Καλή σας μέρα! Εχθές ήταν τα γενέθλια της μικρής Βασιλικούλας μας! Έκλεισε τα τέσσερα το ζουζουνάκι μας και καθώς το βλέπω να γίνεται μια μικρή δεσποινιδούλα αναρωτιέμαι πώς περνάει ο καιρός!!!
Θα ήθελα, λοιπόν, να της ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ!!! Να είναι πάντα γερή, τυχερή, ευτυχισμένη και να την χαίρονται οι γονείς της και η αδελφούλα της, να τους χαίρεται κι εκείνη και να χαιρόμαστε κι εμείς μαζί τους!!! Και του χρόνου ζουζουνάκι γλυκό!!! -:)) (Οκ, είμαι χαζοθεία το ξέρω και το σκέφτεστε δικαιολογημένα!!!).
Πώς είπατε;;; Είναι δυνατόν να μην σας κεράσω;;; Σήμερα θα σας κεράσω παγωτό (έτσι για αρχή γιατί θα ακολουθήσουν κι άλλα κεράσματα!). Θέλετε παγωτό αλλά νηστεύετε ή μήπως αποφεύγετε τα γαλακτοκομικά;;; Και πού βλέπετε το πρόβλημα;;; Δεν θέλετε παγωτό με φρούτα;;; Εντάξει, εγώ δεν μίλησα για παγωτό με φρούτα αλλά με ινδοκάρυδο!! Τώρα, αν μου πείτε ότι δεν σας αρέσει το ινδοκάρυδο τότε το πράγμα αλλάζει αλλά πρώτα ακούστε ή μάλλον διαβάστε τί έχω να σας πω... κάτι ήξερε ο Σωκράτης όταν έλεγε "πάταξον μεν άκουσον δε"!!
Πάντως ένα τέτοιο παγωτάκι θα έπρεπε να το δοκιμάσετε... άσπρο το χιονιού και όχι αυτό της βανίλιας, με μια γεύση ιδιαιτέρως δροσερή... θαρρείς και είναι πιο κρύο από το παγωτό βανίλια, με μια ιδιαίτερη υφή που παραπαίει ανάμεσα στο σεμιφρέντο και τη γρανίτα ...σαν να μην μπορεί να αποφασίσει πού ανήκει και ...νηστίσιμο!!! Ξέρωωωω, σκέφτεστε "ωχ!! της ξανακόλλησε το μικρόβιο με τα νηστίσιμα!!!" αλλά δεν το κάνω επίτηδες!!! Λόγω τιμής!! Στην αρχή ούτε που το σκέφτηκα κι ύστερα... ξαφνικά ...θαρρείς και η ιδέα άστραψε μπροστά μου!! Και σκέφτηκα... έρχεται η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου... να μια καινούργια ιδέα για όσους γιορτάζουν και θέλουν να κεράσουν κάτι νηστίσιμο αλλά όχι συνηθισμένο!!!
Ένα παγωτό που όπως όλα τα άλλα μπορεί να γίνει απλό (όπως το έκανα μιας και στο τριώροφο τον τελευταίο καιρό όλοι θέλουν την πιο απλή εκδοχή του) αλλά και να εμπλουτισθεί με σταγόνες σοκολάτας για τους σοκολατομανείς, με καραμελωμένα ξηροκάρπια για τους λάτρεις της κάθε είδους πραλίνας ή ακόμα και με φρούτα.
Διαλέξτε, λοιπόν, την εκδοχή που ξέρετε καλά ότι θα αγαπήσετε και ετοιμάστε το! Η μόνη του ... "δυσκολία", κι αυτή εάν δεν υπάρχει παγωτομηχανή, τα επαναλαμβανόμενα χτυπήματα!!
Θα ήθελα, λοιπόν, να της ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΑ!!! Να είναι πάντα γερή, τυχερή, ευτυχισμένη και να την χαίρονται οι γονείς της και η αδελφούλα της, να τους χαίρεται κι εκείνη και να χαιρόμαστε κι εμείς μαζί τους!!! Και του χρόνου ζουζουνάκι γλυκό!!! -:)) (Οκ, είμαι χαζοθεία το ξέρω και το σκέφτεστε δικαιολογημένα!!!).
Πώς είπατε;;; Είναι δυνατόν να μην σας κεράσω;;; Σήμερα θα σας κεράσω παγωτό (έτσι για αρχή γιατί θα ακολουθήσουν κι άλλα κεράσματα!). Θέλετε παγωτό αλλά νηστεύετε ή μήπως αποφεύγετε τα γαλακτοκομικά;;; Και πού βλέπετε το πρόβλημα;;; Δεν θέλετε παγωτό με φρούτα;;; Εντάξει, εγώ δεν μίλησα για παγωτό με φρούτα αλλά με ινδοκάρυδο!! Τώρα, αν μου πείτε ότι δεν σας αρέσει το ινδοκάρυδο τότε το πράγμα αλλάζει αλλά πρώτα ακούστε ή μάλλον διαβάστε τί έχω να σας πω... κάτι ήξερε ο Σωκράτης όταν έλεγε "πάταξον μεν άκουσον δε"!!
Πάντως ένα τέτοιο παγωτάκι θα έπρεπε να το δοκιμάσετε... άσπρο το χιονιού και όχι αυτό της βανίλιας, με μια γεύση ιδιαιτέρως δροσερή... θαρρείς και είναι πιο κρύο από το παγωτό βανίλια, με μια ιδιαίτερη υφή που παραπαίει ανάμεσα στο σεμιφρέντο και τη γρανίτα ...σαν να μην μπορεί να αποφασίσει πού ανήκει και ...νηστίσιμο!!! Ξέρωωωω, σκέφτεστε "ωχ!! της ξανακόλλησε το μικρόβιο με τα νηστίσιμα!!!" αλλά δεν το κάνω επίτηδες!!! Λόγω τιμής!! Στην αρχή ούτε που το σκέφτηκα κι ύστερα... ξαφνικά ...θαρρείς και η ιδέα άστραψε μπροστά μου!! Και σκέφτηκα... έρχεται η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου... να μια καινούργια ιδέα για όσους γιορτάζουν και θέλουν να κεράσουν κάτι νηστίσιμο αλλά όχι συνηθισμένο!!!
Ένα παγωτό που όπως όλα τα άλλα μπορεί να γίνει απλό (όπως το έκανα μιας και στο τριώροφο τον τελευταίο καιρό όλοι θέλουν την πιο απλή εκδοχή του) αλλά και να εμπλουτισθεί με σταγόνες σοκολάτας για τους σοκολατομανείς, με καραμελωμένα ξηροκάρπια για τους λάτρεις της κάθε είδους πραλίνας ή ακόμα και με φρούτα.
Διαλέξτε, λοιπόν, την εκδοχή που ξέρετε καλά ότι θα αγαπήσετε και ετοιμάστε το! Η μόνη του ... "δυσκολία", κι αυτή εάν δεν υπάρχει παγωτομηχανή, τα επαναλαμβανόμενα χτυπήματα!!
1 κουτί γάλα καρύδας (400 ml)
2 κουτιά σαντιγύ καρύδας (δείτε ΕΔΩ) (ή μια φυτική σαντιγύ 500ml αν δεν είμαστε απόλυτοι με τη νηστεία)
2 κ.σ. μέλι (ή γλυκόζη)
2 κ.σ. "υποβρύχιο" με γεύση βανίλια
3 κ.σ. βότκα (ή τσίπουρο χωρίς γλυκάνισο)
1 μικρή πρέζα αλάτι
Ξύσμα ή σταγόνες κουβερτούρας (προαιρετικά)
Βάζουμε σε μπολ, ειδικό για φούρνο μικροκυμμάτων, το μέλι και το "υποβρύχιο". Βάζουμε το μπολ, στο φούρνο μικροκυμμάτων για 1 λεπτό και γίνονται παχύρρευστα.
Χτυπάμε το γάλα καρύδας για 3-4 λεπτά και μετά προσθέτουμε τη σαντιγύ, το μέλι, το αλάτι, το υποβρύχιο και τη βότκα.
Χτυπάμε για άλλα 5-6 λεπτά.
Το μίγμα αφρίζει και είναι η στιγμή που, αν θέλουμε, ρίχνουμε και την κουβερτούρα.
Βάζουμε το μίγμα σε μπολ μεταλλικό και βάζουμε για 1 ώρα στη συντήρηση του ψυγείου.
Μετά, βγάζουμε το μίγμα από τη συντήρηση και το βάζουμε στην κατάψυξη για άλλη 1/2 ώρα.
Βγάζουμε το μίγμα και το χτυπάμε με το μίξερ χειρός για να αποφύγουμε να κάνει κρυσταλλάκια.
Το ξαναβάζουμε στην κατάψυξη και μετά από μισή ώρα επαναλαμβάνουμε το χτύπημα.
Η διαδικασία αυτή καλό είναι να γίνει για 6 φορές και μετά να μείνει το παγωτό στην κατάψυξη για να παγώσει.
Εάν χρησιμοποιήσουμε παγωτομηχανή τότε μπορούμε να αποφύγουμε τη διαδικασία των πολλών "χτυπημάτων".
Πριν σερβίρουμε αφήνουμε για 5 λεπτά το παγωτό εκτός ψυγείου.
Το συγκεκριμένο παγωτό δεν λιώνει ιδιαίτερα γρήγορα αλλά είναι πεντανόστιμο και έχει καλή υφή.
