έπεσα" πάνω σε μια συνταγή που κυκλοφορεί ευρέως στο διαδίκτυο! Εγώ την πρωτοβρήκα ΕΔΩ και αποφάσισα να τη δοκιμάσω σκέτη αλλά και σε διάφορες παραλλαγές.
Ένα έχω να πω... ακόμα απορώ πώς δεν την είχα βρει αυτή τη συνταγή μέχρι τώρα!!!!! Και οι τρεις παραλλαγές έγιναν εκπληκτικά εύκολα, είναι νόστιμες και με ωραιότατη υφή (αν και διατηρείται στο ψυγείο). Φυσικά δεν έχει εκείνη τη λαστιχωτή υφή που έχει το άλειμμα πραλίνας που κυκλοφορεί στο εμπόριο αλλά μένει μαλακό και είναι αγνό, σπιτικό!!
Αν και πιστεύω ότι οι περισσότεροι θα την γνωρίζουν τη συνταγή, θα σας δώσω τη δική μου παραλλαγή και μερικά μυστικά για ένα τέλειο αποτέλεσμα ως προς την υφή της!
- 200 γρ. λευκή σοκολάτα σε κομμάτια
- 70 γρ. βούτυρο soft
- 100 ml γάλα φρέσκο
- 50 γρ. φουντούκια ή φιστίκια Αιγίνης
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Με φουντούκια ή φιστίκια Αιγίνης
- Βάζουμε τα φουντούκια ή τα φιστίκια σε νερό για 2 ώρες έτσι ώστε να μαλακώσουν λίγο.
- Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο και το γάλα και τα αφήνουμε σε σιγανή φωτιά για να ζεσταθούν (όχι να βράσουν) και να λιώσει το βούτυρο.
- Ύστερα, ρίχνουμε και τα κομμάτια της σοκολάτας και τα αφήνουμε να λιώσουν κι αυτά.
- Ανακατεύουμε για να ομογενοποιηθεί το μίγμα και βγάζουμε την κατσαρόλα από τη φωτιά για να κρυώσει.
- Βάζουμε τους ξηρούς καρπούς στο multi και τους πολτοποιούμε πιέζοντάς το για να λειτουργεί διακεκομένα και να μη ζεσταθεί.
- Ρίχνουμε 3-4 κ.σ. από το υγρό μίγμα μέσα στο multi και ξαναπολτοποιούμε τους ξηρούς καρπούς.
- Ξαναρίχνουμε άλλες 6-7 κ.σ. και τους πολτοποιούμε και πάλι.
- Συνεχίζουμε έτσι ακόμη μια φορά, αφήνοντας για μερικά δευτερόλεπτα το multi χωρίς να λειτουργεί για να μην καεί.
- Τέλος, ρίχνουμε όλο μαζί το υγρό μίγμα και το "χτυπάμε" στο multi μέχρι να ομογενοποιηθεί καλά το άλειμμα.
- Το βάζουμε σε ένα βαζάκι και το διατηρούμε στο ψυγείο για 7-8 μέρες.
- Φυσικά μπορούμε να μη βάλουμε καθόλου ξηρούς καρπούς στο άλειμμα οπότε γίνεται πάρα πολύ απλά ακολουθώντας την αρχική διαδικασία μέχρι να λιώσει η σοκολάτα και να ομοιογενοποιηθεί το μίγμα.
- Εάν το βούτυρο "μαζευτεί" στο επάνω μέρος του μίγματος απλά ανακατεύουμε καλά το μίγμα ή το χτυπάμε για 2-3 λεπτά με το μίξερ χειρός στη χαμηλή ή μεσαία ταχύτητα.
2.jpg)
2.jpg "Μανιτάρια γιαχνιστά")
Λαχανικών συνέχεια σήμερα! Μόνον που το σημερινό πιάτο είναι ένα πεντανόστιμο χορτοφαγικό φαγάκι, οικονομικό και πολύ εύκολο! Είναι από κείνα τα πιάτα που φέρνουν στο νου νοικοκυρές άλλων εποχών, όταν η κατσαρόλα με το φαγητό άχνιζε επάνω σε μια μικρή κουζίνα στην καλύτερη των περιπτώσεων κι άλλοτε επάνω σε μια ξυλόσομπα. Μια τέτοια καφετιά ξυλόσομπα, αλλά μεγάλη...με φούρνο και "εστίες" είχε και η δική μου γιαγιά ...ακριβώς απέναντι από την ηλεκτρική κουζίνα ...θαρρείς για να κοροϊδεύει η μια την άλλη. Την έλεγε "μασίνα" κι όταν ψήνονταν εκεί το κοτόπουλο με τις πατάτες ή μαγειρεύονταν στην αλουμινένια κατσαρόλα τα χόρτα γιαχνί είχαν άλλη γεύση! Μας χάριζε, λοιπόν, νοστιμιά στα φαγητά, ζεστασιά στην κουζίνα αλλά και ομορφιά όταν απολαμβάναμε τη φλόγα που ξεπηδούσε ζωηρά μέσα από το τζάμι της. Τί απογοήτευση όταν σιγά σιγά η μασίνα άναβε όλο και πιο σπάνια παραχωρώντας το ψήσιμο στην κάτασπρη ηλεκτρική κουζίνα! Η ευκολία, η ταχύτητα και η σύγχρονη μορφή του πολιτισμού σιγά σιγά έπαιρναν τη θέση τους στην καρδιά της γιαγιάκας μου που παρ' όλα αυτά μας χάριζε ανεπανάληπτες γευστικές εμπειρίες... απλές αλλά υπέροχα σπιτικές και κυρίως πασπαλισμένες με μεράκι, φροντίδα και αγάπη!
Η παρακάτω συνταγή είναι μια από τις παραλλαγές που έφτιαχνε, αν και χωρίς τα μανιτάρια που δεν έμπαιναν, για κάποιο ανεξήγητο λόγο ποτέ στο πιάτο μας!!! Δεν ήταν όμως η μόνη!! Θυμάμαι αυτό το φαγητό σερβιριζόταν με πιλάφι ή με ένα αυγό που έριχνε στην κατσαρόλα αφού "άνοιγε" χώρο...φωλιές για τα αυγά ...έλεγε!! Άλλοτε, η κατσαρόλα υποδέχονταν και άγρια χόρτα όπως αντίδια ή σέσκουλα κι άλλοτε μόνον σπανάκι, πράσα και κρεμμύδι. Μοσχοβολούσε ο τόπος... μέχρι έξω ταξίδευε το άρωμα κι ερχόταν να μας προϋπαντήσει όταν φτάναμε στην εξώπορτα!!!
Μια συνταγή με νοσταλγία σας δίνω σήμερα (εξάλλου ο χειμώνας είναι μια εποχή που κάνει καλή παρέα με τη νοσταλγία), μια συνταγή με πολύ απλά και οικονομικά υλικά αλλά τόσο, μα τόσο νόστιμη! Κι όσο για το ζουμάκι...κρίμα ...να πάει χαμένο... μερικές μπουκίτσες ψωμάκι βρίσκουν εκεί τη θέση τους για να ξεσηκώσουν τις αισθήσεις για τα καλά...μόλις τρυπώσουν στον ουρανίσκο.
- 500 γρ. σπανάκι (κατεψυγμένο ή φρέσκο)
- 500 γρ. μανιτάρια σε φέτες (κατεψυγμένα ή όχι)
- 2 μεγάλα πράσα σε ροδέλες
- 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
- 1 κόκκινη πιπεριά σε κομμάτια
- 80 ml κονιάκ
- 1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο
- 1/2 κ.γλ. μίγμα από θυμάρι, ρίγανη, βασιλικό και δεντρολίβανο
- 1 πρέζα σκόρδο σε σκόνη (ή 1 σκελίδα σκόρδου)
- Αλάτι και πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
- Βάζουμε το ελαιόλαδο σε μια κατσαρόλα και το αφήνουμε να ζεσταθεί.
- Μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε το κρεμμύδι και το αφήνουμε να σοταριστεί για λίγο μέχρι να μαραθεί.
- Ύστερα, προσθέτουμε τα μανιτάρια, την πιπεριά και τα πράσα.
- Τα αφήνουμε κι αυτά 2-3 λεπτά να σοταριστούν και να πάρουν μια βράση.
- Τέλος, προσθέτουμε και το σπανάκι και αφού σοταριστεί κι αυτό για λίγα λεπτά το σβήνουμε με το κονιάκ.
- Αφήνουμε τα λαχανικά να πάρουν 1-2 βράσεις για να εξατμιστεί το αλκοόλ και μετά προσθέτουμε 1 φλ.τσ. νερό, αλάτι, πιπέρι, το σκόρδο σε σκόνη, τη ζάχαρη και το μίγμα των ξερών βοτάνων-αρωματικών (δεντρολίβανο, θυμάρι, βασιλικό και ρίγανη).
- Σιγοβράζουμε το φαγητό μέχρι να μαλακώσουν τα μανιτάρια, να εξατμιστούν τα υγρά και να χυλώσει ο ζωμός του που θα είναι κυρίως το λάδι του.
- Σερβίρουμε με μια φετούλα λεμόνι, με ένα ωραίο πιλάφι ή ακόμη και με ένα ψητό μπουτάκι κοτόπουλου.
Τελικά οι μέρες πέρασαν, οι γιορτές άφησαν στον απόηχό τους την ανάμνηση από τη σύσφιξη των σχέσεων με κουραμπιέδες, μελομακάρονα, βασιλόπιτες και λογιών λογιών άλλα καλούδια που κι αυτά με τη σειρά τους άφησαν τη στάμπα τους στα ρούχα που... όχι δεν στένεψαν γιατί "μπήκαν" στο πλύσιμο! Μετά, λοιπόν, από την εορταστική παρέλαση των προαναφερόμενων ειδών ήρθε τώρα και η σειρά της κυρίας αποτοξίνωσης και της σωστής διατροφής... έτσι για να παρελάσουν καμιά φορά και λίγες περισσότερες βιταμίνες αλλά χωρίς την παρέα των θερμίδων.
Το έργο το έχω ξαναδεί πολλές φορές!!! Είναι σαν παλιά, καλή ελληνική ταινία πλην όμως χιλιοπαιγμένη στην τηλεόραση κάτι σαν τις σειρές που βάζουν κάθε Πάσχα!!! Και όπως κάθε φορά μετά τα Χριστούγεννα που είναι συνώνυμα, σχεδόν, με την επέλαση όλων όσων προαναφέρθηκαν έφτασε η εποχή των ...ισχνών αγελάδων με τις ωραίες σαλάτες και τα ψητά, άπαχα κοτοπουλάκια!
Και, εντάξει, από τη μια μιλάς για σαλάτες και ισχνές αγελάδες κι από την άλλη όταν αντικρύζεις μια τέτοια σαλάτα, που σου κλείνει πονηρά το μάτι και που ξέρεις ότι δεν θα μπορέσει να της αντισταθείς... ο μόνος χαρακτηρισμός που σου έρχεται στο νου είναι... γκουρμέ!
Είναι νόστιμη, με τη γλύκα της, την αλμύρα της ελληνικής φέτας, το κριτσανιστό καρυδάκι και την υπόξινη νοστιμιά του ξερού δαμάσκηνου που το χρώμα του σου θυμίζει ήλιο που ...βασιλεύει!! Κι ύστερα έρχεται το πετιμέζι και βάζει τη δική του πινελιά και η σαλάτα ...απογειώνεται και σε παίρνει μαζί της εκεί στην κορυφή της γευστικής πανδαισίας απ' όπου αρνείσαι να κατέβεις γιατί θέλεις να διαρκέσει όσο το δυνατόν περισσότερο!
Κάπως έτσι αποφασίζεις να τη φτιάξεις... γιατί έχει λίγες θερμίδες, πολλή νοστιμιά και είναι εύκολη, τόσο συναρπαστικά εύκολη που με μια φέτα ψωμάκι έχεις ετοιμάσει ένα μεσημεριανό ή βραδινό καταπληκτικό! Κάπως έτσι αναζητάς τη συνταγή και αρχίζεις να διαβάζεις...
- Μερικά φύλλα μαρουλιού πράσινου
- Μερικά φύλλα μαρουλιού κόκκινου
- Μερικά φύλλα ρόκας
- 2/3 φλ. τσ. καρύδια χοντροσπασμένα
- 1/2 φλ. τσ. αποξηραμένα βερίκοκα
- 120 γρ. θρυμματισμένη φέτα
- 1/2 φλ.τσ. ελαιόλαδο
- 2 κ.σ. ξίδι βαλσαμικό
- 1 κ.σ. πετιμέζι (ή σιρόπι από γλυκό βερίκοκο)
- Αλάτι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
- Σε ένα μπολ ή ένα βαζάκι με βιδωτό καπάκι βάζουμε όλα τα υλικά του dressing και τα αναμιγνύουμε καλά.
- Κόβουμε τα λαχανικά μας και τα αποξηραμένα βερίκοκα σε κομμάτια και τα βάζουμε σε σαλατιέρα.
- Ρίχνουμε τα καρύδια και τη φέτα και περιχύνουμε τη σαλάτα με το dressing.
- Παίρνουμε λίγο ψωμάκι και απολαμβάνουμε μια δυνατή νοστιμιά!!
Πώς είπατε; Γυρίσατε στο σπίτι αργά και δεν προλαβαίνετε να μαγειρέψετε;;; Και πού είναι το πρόβλημα;; Διάθεση να υπάρχει και όλα γίνονται!!
Σήμερα, θα δούμε μια ιδιαίτερη συνταγή! Όχι γιατί είναι μια συνταγή με σπάνια και ακριβά υλικά ούτε γιατί είναι μια συνταγή που την κρατούσαν μυστική και είναι πολύτιμη! Θα δούμε πώς, μια συνταγή με υλικά ταπεινά, καθημερινά, οικονομικά, με μια μικρή, τόση δα, προσθήκη, γίνεται ένα πιάτο, κυριολεκτικά... γκουρμέ! Ένα πιάτο που όποιος το δοκιμάσει απλά το ...ερωτεύεται!!! "The perfect bite" έλεγε η Μπάρμπαρα Στρέιζαντ στο έργο "Ο καθρέφτης έχει δύο πρόσωπα"...και που είναι μια από τις ταινίες που λατρεύω.
Τυρόπιτα με τορτίγια και ξηροκάρπια
.jpg)
Περιγραφή : Μια τυρόπιτα ιδανική για ελαφρύ γεύμα της τελευταίας στιγμής
Μερίδες: 1
ΥΛΙΚΑ για 1 άτομο
- 1 τορτίγια
- 100 γρ. φέτα χοντροθρυμματισμένη
- 1 κ.σ. μέλι
- 3-4 φουντούκια και 2-3 καρύδια καβουρδισμένα
Για συνοδευτικό
- 2-3 φύλλα μαρουλιού πράσινου και9 κόκκινου
- Μερικά φύλλα ρόκας
- 3 κ.σ. ελαιόλαδο
- 2 κ.σ. ξίδι βαλσαμικό
- 1 κ.γλ. μέλι
- Αλάτι
ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ
- Χοντροθρυμματίζουμε τα φουντούκια και τα καρύδια.
- Αλείφουμε ένα αντικολλητικό τηγάνι με ελαιόλαδο και το βάζουμε να ζεσταθεί καλά.
- Γεμίζουμε την τορτίγια με τη θρυμματισμένη φέτα και τη διπλώνουμε σαν φάκελο.
- Τη βάζουμε στο τηγάνι με τις διπλωμένες πλευρές προς τα κάτω και την πιέζουμε ελαφρά για να κλείσει όσο γίνεται καλύτερα.
- Την αφήνουμε σε σιγανή φωτιά να πάρει ένα όμορφο, χρυσόξανθο χρώμα και μετά, πολύ προσεκτικά, τη γυρίζουμε από την άλλη πλευρά κάνοντας το ίδιο μέχρι να πάρει πάλι το χρυσόξανθο χρώμα.
- Δεν απομακρυνόμαστε γιατί γίνεται πολύ γρήγορα.
- Μόλις η πίτα μας ετοιμαστεί την τοποθετούμε στο πιάτο και ετοιμάζουμε τη συνοδευτική σαλάτα.
- Σε ένα μικρό μπολάκι ανακατεύουμε το ελαιόλαδο, το βαλσαμικό ξίδι, το αλάτι και το μέλι και με ένα πιρούνι τα "χτυπάμε" λίγο έως ότου ομογενοποιηθούν.
- Ρίχνουμε μέσα στο μπολ τη ρόκα και το μαρούλι και το ανακατεύουμε καλά έτσι ώστε το dressing να πάει παντού.
- Τοποθετούμε τη σαλάτα δίπλα στην τυρόπιτα.
- Περιχύνουμε την τυρόπιτα με το μέλι και την πασπαλίζουμε με τα χοντροθρυμματισμένα φουντούκια και καρύδια.
- Συνοδεύουμε με ένα φρουτώδες, αρωματικό λευκό κρασάκι και το γρήγορο αλλά νόστιμο και πλήρες γεύμα μας είναι έτοιμο!
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Φυσικά, στην τορτίγια μπορούμε να προσθέσουμε και κάποιο αλλαντικό, πιπεριές ή ό,τι άλλο επιθυμούμε.
Καλησπέρα σας! Σήμερα πάμε να τελειώσουμε εκείνη την μικρή περιήγηση στην περιοχή των Τρικάλων; Γιατί πάντα μια, έστω, σύντομη απόδραση από την καθημερινότητα σε μέρη όπου η φύση είναι όχι απλά όμορφη αλλά επιβλητικά όμορφη ξεκουράζει, χαλαρώνει και χαρίζει ενέργεια δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για περισσότερη όρεξη για δουλειά.
Φεύγοντας από τα Τρίκαλα παίρνουμε το δρόμο για Πύλη, Ελάτη και Περτούλι.
Στα 18 χιλιόμετρα βρίσκεται το χωριό Πύλη, με υψόμετρο 230 μέτρα, είναι ένα από τα πολύ γραφικά χωριά του νομού Τρικάλων. Το όνομά του υποδηλώνει το κομβικό σημείο όπου τελειώνουν τα βουνά και αρχίζει η πεδιάδα ή το αντίστροφο που τελειώνει η πεδιάδα και βρίσκεται η είσοδος προς τα ορεινά χωριά της Πίνδου. Παλιότερα το χωριό λεγόταν Πόρτα. Στην άκρη του χωριού κυλάει ο ποταμός Πορταϊκός. Σε 1 χιλιόμετρο προς τα δυτικά της Πύλης, βρίσκεται ένα από τα πιο όμορφα τοξωτά γεφύρια, το πέτρινο γεφύρι της Πόρτα Παναγιάς. Χτίστηκε το 1514, από τον Άγιο Βησσαρίωνα, που είναι πολιούχος της Πύλης και των Τρικάλων. Είναι το δεύτερο σε μέγεθος μονότοξο γεφύρι της Θεσσαλίας με μήκος 67 μέτρα (περίπου). Ο ποταμός κυλάει δίπλα στο δρόμο και η θέα είναι υπέροχη. Η φύση είναι μοναδικής ομορφιάς και μπορεί κανείς να την επισκεφθεί άνετα χάρη στο πάρκινγκ που υπάρχει αλλά και σε ένα καφέ μπαρ για να απολαύσει κανείς τον καφέ του μέσα στην ηρεμία.
Στα 18 χιλιόμετρα βρίσκεται το χωριό Πύλη, με υψόμετρο 230 μέτρα, είναι ένα από τα πολύ γραφικά χωριά του νομού Τρικάλων. Το όνομά του υποδηλώνει το κομβικό σημείο όπου τελειώνουν τα βουνά και αρχίζει η πεδιάδα ή το αντίστροφο που τελειώνει η πεδιάδα και βρίσκεται η είσοδος προς τα ορεινά χωριά της Πίνδου. Παλιότερα το χωριό λεγόταν Πόρτα. Στην άκρη του χωριού κυλάει ο ποταμός Πορταϊκός. Σε 1 χιλιόμετρο προς τα δυτικά της Πύλης, βρίσκεται ένα από τα πιο όμορφα τοξωτά γεφύρια, το πέτρινο γεφύρι της Πόρτα Παναγιάς. Χτίστηκε το 1514, από τον Άγιο Βησσαρίωνα, που είναι πολιούχος της Πύλης και των Τρικάλων. Είναι το δεύτερο σε μέγεθος μονότοξο γεφύρι της Θεσσαλίας με μήκος 67 μέτρα (περίπου). Ο ποταμός κυλάει δίπλα στο δρόμο και η θέα είναι υπέροχη. Η φύση είναι μοναδικής ομορφιάς και μπορεί κανείς να την επισκεφθεί άνετα χάρη στο πάρκινγκ που υπάρχει αλλά και σε ένα καφέ μπαρ για να απολαύσει κανείς τον καφέ του μέσα στην ηρεμία.
Κατευθυνόμενοι προς την αντίθετη πλευρά από την Πύλη και σε μόλις 20 χιλιόμετρα από τα Τρίκαλα αντικρίζουμε την επιβλητικότητα της φύσης σε όλο της το μεγαλείο στο σύμπλεγμα των ογκολίθων των Μετεώρων. Σχηματίστηκαν, αιώνες πριν, από τη διάβρωση μιας μεγάλης μάζας από πέτρες, άμμο και λάσπη όταν τα νερά της Θεσσαλικής λιμνοθάλασσας χυθήκαν στο Αιγαίο. Εδώ υπάρχει το μεγαλύτερο μοναστηριακό συγκρότημα της Ελλάδας μετά το Άγιο Όρος. Έξι μοναστήρια παραμένουν ακόμα σε λειτουργία τα οποία από το 1988 συγκαταλέγονται στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Οι σκουρόχρωμοι, γκρίζει βράχοι από ψαμμίτη υψώνονται έξω από την Καλαμπάκα και κοντά στα πρώτα υψώματα της Πίνδου και των Χασίων.
Το όνομα "Μετέωρα" αποδίδεται στον κτήτορα της μονής Μεγάλου Μετεώρου, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, που ονόμασε "Μετέωρο" τον "Πλατύ Λίθο" στον οποίο ανέβηκε πρώτη φορά το 1344.
Οι ογκόλιθοι αυτοί υπήρξε το καταφύγιο ασκητών και ερημιτών του 11ου αιώνα.
Κατά την Τουρκοκρατία, τα Μετέωρα λόγω της μορφολογίας της πρόσφεραν ιδανικό καταφύγιο για τους μοναχούς όπου διέσωσαν μνημεία του πολιτισμού και έργα μεταβυζαντινής τέχνης. Στις αρχές του 19ου αιώνα πολλά μοναστήρια λεηλατήθηκαν από το στρατό του Αλή Πασά.
Οι μονές επικοινωνούσαν και ανεφοδιάζονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα με ανεμόσκαλες, σχοινιά, τροχαλίες, καλάθια αλλά και αυτοσχέδια μικρά τελεφερίκ.
Αργότερα, στη δεκαετία του 1920 λαξεύτηκαν σκάλες στις πλαγιές, σήραγγες στους βράχους και πέτρινα γεφύρια που ενώνουν τους βράχους των μοναστηριών με το δρόμο.
Σήμερα έξι είναι οι επισκέψιμες μονέςΗ Μονή του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά
Η Μονή Ρουσάνου
Η Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ή "Μεγάλο Μετέωρο"
Η Μονή των Αγίων Πάντων ή Μονή Βαρλαάμ
Η Μονή Αγίας Τριάδος και
Η Μονή Αγίου Στεφάνου που είναι και η μόνη γυναικεία
Καλό σας βράδυ κι αύριο με συνταγούλα! -:))
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)