Πάστα φλώρα με πορτοκάλι, κανέλα και σοκολάτα γάλακτος

Πάστα φλώρα με πορτοκάλι, κανέλα και σοκολάτα γάλακτος

Posted by Οκτωβρίου 19, 2013

Πορτοκάλι, κανέλα και σοκολάτα... αρώματα φθινοπωρινά ή μάλλον... χειμωνιάτικα και μάλιστα Χριστουγεννιάτικα! Θυμίζουν κόκκινο και πράσινο χρώμα, έλατο, πορτοκάλια καρφωμένα με μοσχοκάρφια και ξύλα κανέλας δίπλα κι επάνω στο τζάκι ή μάλλον στη μέση του τραπεζιού.
Μια πάστα φλώρα που μοσχοβολάει όλα τα παραπάνω αρώματα δεν είναι υποχρεωτικό να γίνει τα Χριστούγεννα μπορεί να γίνει και τώρα ή ακόμα καλύτερα μπορεί να γίνει μια από κείνες τις γλυκές συνήθειες που κατακλύζουν το νου με τη νοστιμιά του.
Σοκολάτα λοιπόν και μια και η πάστα φλώρα με αφρατοτριφτή ζύμη είναι μια λιχουδιά ...διαρκείας γιατί να μην τη συνδυάσουμε με μια ωραία σοκολατένια επικάλυψη που ακόμη κι όταν μπει στο ψυγείο συνεχίζει να είναι μαλακή και ωραία. Από τη πρώτη μέρα μέχρι την τελευταία (αν μείνει για παραπάνω από μερικές ώρες, πράγμα αμφίβολο) μένει το ίδιο αφρατοτραγανή, νόστιμη με τα αρώματα να ...ξεχειλίζουν και τη σοκολάτα να κυριαρχεί στο νου.
Μοναδική νοστιμιά, εύκολη παρασκευή, εύκολη συντήρηση και απίθανη παρέα για το τσαγάκι ή το καφεδάκι. Τί άλλο να ζητήσει κανείς πέρα από τη συνταγή;;;
 ΥΛΙΚΑ
Για τη ζύμη
200 γρ. αραβοσιτέλαιο
100 γρ. ζάχαρη άσπρη κρυσταλλική
120 γρ. χυμό πορτοκαλιού
4 κ.σ. σπιτικό λικέρ κανέλας (ΕΔΩ)
1 κ.σ. ξύσμα πορτοκαλιού
1 κ.γλ. κοφτή κανέλα
500 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
Για την μαρμελάδα σοκολάτας
200 γρ. κουβερτούρα γάλακτος
30 ml λικέρ κανέλας
300 γρ. κρέμα γάλακτος
2 κ.σ. κακάο
100 γρ. ζάχαρη άσπρη κρυσταλλική 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Για τη ζύμη
Βάζουμε όλα τα υλικά μαζί και τα ζυμώνουμε έως ότου γίνουν μια ζύμη ομοιογενής και μαλακή αλλά δεν κολλάει στα χέρια.
Για την μαρμελάδα σοκολάτας
Βάζουμε την κρέμα γάλακτος, το κακάο, το βούτυρο, τη ζάχαρη, το λικέρ και την κουβερτούρα σε σιγανή φωτιά και μόλις ζεσταθούν καλά ανακατεύουμε με μια μαρίζ (σπάτουλα σιλικόνης) για να επιτύχουμε ένα ομοιογενές μίγμα.
Αφήνουμε το μίγμα μας σε σιγανή φωτιά να βράσει για 2 λεπτά και το αποσύρουμε από τη φωτιά.
Για να σταματήσουμε αμέσως το βρασμό, βάζουμε την κατσαρόλα μας αμέσως σε ένα ταψί με νερό βρύσης ή κρύο.
Ανακατεύουμε λίγο ακόμα και αφήνουμε να κρυώσει καλά πριν την ρίξουμε επάνω στη ζύμη μας.
Συνθέτουμε την τάρτα.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Από τη ζύμη κρατάμε ένα κομμάτι για να κάνουμε τις λωρίδες της επιφάνειας. 
Το ανοίγουμε σε φύλλο με το ρολό και κόβουμε λωρίδες με την ροδέλα.
Στρώνουμε στο ταψί την υπόλοιπη ζύμη με το μικρό ρολό ανασηκώνοντας λίγο τις άκρες γύρω γύρω.
Απλώνουμε τις λωρίδες έτσι ώστε να σχηματιστούν εξάγωνα ή τετράγωνα στην επιφάνεια και μετά τοποθετούμε και μια λωρίδα ζύμης γύρω γύρω για να φαίνεται περιποιημένη η πάστα φλώρα.
Ρίχνουμε επάνω τη μαρμελάδα σοκολάτας και μετά βάζουμε στο φούρνο για 40 λεπτά ή έως ότου πάρει ένα όμορφο καστανό χρώμα.
Βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσει πριν κόψουμε και σερβίρουμε.

Read more »
Tante Kiki
34 ΣΧΟΛΙΑ
Σουφλέ με πατάτες, πράσα, σπανάκι, φέτα και πράσινο μήλο

Σουφλέ με πατάτες, πράσα, σπανάκι, φέτα και πράσινο μήλο

Posted by Οκτωβρίου 17, 2013

Σουφλέ για σήμερα! Ένα σουφλέ εξαιρετικό σε ένα σκεύος εξίσου εξαιρετικό. Ένα σουφλέ που δεν ξεφουσκώνει μόλις βγαίνει από το φούρνο αλλά μένει στο ύψος των περιστάσεων. 
Μια γεύση γλυκιά και ήπια, ένα πρασινοκίτρινο χρώμα πανέμορφο αλλά κι ένα άρωμα μοναδικό! Γεμάτο υγιεινά, νόστιμα και καθημερινά υλικά που μόνον καλό μπορούν να κάνουν στον οργανισμό, μια εύκολη παρασκευή και ένα χορταστικό γεύμα είναι τα πλεονεκτήματά του.
Read more »
Tante Kiki
36 ΣΧΟΛΙΑ
Tarte tatin με μήλα, σταφίδες και καρύδια

Tarte tatin με μήλα, σταφίδες και καρύδια

Posted by Οκτωβρίου 16, 2013
Η Tarte Tatin, γαλλικό γλυκό του 19ου αιώνα με καταγωγή σίγουρα γαλλική αλλά αμφισβητούμενη. Οι μεν λένε ότι γεννήθηκε από ένα μικροατύχημα στην κουζίνα των δεσποινίδων Τατέν, στην πόλη Lamotte-Beuvron της κεντρικής Γαλλίας κάπου στα τέλη του 19ου αιώνα όταν κληρονόμησαν το πανδοχείο του πατέρα τους και η σπεσιαλιτέ τους ήταν η τάρτα μήλου. Κάποια φορά, λοιπόν, που τα μήλα για την τάρτα "άρπαξαν" λίγο και καραμέλωσαν, η μια από τις αδερφές για να μη χάσει την τάρτα έβαλε τα μήλα στον πάτο μιας ταρτιέρας, τα σκέπασε με τη ζύμη και ξανάβαλε την τάρτα στο φούρνο. Όταν σερβιρε την τάρτα στους πελάτες αυτοί ενθουσιάστηκαν κι έτσι η τάρτα "υιοθετήθηκε"!
Οι δε λένε ότι αυτή είναι μια πολύ παλιά, παραδοσιακή συνταγή της περιοχής της Sologne με τις αδερφές Τατέν να είναι σπεσιαλίστες του είδους. Η φήμη της οφείλεται στον ενθουσιασμό του ιδιοκτήτη του εστιατορίου Maxim's που έβαλε στο διάσημο εστιατόριό του στο Παρίσι το γλυκό.  Το όνομα όμως  "Η τάρτα των δεσποινίδων Τατέν" παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον διάσημο κριτικό και γαστρονόμο Curnonsky, σε κάποιο βιβλίο, το 1926.
Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι, που ισχυρίζονται ότι η τάρτα που προοριζόταν για ψήσιμο, έπεσε από τα χέρια της μιας από τις αδερφές που αποφάσισε να την ψήσει έστω και ανάποδα...αφού δεν είχε χρόνο να ετοιμάσει άλλη!!!!
Όποια κι αν είναι η εκδοχή όμως πρόκειται για μια από τις πιο νόστιμες, γλυκές γαλλικές τάρτες.
Η αυθεντική συνταγή  έχει μια κάποια δυσκολία καθώς τα μήλα με τη ζάχαρη ψήνονται πρώτα στο φούρνο και κατόπιν στο μάτι της κουζίνας για να καραμελώσουν και η ζύμη απλώνεται μετά.
Η συνταγή που θα διαβάσετε σήμερα δεν είναι σίγουρα η αυθεντική, είναι όμως πεντανόστιμη, εύκολη, γρήγορη και το ιδανικό επιδόρπιο μετά από ένα γεύμα ή το ιδανικό συνοδευτικό για το τσάι ή τον καφέ. Απολαύστε την...
 ΥΛΙΚΑ
1 φύλλο σφολιάτας βουτύρου
4 πράσινα μήλα granny smith
3 κόκκινα μήλα στάρκιν 
30 γρ. καρύδια ψιλοκομμένα
4 κ.σ. σταφίδες ξανθές
130 γρ. ζάχαρη
100 γρ. βούτυρο + 20 γρ. για τη φόρμα
2/3 κ.γλ. κανέλα 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Καθαρίζουμε τα μήλα και τα κόβουμε σε χοντρές φέτες. 
Σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε το βούτυρο, σε σιγανή προς μέτρια φωτιά και μόλις ζεσταθεί καλά προσθέτουμε τις φέτες μήλου. 
Τις αφήνουμε να σοταριστούν και, κουνώντας το τηγάνι τις γυρίζουμε απ' όλες τις πλευρές μέχρι να τις δούμε ότι μαλάκωσαν, για 5 λεπτά, περίπου.
Πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη, τα καρύδια και τις σταφίδες και αφήνουμε όλα μαζί να καραμελώσουν για άλλα 5-6 λεπτά και να αποκτήσουν ένα καστανόξανθο χρώμα.
Μετά, αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε το μίγμα να κρυώσει.
Βάζουμε στη φόρμα το βούτυρο (τα 20 γρ.) και το λιώνουμε (είτε το λιώνουμε πρώτα και μετά το βάζουμε στη φόρμα) που την αλείφουμε καλά (πάτο και τοιχώματα).
Βάζουμε τα μήλα με τα καρύδια και τις σταφίδες στον πάτο της φόρμας και καλύπτουμε από πάνω με το φύλλο σφολιάτας που το κόβουμε ίσο με τη φόρμα ακουμπώντας το στα τοιχώματά της.
Αφού καλύψουμε προσεκτικά τα μήλα, κόβουμε από τη σφολιάτα που έχει περισσέψει λωρίδες (με μια ροδέλα) και τις τοποθετούμε γύρω γύρω στην άκρη του φύλλου.
Ανοίγουμε στη μέση μια μικρή τρυπούλα και βάζουμε στο φούρνο.
Ψήνουμε για 20-30 λεπτά ή μέχρι να χρυσίσει η σφολιάτα.
Βγάζουμε από το φούρνο και αναποδογυρίζουμε την τάρτα ζεστή στην πιατέλα, προσέχοντας να μην μείνουν μήλα στον πάτο της φόρμας.
 
Read more »
Tante Kiki
28 ΣΧΟΛΙΑ
Μπουκιές κοτόπουλου παναρισμένες με δημητριακά και τριμμένο ρεγκάτο

Μπουκιές κοτόπουλου παναρισμένες με δημητριακά και τριμμένο ρεγκάτο

Posted by Οκτωβρίου 15, 2013
Μικρές, χρυσόξανθες κοτομπουκιές που νοστιμίζουν τη... ζωή μας! Τρώγονται η μία μετά την άλλη από μικρούς και μεγάλους και θυμίζουν ολίγον από KFC αν και δεν είναι ούτε καυτερές ούτε ιδιαίτερα πικάντικες μόνο και μόνο για να μπορούν να τις απολαύσουν τα πιτσιρίκια. 
Read more »
Tante Kiki
14 ΣΧΟΛΙΑ
Ζελέ και μικρά ζαχαρωμένα ζελεδάκια από κόκκινο μοσχάτο σταφύλι

Ζελέ και μικρά ζαχαρωμένα ζελεδάκια από κόκκινο μοσχάτο σταφύλι

Posted by Οκτωβρίου 14, 2013

Καλή σας μέρα!!! Να έχετε μιαν ήρεμη και νόστιμη εβδομάδα!!! Να σας γλυκάνω αποφάσισα σήμερα με μια παραδοσιακά ελληνική γλύκα... μια γλύκα που είναι όλο άρωμα και νοστιμιά!
Μια διαφορετική μαρμελάδα, κατακόκκινη και διάφανη... ένα υπέροχο ζελέ που μπορούμε να το προσφέρουμε ακόμη και σαν γλυκό του κουταλιού, να γευτούμε το φθινόπωρο αλειμμένο επάνω σε ψωμί όταν έξω θα κάνει κρύο και μέσα θα καίει το τζάκι αλλά και να συνοδεύσουμε μια πικάντικη γραβιέρα ή ένα κάτασπρο, σοταρισμένο μανούρι αλλά να καλύψουμε και ένα νοστιμότατο cheesecake.
Αλλά και μικρά, νόστιμα ζελεδάκια που θα τα χαρούν μικρά χεράκια και θα τα γευτούν λατρεμένα στοματάκια, χωρίς πολλές τύψεις γιατί είναι αγνά και σπιτικά αν και τη ζαχαρίτσα τους την έχουν.
Από την άλλη προσωπικά, προτιμώ την πηκτίνη από τη ζελατίνη χωρίς όμως να έχω κάποιον συγκεκριμένο λόγο. 
Έτσι, έχοντας φοβερή αδυναμία στις μαρμελάδες και τα γλυκά του κουταλιού, όταν ξεκίνησα να φτιάχνω το ζελέ σταφύλι με αφορμή μια ανάλογη συνταγή στο περιοδικό "Γλυκά Μυστικά" θυμήθηκα το κυδωνόπαστο που η όψη του μοιάζει με ζελεδάκια κι αποφάσισα να πειραματιστώ με την πηκτίνη αντί για ζελατίνη ή ακόμη και άγαρ-άγαρ που είναι ένα φυσικό και φυτικό προϊόν. 
Το πείραμα πέτυχε και οι μικρές μας δοκίμασαν τα αγαπημένα τους ζελεδάκια από τη κουζίνας της θείας τους πια και, βέβαια με όλα τα πλεονεκτήματα που έχει ο χυμός από τα κόκκινα σταφύλια.
Δοκιμάστε να τα φτιάξετε πριν "εξαφανιστούν" τα υπέροχα αυτά φθινοπωρινά δώρα της φύσης γιατί μετά ακολουθεί το ζελέ κυδώνι γιατί και κατακίτρινα φρούτα έκαναν για τα καλά την εμφάνισή τους στους πάγκους των μανάβικων, των μάρκετς αλλά και των λαϊκών και μάλιστα, περίπου σε προσιτή τιμή.
ΥΛΙΚΑ
2 κιλά σταφύλια μοσχάτα μαύρα (με κουκούτσι)
1 κιλό ζάχαρη + 10 κ.σ. σούπας + ζάχαρη για να "τυλίξουμε" τα ζελεδάκια
2 φακελάκια πηκτίνη Dr Oetker
χυμό από 1/2 λεμόνι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ για το ζελέ και για τα ζελεδάκια                               
Αφού πλύνουμε καλά τα σταφύλια, τα βάζουμε (όπως είναι με τα κουκούτσια) στο multi και τα πολτοποιούμε.            
Αδειάζουμε τον πολτό αυτό σε μια κατσαρόλα και τον βράζουμε σε χαμηλή φωτιά για 10-15 λεπτά για να μαλακώσουν οι φλούδες και να περάσει εύκολα ο χυμός από το σουρωτήρι.
Αφαιρούμε τον αφρό που έχει σχηματισθεί στην επιφάνεια της κατσαρόλας.
Βάζουμε το σουρωτήρι επάνω από ένα μπολ και ρίχνουμε το περιεχόμενο της κατσαρόλας.
Περιμένουμε να στραγγίσει εντελώς ο χυμός των σταφυλιών και βοηθάμε τη διαδικασία πιέζοντας με το πίσω μέρος ενός κουταλιού τις φλούδες.
Μέσα στο μπολ έχουμε έναν (σχεδόν) διαυγή χυμό και στο σουρωτήρι τις φλούδες και τα κουκούτσια.
Ο χυμός που έμεινε στην κατσαρόλα είναι περίπου 1.700-1.800 γραμμάρια.
Από τη ζάχαρη που έχουμε αφαιρούμε 8 κ.σ. από τις οποίες τις 4 κουταλιές τις ανακατεύουμε με το ένα φακελάκι πηκτίνης και τις άλλες 4 με το άλλο φακελάκι.
Μοιράζουμε το χυμό και την υπόλοιπη ζάχαρη σε δύο κατσαρόλες.
Δηλαδή, στην μία κατσαρόλα βάζουμε 400 γρ. από το χυμό και 250 γρ. ζάχαρη.
Στην άλλη βάζουμε τον υπόλοιπο χυμό και 750 γρ. ζάχαρη.
Φτιάχνουμε πρώτα το ζελέ του σταφυλιού.
Βάζουμε την κατσαρόλα με τον πολύ χυμό και αφήνουμε να βράσει σε μέτρια φωτιά, για 5-6 λεπτά μετρώντας από τη στιγμή που θα  αρχίσει να κοχλάζει, ανακατεύοντας με μια ξύλινη κουτάλα.
Έπειτα προσθέτουμε το ένα από τα δύο μίγματα πηκτίνης-ζάχαρης και αφήνουμε να βράσει για άλλα 5-6 λεπτά. 
Δοκιμάζουμε εάν έχει δέσει,  ρίχνοντας λίγο σε ένα κρύο πιατάκι για να δούμε εάν η σταγόνα του παραμένει στρογγυλή, χωρίς να χάσει το σχήμα της.
Εάν δεν έχει δέσει (δηλαδή η σταγόνα χάνει το σχήμα της) αφήνουμε να βράσει ακόμα 3-4 λεπτά.
Εάν έχει δέσει, προσθέτουμε το χυμό λεμονιού, ανακατεύουμε και αποσύρουμε από τη φωτιά.
Γεμίζουμε ζεστά, αποστειρωμένα βάζα, τα κλείνουμε και τα αφήνουμε αναποδογυρισμένα επάνω σε μια πετσέτα μέχρι να κρυώσουν καλά.
Ελέγχουμε εάν έχουν κλείσει σωστά πιέζοντα το κέντρο του καπακιού που δεν πρέπει να πιέζεται γιατί εάν πιέζεται προς τα μέσα, σημαίνει ότι τα βάζα δεν έχουν κλείσει σωστά.
Σ' αυτή την περίπτωση είτε ξανακάνουμε τη διαδικασία αποστείρωσης και κλεισίματος, είτε τα διατηρούμε στο ψυγείο.
Όσο είναι κλειστά τα βάζα μπορούμε να τα διατηρήσουμε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.
Μετά το άνοιγμα πρέπει να μπουν στο ψυγείο.
Ετοιμάζουμε τώρα τα ζελεδάκια
Βάζουμε την άλλη κατσαρόλα με τον λίγο χυμό (400 γρ.) και την ζάχαρη στη φωτιά και αφήνουμε να βράσει σε μέτρια φωτια για 8-10 λεπτά.
Ύστερα, προσθέτουμε το μίγμα πηκτίνης-ζάχαρης και αφήνουμε να βράσει για άλλα 7-8 λεπτά.
Δοκιμάζουμε εάν έχει δέσει καλά, όπως είπαμε και παραπάνω αλλά αυτή τη φορά πρέπει να είναι πιο δεμένο το ζελέ.
Μόλις δούμε ότι έδεσε, το αδειάζουμε σε ένα πυράντοχο ή μεταλλικό ταψάκι και το αφήνουμε να κρυώσει καλά για 4-5 ώρες.
Κόβουμε το ζελέ σε τετραγωνάκια και μετά τα βάζουμε σε ένα πιάτο όπου έχουμε ρίξει κρυσταλλική ζάχαρη.
Τα γυρίζουμε απ' όλες τις πλευρές για να καλυφθούν καλά και τα τυλίγουμε, εάν θέλουμε, σε τετράγωνα κομματάκια αντικολλητικού χαρτιού.
Γυρίζουμε τις δύο άκρες και γίνονται μικρές, κατακόκκινες καραμελίτσες - ζελεδάκια.                   
Πηγή: Προσαρμογή από συνταγή του περιοδικού "Γλυκά Μυστικά"                                  
Read more »
Tante Kiki
25 ΣΧΟΛΙΑ
Ένα ρεβανί μόνον με αλεύρι

Ένα ρεβανί μόνον με αλεύρι

Posted by Οκτωβρίου 12, 2013
Καλαμποκάλευρο! Ένα αλεύρι που χρησιμοποιούσαν πολύ σε κάποιες παλιότερες δύσκολες για τους Έλληνες εποχές και πού αργότερα, στα χρόνια της ευημερίας, ήταν πολλοί αυτοί που δεν ήθελαν ούτε να το δουν μια και τους θύμιζε άσχημες εποχές.
Το καλαμποκάλευρο, αυτό το υπέροχο, κατακίτρινο αλεύρι με την δική του, ιδιαίτερη γεύση υπήρξε πάντα για μένα ένα προϊόν που το λάτρευα κι ας μην το χρησιμοποιούσαμε στο σπίτι μας (ο πατέρας μου ήταν από κείνους που ...του κρατούσαν κακία γιατί συμβόλιζε και θύμιζε ...εποχή στερήσεων).
Μικρή, λοιπόν, στο δημοτικό ακόμα... η μαμά της κολλητής μου φίλης έφτιαχνε γλυκιά μπομπότα με το χρυσαφένιο καλαμποκάλευρο που δάνειζε στο κέικ το υπέροχο χρώμα αλλά και τη γεύση του.  Πολλές φορές, λοιπόν, μόλις τελείωνα το σχολείο πηγαίναμε μαζί στο σπίτι της (που ευτυχώς ήταν σχεδόν δίπλα), πριν επιστρέψω στο δικό μου για να γευτώ ένα γενναιόδωρο κομμάτι μπομπότας. Ακόμη, θυμάμαι τη γλύκα του να με κατακλύζει! Τί νοστιμιά κι αυτή! Στα παιδικά χείλη εκείνη κατακίτρινη λιχουδιά φάνταζε μοναδική!!!! Η μητέρα μου, σαν νηπιαγωγός επέστρεφε στο σπίτι πριν από μένα και, γνωρίζοντας την ώρα που σχολούσαμε έβλεπε ότι αργώ και θύμωνε!!!! Έτρωγα, λοιπόν, τις ανάλογες κατσάδες γιατί νόμιζε ότι πήγαινα στο σπίτι της Κατερίνας για να παίξουμε αλλά ...μάταια!! Εγώ ούτε άλλαζα ούτε μαρτυρούσα το ...αμαρτωλό μυστικό μου !!!! Μέχρι που, κάποια στιγμή, συζητώντας οι δύο μαμάδες, το μυστικό ...αποκαλύφθηκε!!! Ήταν η αρχή για να μπει στο σπίτι μας το καλαμποκάλευρο, έστω και μόνον για μένα μιας και το κέικ-μπομπότα υιοθετήθηκε προς χάρη μου!!!!    -:)) 
Πέρασαν χρόνια από τότε!! Οι γευστικές συνήθειες αλλά και προτιμήσεις ενός ανθρώπου αλλάζουν με τα χρόνια!! Το καλαμποκάλευρο όμως παραμένει για μένα ένα σημείο αναφοράς, ένα σημείο όπου η γευστική μνήμη με κρατάει καθηλωμένη, ένα προϊόν που με κρατάει δεμένη με το παρελθόν αλλά και μου χαρίζει νέες γευστικές απολαύσεις με νέους συνδυασμούς! Το καλαμποκάλευρο υπάρχει πάντα στο ντουλάπι της κουζίνας μου και περιμένει...
Κυριακάτικο, διαχρονικό γλυκό σήμερα σε μια αυτοσχέδια εκδοχή που την έκανα διατηρώντας επιφυλάξεις αλλά τελικά μου προέκυψε υπέροχη! Πώς θα μπορούσα να χαρακτηρίσω αλλιώς αυτό το χρυσαφένιο γλυκό που έχει τις ρίζες του βαθιά στην παραδοσιακή ελληνική κουζίνα ενώ μπορεί να υποστηρίξει χίλιες παραλλαγές παραμένοντας η απόλυτη, σιροπιασμένη γλυκολιχουδιά;;
Αυτή τη φορά υποδέχθηκε το καλαμποκάλευρο και ένα γλάσο λεμονιού που του χάρισαν ένα διαφορετικό στυλ... δοκιμάστε το και δεν θα το μετανιώσετε!
Σε συνδυασμό με τα υπέροχα ποτήρια που μου έστειλε ο κύριος Π.Μάινας από το κατάστημα Ζούλοβιτς το γλυκό παρουσιάστηκε και γλύκανε σώμα και ψυχή.
Δείτε τα χρώματά τους ...είναι ένα πραγματικό στολίδι για το τραπέζι και μάλιστα σε τιμή πολύ, μα πολύ καλή! Στενή η βάση τους για να μπορούν εύκολα να "χωρέσουν" στο χέρι, ελαφρά αν και γερά, με ανοιχτό το επάνω μέρος για να απολαμβάνει κανείς το νερό ή ακόμα και το αναψυκτικό του σε μια ικανή ποσότητα! Πολύ βολικά για το καθημερινό τραπέζι, ταιριάζουν εύκολα με κάθε σερβίτσιο και μας χαρίζουν ένα όμορφο αποτέλεσμα που μας προσκαλεί να απολαύσουμε το κάθε γεύμα μας! Εάν θέλετε να ανακαλύψετε πολλές και οικονομικές λύσεις για το καθημερινό τραπέζι δεν έχετε παρά να κάνετε μια βόλτα στην ιστοσελίδα zoulovits.com απ' όπου μπορείτε να ψωνίσετε ό,τι θέλετε όπου κι αν βρίσκεστε. -:))
Πάμε όμως να δούμε τη συνταγή του γλυκού μας;;;;
ΥΛΙΚΑ
Για το ρεβανί
4 μεσαία αυγά (200 γρ. περίπου)
200 γρ. ζάχαρη
2 βανίλιες
100 γρ. αλεύρι καλαμποκιού
200 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
1 κ.γλ. μπέικιν
Ξύσμα από 1 λεμόνι
4-5 κ.σ. λικέρ λεμονιού ή νερό
Λίγο βούτυρο για το ταψί
Για το σιρόπι
700 ml νερό
600 γρ. ζάχαρη
χυμό από 2 λεμόνια και μερικά κομμάτια από τις φλούδες τους
2-3 κ.σ. μέλι
Για το γλάσο λεμονιού
4-5 σταγόνες λεμόνι 
1 φλ.τσ. ζάχαρη άχνη κοσκινισμένη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Σε ένα μπολ αναμιγνύουμε τα δύο άλευρα, το μπέικιν, το ξύσμα λεμονιού και τις βανίλιες.
Βάζουμε τα αυγά και τη ζάχαρη στο μπολ του μίξερ και τα χτυπάμε έως ότου έχουμε ένα άσπρο και αφράτο μίγμα που έχει διπλασιαστεί σε όγκο.
Προσθέτουμε το λικέρ (ή το νερό) συνεχίζοντας το χτύπημα και αρχίζουμε να προσθέτουμε σταδιακά το μίγμα του αλευριού.
Βουτυρώνουμε ένα ταψάκι και ρίχνουμε μέσα το μίγμα.
Βάζουμε στο φούρνο για 40-50 λεπτά ή μέχρι να κάνει μια ωραία καστανή κρούστα.
Αφήνουμε να κρυώσει λίγο το ρεβανί μας.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι
Σε μια κατσαρόλα, βάζουμε το νερό, τη ζάχαρη, το χυμό λεμονιού, τις φλούδες του και το μέλι.
Αφήνουμε το σιρόπι να βράσει σε σιγανή φωτιά για 8-9 λεπτά από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει.
Το αποσύρουμε από την εστία και όπως είναι ζεστό περιχύνουμε το ρεβανί μας και το αφήνουμε να απορροφηθεί σιγά σιγά.
Φτιάχνουμε το γλάσο λεμονιού
Όταν απορροφηθεί όλο το σιρόπι και κρυώσει καλά το γλυκό μας (μετά από 3-4 ώρες δηλαδή ή λίγο πριν το σερβίρισμα), ετοίμαζουμε το γλάσο.
Βάζουμε σε ένα μπολ την άχνη και προσθέτουμε το χυμό λεμονιού ανακατεύοντας μέχρι να έχουμε ένα παχύρρευστο γλάσο που το περιχύνουμε στο ρεβανί μας.
Να έχετε ένα όμορφο και γλυκό Σαββατοκύριακο!!!
Read more »
Tante Kiki
14 ΣΧΟΛΙΑ
Σνίτσελ χοιρινά γεμιστά με μανιτάρια

Σνίτσελ χοιρινά γεμιστά με μανιτάρια

Posted by Οκτωβρίου 11, 2013
Καλή σας μέρα!!! Τί κάνετε;;; Ελπίζω να είστε καλά! 
Και πάλι μαζί σήμερα μαγειρεύοντας!! Η λέξη "μαγειρεύοντας" με ταξίδεψε πίσω στο χρόνο όταν...
'Οχι πολλά χρόνια πριν, η μαγειρική θεωρούνταν δευτεροκλασάτη δραστηριότητα, με την οποία ασχολούνταν κυρίως οι νοικοκυρές...το πολύ πολύ και όσες είχαν μικρά παιδιά. Το έτοιμο η τουλάχιστον το προμαγειρεμένο είχε εισβάλλει στις κουζίνες των σύγχρονων γυναικών εκτοπίζοντας κάθε έννοια υγιεινού φαγητού και φροντίδας για την οικογένεια. Ο στόχος των "μορφωμένων" γυναικών της εποχής ...αποκλειστικά η καριέρα!!
Σιγά σιγά η αντίληψη αυτή έδωσε τη θέση της ή μάλλον ξαναέδωσε τη θέση της σε μια νέα διάσταση του φαγητού και ιδιαίτερα του καλού φαγητού που ταυτίστηκε με την εκλεκτικότητα της γεύσης, τα πολυτελή και ακριβά υλικά αλλά και το "γκλάμουρ" στυλ ζωής. Κι έτσι το σπιτικό φαγητό άρχισε να ανεβαίνει στην εκτίμηση όλων αλλά μέσω κάποιων αναγνωρισμένων μαγείρων ή μαγειρισσών που μαγείρευαν σε αριστοκρατικά και πλούσια σπίτια.
Και το επόμενο βήμα;;; Η σύγχρονη οπτική γωνία που έχει άμεση σχέση με το φαγητό σαν βάση της υγείας αλλά και της απόλαυσης. Ο προσεκτικός διαχωρισμός και η αξιολόγηση των τροφίμων σε υγιεινά, περισσότερο ή λιγότερο απαραίτητα ανάλογα με τα θρεπτικά τους συστατικά αλλά και τον τρόπο μαγειρικής τους. Το σπιτικό φαγητό που εκτοπίζει πια το έτοιμο, γρήγορο και άγνωστης ποιότητας έτοιμο φαγητό. Η σύγχρονη γυναίκα που αισθάνεται πιο περήφανη όταν παρουσιάζει ένα δικό της εκλεκτό και καλομαγειρεμένο έδεσμα ή ένα νοστιμότατο γλυκό παρά τις δυσκολίες και την έλλειψη χρόνου που μαστίζει την καθημερινότητά της!
Εάν κανείς ασχοληθεί με το φαγητό και τη μαγειρική-ζαχαροπλαστική συνειδητοποιεί εύκολα ότι ένα πιάτο, αλμυρό ή γλυκό χαρίζει στον άνθρωπο πολυδιάστατες εμπειρίες ανάλογα με τη διάθεση που ο ίδιος έχει. Από απλό μέσο επιβίωσης και πηγή ενέργειας μετατρέπεται σε μέσο κοινωνικής, φιλικής ή οικογενειακής συναλλαγής, μέσο θρησκευτικού συμβολισμού, εθνικής ταυτότητας, κοινωνικής καταξίωσης αλλά και ένδειξη αγάπης και φροντίδας. Αφορμή για συμφιλίωση αλλά και πνευματική γέφυρα για φιλοσοφικές αναζητήσεις. Ποιός, λοιπόν, μπορεί να αμφισβητήσει τη δύναμη ενός καλομαγειρεμένου φαγητού ή ενός καλοφτιαγμένου γλυκού;
Αυτή τη δύναμη μπορούμε εύκολα να τη διαπιστώσουμε σερβίροντας το σημερινό πιάτο!
Σνίτσελ χοιρινό, τυλιγμένο σε ρολό, γεμάτο με τυρί, ζαμπόν και μανιτάρια μέσα σε μια κατακόκκινη θάλασσα από σάλτσα ντομάτας "παντρεμένη" με τυρί-κρέμα και φέτες από κάτασπρα φρέσκα μανιτάρια.
Ένα πιάτο ιδιαίτερο, νόστιμο, γιορτινό, σχετικά εύκολο στην παρασκευή του αν και με... κάποιες απαιτήσεις ως προς το χρόνο προετοιμασίας του!
Αξίζει να το δοκιμάσετε...θα σας βγάλει ασπροπρόσωπους και θα ενθουσιάσει τους καλεσμένους σας.
ΥΛΙΚΑ για 4 άτομα
  • 4 σνίτσελ χοιρινά (χωρίς πανάρισμα) και καλά "χτυπημένα"
  • 4-5 κ.σ. ελαιόλαδο
Για τη γέμιση
  • 1 κρεμμύδι μεγάλο, ψιλοκομμένο
  • 3 κ.σ. μαϊντανό ψιλοκομμένο
  • 4 φέτες ζαμπόν γαλοπούλας (ή άλλο της αρεσκείας μας), ψιλοκομμένο
  • 4 κ.σ. τριμμένο ρεγκάτο (ή παρμεζάνα)
  • 450 γρ. ψιλοκομμένα μανιτάρια κονσέρβας
  • Αλάτι και πιπέρι
  • 1 πρέζα ρίγανη 
  • 6-7 κ.σ. ελαιόλαδο
Για τη σάλτσα
  • 200 γρ. τυρί-κρέμα
  • 3-4 κ.σ. γέμιση
  • 4 μανιτάρια άσπρα μεγάλα σε φέτες
  • 250 γρ. ελαφρά συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας
  • 2 ντομάτες ξεφλουδισμένες και πολτοποιημένες
  • Αλάτι και πιπέρι
  • 1/2 κ.γλ. πάπρικα καπνιστή ή γλυκιά
  • 1 κ.γλ. ζάχαρη
 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τη γέμιση
  1. Βάζουμε το ελαιόλαδο σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι και μόλις ζεσταθεί ρίχνουμε το κρεμμύδι, τα μανιτάρια και το ζαμπόν και τα αφήνουμε να σοταριστούν μέχρι να εξατμιστούν τα υγρά.
  2. Προσθέτουμε το μαϊντανό και αποσύρουμε από τη φωτιά.
  3. Αφήνουμε τη γέμιση να κρυώσει και προσθέτουμε αλάτι, πιπέρι, ρίγανη και το τριμμένο τυρί.
  4. Εάν θέλουμε, χωρίζουμε από τη γέμιση 3-4 κ.σ. για να τις βάλουμε στη σάλτσα.
Ετοιμάζουμε τα σνίτσελ
  1. Επάνω στον πάγκο εργασίας απλώνουμε δύο φύλλα αλουμινόχαρτο και τοποθετούμε επάνω τα σνίτσελ.
  2. Απλώνουμε λίγη γέμιση και τυλίγουμε το σνίτσελ.
  3. Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία και για τα υπόλοιπα σνίτσελ.
  4. Για να μην ανοίξουν κατά το σοτάρισμα, τα στερεώνουμε με οδοντογλυφίδες.
  5. Στο αντικολλητικό τηγάνι σοτάρουμε με λίγο νερό τις φέτες από τα άσπρα μανιτάρια μέχρι να μαραθούν.
  6. Βάζουμε το ελαιόλαδο στην κατσαρόλα και μόλις ζεσταθεί βάζουμε τα ρολάκια σνίτσελ και τα σοτάρουμε μέχρι να πάρουν χρώμα απ΄όλες τις πλευρές.
  7. Αμέσως μετά προσθέτουμε το χυμό ντομάτας, τις πολτοποιημένες ντομάτες, τη γέμιση (εάν κρατήσαμε), τη ζάχαρη, αλάτι, πιπέρι, την πάπρικα και νερό τόσο όσο να καλυφθούν τα ρολάκια σνίτσελ.
  8. Αφήνουμε το φαγητό να βράσει για 20 λεπτά σε σιγανή προς μέτρια φωτιά και προσθέτουμε το τυρί κρέμα και τα μανιτάρια
  9. Βράζουμε για άλλα 15-20 λεπτά μέχρι το φαγητό μας να μείνει με τη σάλτσα του και χωρίς περιττά υγρά.
  10. Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε να κρυώσει λίγο πριν κόψουμε σε μικρά ρολά.
  11. Πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένο μαϊντανό και συνοδεύουμε με ρύζι μπασμάτι.

Read more »
Tante Kiki
20 ΣΧΟΛΙΑ
Φασόλια χάντρες με σάλτσα φρούτου και φέτα

Φασόλια χάντρες με σάλτσα φρούτου και φέτα

Posted by Οκτωβρίου 09, 2013
Καλή σας μέρα! Μια από τις συνταγές ή μάλλον τις φωτογραφίες των συνταγών που δεν είχα ανεβάσει και περίμενε υπομονετικά ξεχασμένη στο αρχείο ήταν και τα φασόλια χάντρες με σάλτσα φρούτου!
Read more »
Tante Kiki
25 ΣΧΟΛΙΑ
Αφράτο κέικ με ελαιόλαδο και μοσχάτα σταφύλια

Αφράτο κέικ με ελαιόλαδο και μοσχάτα σταφύλια

Posted by Οκτωβρίου 08, 2013
Καλή σας μέρα!!! Ο Οκτώβριος προχωρά και μαζί του το φθινόπωρο! O καιρός αλλάζει, η ψύχρα διαδέχεται σιγά σιγά τη ζέστη, τα δέντρα αποχωρίζονται από τα φύλλα τους!
Read more »
Tante Kiki
35 ΣΧΟΛΙΑ
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)
No