Ροξάκια Θεσσαλονίκης με μπύρα

Το ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης στην Καβάλα, γεμάτο από κόσμο που περιμένει να ταξιδέψει. Μια ξαφνική επιθυμία για γλυκό, κάνει τη νεαρή, τότε, φοιτήτρια που ταξιδεύει συνέχεια από την μία πόλη στην άλλη να διασχίσει τον δρόμο και να πλησιάσει στον πάγκο με τα γλυκά του μικρού, παλιομοδίτικου καφεζαχαροπλαστείου. Ανάμεσα στις καριόκες, τα γαλακτομπούρεκα, τις κρέμες με την κανελένια κρούστα ξεχωρίζει ένα ολοστρόγγυλο ζυμαρένιο σιροπιαστό γλυκό που δεν το έχει δοκιμάσει ποτέ αν και το βλέπει συχνά! 
Με το γλυκό στο χέρι περνά και πάλι τον δρόμο που την χωρίζει από το λεωφορείο που θα την οδηγήσει στην πόλη των σπουδών της. Το χέρι της οδηγεί, λαίμαργα, το γλυκό στο στόμα και το στόμα της γεμίζει γλύκα αλλά ... όχι εκείνη την γλύκα που θάθελε! Μια γλύκα με έντονη την γεύση της γλυκόζης... μια γλύκα ...σχεδόν πλαστική! "Πφφφ, χάλια!" σκέφτεται και πλησιάζει τον κάδο που βρίσκεται λίγα βήματα πιο κεί για να αφήσει εκεί την ανικανοποίητη επιθυμία της! Ναι, εκείνο το γλυκό ήταν ένα ροξ! Και η φοιτήτρια, που αργότερα έγινε καθηγήτρια και ταυτόχρονα food blogger έκανε πολλά πολλά χρόνια να ξαναδοκιμάσει ροξ! Όταν, βέβαια, ξαναδοκίμασε ροξ... αυτά ήταν φτιαγμένα από τα χεράκια της νονάς της κι αυτά ήταν πραγματική ...πανδαισία!
Νοσταλγικά, παλιομοδίτικα γλυκά, vintage νοστιμιές!  Από τη μια, τα ροξ των ΚΤΕΛ, όπως τα αποκαλούσα και ήξερα ότι ακόμα κι αν τα αγόραζα δεν θα μου άρεσαν! Κι από την άλλη τα ίδια ακριβώς φτιαγμένα με μεράκι και ποιοτικά υλικά σε κάποια από τα καλά ζαχαροπλαστεία της πόλης που γεννήθηκα και δεν είχαν γευστικά καμιά σχέση με τα πρώτα... εκείνα των ΚΤΕΛ!! Τα ροξ της Καβάλας, της Θεσσαλονίκης, της Κομοτηνής, της Ξάνθης! Ολοστρόγγυλα, με σοκολατένια ή με σοκολατοκαρυδένια καρδιά, τυλιγμένα σε διαφανές πλαστικό χαρτάκι για να μην ξεφεύγει το λιγοστό τους σιρόπι. 
Κι ύστερα εκείνα τα ροξ, που δοκίμασα φτιαγμένα με σπιτικό μεράκι στην κουζίνα της νονάς μου και ξετρελλάθηκα... κι ας ήταν και νηστίσιμα γιατί εκείνη την εποχή κάθε γλυκό που δεν είχε γάλα, αυγά και βούτυρο νηστίσιμο λεγόταν ενώ τώρα ντύθηκε τον μανδύα του vegan! Όποια ταμπέλα κι αν έχει όμως, vegan ή νηστίσιμο, τούτο το ροξ με την μεθυσμένη ζύμη είναι ασυναγώνιστο σε γλύκα, νοστιμιά αλλά και ευκολία παρασκευής.
Τί λέτε... θέλετε να φτιάξουμε μαζί τα γλυκά των φοιτητικών μου χρόνων;; Ναι;;; Τότε τί καθόμαστε... εμπρός, τις ποδιές μας και στην κουζίνα!
ΥΛΙΚΑ

  • 2 φακελάκια ξηρή μαγιά (των 8 γρ.) + 120 ml χλιαρό νερό
  • 2 κ.σ. ζάχαρη
  • 270 ml (220 γρ) σπορέλαιο ή ελαφρύ ελαιόλαδο
  • 330 ml (1 κουτάκι) μπύρα

Για την ζύμη βανίλιας - πορτοκαλιού
  • 500-20 γρ. αλεύρι ζαχαροπλαστικής
  • 2 βανιλίνες
  • 1 κ.γλ. ξύσμα πορτοκαλιού

Για την ζύμη με κακάο

  • 380-400 γρ. αλεύρι ζαχαροπλαστικής
  • 40 γρ. κακάο
  • 40 γρ. καρύδια
  • 1/2 κ.γλ. κανέλα (προαιρετικά)

Για το σιρόπι

  • 4 ποτήρια νερό
  • 4 ποτήρια ζάχαρη
  • 2 κ.σ. μέλι
  • 1 ξυλάκι κανέλας
  • 1 φέτα από ακέρωτο πορτοκάλι

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

  • Σε ένα μπολάκι, βάζουμε το χλιαρό νερό, την μαγιά και τη ζάχαρη και αφού ανακατέψουμε καλά ώστε να διαλυθεί η ζάχαρη και η μαγιά αφήνουμε για 5 λεπτά σε ζεστό μέρος.
  • Σε άλλο μπολ, βάζουμε το σπορέλαιο και την μπύρα και ανακατεύουμε.
  • Προσθέτουμε το μείγμα της μαγιάς και αφού ανακατέψουμε, ζυγίζουμε τον χυλό που έχει προκύψει και τον χωρίζουμε σε δύο σχεδόν ίσα μέρη.
  • Ο χυλός ζυγίζει περίπου 750 γρ.
  • Χωρίζουμε σε ένα μπολ, τα 400 περίπου γραμμάρια για να έχουμε λίγη περισσότερη ζύμη βανίλιας.
Ετοιμάζουμε την ζύμη βανίλιας - πορτοκαλιού

  • Προσθέτουμε στον χυλό (τα 350 γρ.)  τις βανιλίνες και το ξύσμα πορτοκαλιού και ανακατεύουμε.
  • Σταδιακά, προσθέτουμε το αλεύρι και αρχίζουμε το ζύμωμα μέχρις ότου έχουμε μια ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια αλλά δεν είναι ούτε πολύ μαλακή ούτε σφιχτή.
  • Μόλις την ετοιμάσουμε, την αφήνουμε στο μπολ που το καλύπτουμε με διαφανή μεμβράνη.
  • Βάζουμε το μπολ σε ζεστό μέρος για 1 ώρα περίπου, ώστε η ζύμη να φουσκώσει.
  • Αφού η ζύμη φουσκώσει, την ξεφουσκώνουμε και την διπλώνουμε 2-3 φορές.
Ετοιμάζουμε την ζύμη με κακάο

  • Στον υπόλοιπο χυλό (περίπου 350-360 γρ.) προσθέτουμε το κακάο, τα καρύδια και την κανέλα και ανακατεύουμε να έχουμε ένα ομογενοποιημένο μείγμα.
  • Προσθέτουμε, σταδιακά, το αλεύρι και ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε μια ζύμη όπως και η αντίστοιχη λευκή (ούτε ιδιαίτερα μαλακή αλλά ούτε και σφιχτή).
  • Την αφήνουμε στο μπολ που το καλύπτουμε με διαφανή μεμβράνη και το αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 1 ώρα έτσι ώστε η ζύμη μας να φουσκώσει.
  • Ύστερα, χωρίζουμε τη ζύμη σε δύο κομμάτια που τα πλάθουμε σε μπαστούνια.
Ετοιμάζουμε τα ροξ

  • Την χωρίζουμε σε 2 μέρη και το κάθε ένα το ανοίγουμε (με το ρολό για ζύμες) σε ένα παραλληλόγραμμο φύλλο.
  • Βάζουμε μέσα στη ζύμη βανίλιας, το μπαστούνι με την ζύμη με κακάο και τυλίγουμε καλά.
  • Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία και για το δεύτερο κομμάτι ζύμης.
  • Βάζουμε τα δύο ρολά σε ταψί και τα τοποθετούμε για 30 λεπτά στο ψυγείο έτσι ώστε να μπορούμε να τα κόψουμε λίγο πιο εύκολα.
  • Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου στον αέρα (για να ψήσουμε και τα δύο ταψιά μαζί).
  • Ύστερα, με ένα κοφτερό μαχαίρι κόβουμε τα δύο μπαστούνια σε φέτες.
  • Πλάθουμε την κάθε φέτα, έτσι ώστε να διορθώσουμε το σχήμα τους και να είναι στρογγυλά.
  • Τοποθετούμε τα ροξ σε δύο ταψιά καλυμμένα με αντικολλητικό χαρτί.
  • Ψήνουμε τα ροξ για 40-45 λεπτά, έτσι ώστε να αποκτήσουν ένα όμορφο καστανό χρώμα.
  • Όταν ψηθούν, βγάζουμε τα ταψιά από τον φούρνο και αφού αφήσουμε τα γλυκάκια για 5 λεπτά να σταθούν, τραβούμε προσεκτικά, βγάζοντας το αντικολλητικό χαρτί για να μπορέσουμε να τα σιροπιάσουμε.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι

  • Την ώρα που ψήνονται τα ρόξ, βάζουμε σε μια κατσαρόλα, τη ζάχαρη, το ξυλάκι κανέλας, το μέλι, την φέτα πορτοκαλιού και το νερό.
  • Αφήνουμε το σιρόπι να βράσει για 8 λεπτά από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει.
  • Αποσύρουμε το σιρόπι από την φωτιά και μόλις ετοιμαστούν τα ροξ, ενώ ακόμα είναι σχετικά ζεστά τα σιροπιάζουμε με το ζεστό σιρόπι.
  • Καλό είναι, να τα αφήσουμε να σταθούν στο σιρόπι για 2 ώρες έτσι ώστε να το απορροφήσουν εντελώς πριν τα απολαύσουμε.
Να περάσετε ένα ήρεμο και γλυκό Σαββατοκύριακο!

25 σχόλια:

  1. Κική μου ανάλογη εμπειρία με ροξάκια από τα ΚΤΕΛ-Σταθμούς τραίνων είχα κι εγώ, τα έβλεπα λαχταριστά και όσες φορές τα δοκίμασα ήταν άγευστα και με έντονη γεύση γλυκόζης! Αντίθετα, όπως κι εσύ αναφέρεις, τα καλά ροξάκια είναι ένα πεντανόστιμο γλυκό. Ευχαριστούμε για τη συνταγή, θα την δοκιμάσουμε για να θυμηθούμε τα παλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω, Αμαλία, μου ότι ήταν πολλοί αυτοί που ταξίδευαν και ενώ τα έβλεπαν λαχταριστά απογοητεύονταν όταν τα δοκίμαζαν!
      Τούτα δω, πάντως, δεν έχουν γευστικά καμμία σχέση.
      Την καλημέρα μου!

      Διαγραφή
  2. Εσείς οι "βόρειοι" ξέρετε από γεύσεις
    Αλίμονο από εμάς που δεν διανθίστηκε
    η κουζίνα μας από άλλους γαστρονομικούς
    πολιτισμούς
    Υπέροχα τα ροξάκια σου Κική μου!!!!!

    Σε φιλώ πολύ ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η αλήθεια είναι ότι εδώ στην Βόρεια Ελλάδα η γεύση παίζει πολύ μεγάλο ρόλο και οι επιρροές στα φαγητά και τα γλυκά είναι πολλές!
      Χαίρομαι που σου άρεσαν Ελένη μου!

      Διαγραφή
  3. Πάντα μου αρέσει να μαθαίνω λεπτομέρειες από φοιτητοιστορίες. Αυτό το γκυκά κι δεν το ήξερα και δεν το έχω φάει ποτέ, φαίνεται όμως πολύ ωραίο και τα υλικά του μου αρέσουν. καλό σκ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσαν οι λεπτομέρειες... είναι τόσο έντονη η ανάμνηση με τα ροξ... απογοητευτική η πρώτη μπουκιά!! Όσο γι αυτά που σας ετοίμασα είναι πολύ ωραία και αξίζουν την δοκιμή!!!

      Διαγραφή
  4. ΡΟΞΆΚΙΑ...αγαπημένο γλυκό των παιδικών χρόνων!
    καλό ΣΒ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ενας λογος που εμαθα κα κανω ροξακια ηταν γιατι μου αρεσουν πολυ.αν θυμασαι κικη μου στη θεσσαλονικη εκεινα τα μεγαλα ροξ ε τα τσακιζα.θα τα δοκιμασω ομως και με μπυρα.πολλα φιλακια και να περνατε καλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι ήταν μεγάλα και λαχταριστά αλλά εμένα με ενοχλούσε η γεύση της γλυκόζης. Ωστόσο, δοκίμασε κι αυτά και δεν θα το μετανιώσεις. Είναι το ίδιο νόστιμα και πιο ελαφρά. Βέβαια, υπάρχει και η εκδοχή με τα αυγά... η κανονική αλλά δοκίμασε κι αυτά! :)
      Φιλιά για καλή εβδομάδα!

      Διαγραφή
  6. Γιατί να μην ετοιμάζουμε όλη τη ζύμη μαζί (μέχρι και το φούσκωμα) και στη συνέχεια να προσθέτουμε στη μισή το κακάο και τα καρύδια;Επίσης η ενότητα "ετοιμάζουμε τη ζύμη με το κακάο" μήπως έπρεπε να μπει πιο πάνω (μετά το "και τη διπλώνουμε 2-3 φορές")

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιατί όχι; Μπορείς να το δοκιμάσεις εξάλλου όταν διαβάζουμε μια πρόταση εμπνεόμαστε για να δημιουργήσουμε την δική μας κι όχι να αλλάξουμε των άλλων... έτσι δεν είναι;

      Διαγραφή
  7. Η αλήθεια είναι ότι μια φορά έχω δοκιμάσει, δεν τα ξέρω καθόλου! Φαίνονται υπέροχα Κική μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να σου στείλω;; Είναι καθαρά γλυκά της Μακεδονίας!

      Διαγραφή
  8. Πω-πω-πω τι μου έκανες Σαββατιάτικα...Κική μου.
    Και τους έχω τρελή αδυναμία, που ομολογώ πως μου έμεινε από τα ταξίδια μου στην Θεσσαλονίκη, τα παλιά τα χρόνια (που λέει και ο γιος μου).
    Δούλευα σε εταιρίες που είχαν υποκαταστήματα στην πόλη και τα ταξίδια μου εκεί ήταν μια φορά το 3μηνο... Σταμάτησα κάποια στιγμή να έρχομαι (αφού άλλαξα δουλειά και πόστα) αλλά η αδυναμία ωστόσο στα σιροπιαστά γλυκά έμεινε για πάντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Από την Θεσσαλονίκη πάντα μένουν τα ροξάκια και τα σιροπιαστά του Χατζή Πηνελόπη μου!! Αμαρτίες μεγάλες!! :)
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  9. Απαντήσεις
    1. Είναι πολύ νόστιμα και ελαφρά Στέλλα μου!

      Διαγραφή
  10. Τα έχω δημιουργήσει μία φορά την δεκαετία του΄90 που ήταν πολύ της μόδας.
    Τα έχω σκεφτεί πολλές φορές αλλά τα ένιωθα ξεπερασμένα.
    Τώρα που τα είδα από σένα Κική η φλόγα ξαναάναψε!
    Σε ευχαριστούμε πολύ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κάποτε ήταν, πράγματι, πολύ της μόδας και για όσους ήταν από δω ήταν αγαπημένα!
      Είδες που εσύ τα σκεφτόσουν κι αυτά ήρθαν και σε βρήκαν;; Μήπως να τα ξαναδοκιμάσεις; :)
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  11. είναι ωραία τα ροξάκια!!! κάπου έχω και γω μια συνταγή μιας θείας μου, αλλά δε την έχω δοκιμάσει...είναι που με τα σιροπιαστά δεν το έχω και πολύ!! ευχαριστούμε που μοιράστηκες τις αναμνήσεις αλλά κ τη συνταγή σου!! φιλιά πολλά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κι εγώ της νονάς μου την συνταγή κάνω Εύη μου ...είναι από τις συνταγές που τις θεωρούμε πια vintage!! :)
      Πολλά φιλιά!

      Διαγραφή
  12. λατρευω ροξακια!!! μικρη μαλιτσα εγω ετρωγα το ασπρο κ εδινα το σοκολατενιο στην αδερφημου που ειχε τα καριδια και ανταλλασαμε!!! με μπυρα δν εχω δοκιμασει πρεπει να ειναι πιο ωραιο απ τα σκετα! θα τα τιμησω να τα δοκιμασω με μπυριτσα τωρα που μεγαλωσα ;) !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Πω πω δεν μου αρέσει καθόλου όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο Κική μου. Να δοκιμάζεις δηλαδή κάτι καινούριο, με χαρά και έντονη προσμονή και να απογοητεύεσαι!
    Ευτυχώς που ακολούθησε η δεύτερη δοκιμή του γλυκού και όλα αποκαταστάθηκαν :)
    Τα συγκεκριμένα γλυκά τα αγαπώ πολύ! Τα έφτιαχνε συχνά η θεία μου και πάντα ενθουσιαζόμουν από τη δίχρωμη ζύμη και το ωραίο σιρόπιασμα!
    Τι ωραία που τα θυμήθηκες και μας τα παρουσίασες!
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. πω..πω τι μου θυμησες μετα ροξακια Κικη μου προ αμνυμονευτων χρόνων στην θεσσαλονικη μου αγαπημενα...εδώ δεν τα ξερουν καθολου..αδυναμια τα σοροπιαστα παιδιόθεν.. θα προσπαθησω να τα κανω καποια φορα.. να μου ξυπνήσουν μνημες... !!! φιλακιαααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η γνώμη σας είναι πολύτιμη!