Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

Κρέμα με πορτοκάλι και λεμόνι ή αλλιώς orange & lemon curd

Προσοχή... η επόμενη ανάρτηση είναι ...εκπαιδευτικού περιεχομένου. Το βαθύτερο νόημά της είναι η γνωστή ρήση... ο " επιμένων νικά" με άλλα λόγια μην παραιτείστε ποτέ στην πρώτη ή δεύτερη προσπάθεια. Συγκεκριμένο παράδειγμα εγώ και η γνωστή lemon curd ή επί το ελληνικότερον λεμονόκρεμα! Αυτή την κρέμα όλοι (ή σχεδόν) την έχουν φτιάξει και την έχουν απολαύσει. Όλοι εκτός από μένα! Την έφτιαξα μια φορά... μάταιος κόπος, την έφτιαξα δύο φορές ...χαμένος χρόνος! Η μυρωδιά του αυγού ήταν παρούσα όσο κι αν με διαβεβαίωναν οι άμισθοι και εθελοντές δοκιμαστές μου ότι έκανα λάθος. Στην τρίτη ..."καίγεται" σκέφτηκα και πήρα αποφασιστικά ένα λεμόνι από το ψυγείο. Κάπου εκεί δίπλα δύο πορτοκάλια πήραν πόζα για να με κάνουν να τα προσέξω... κι αφού το επιθυμούσαν τόσο... επιλογή άλλη δεν είχα! 
Ο πορτοκαλί χυμός περίμενε ανυπόμονα μέσα στην κανάτα του, ενώ τα αυγά, η ζάχαρη και το βούτυρο ήδη ζεσταίνονταν. Όταν χάρισε στα υπόλοιπα το άρωμα και το χρώμα του η κρέμα έγινε ένα βελούδινο, πορτοκαλοκίτρινο σύννεφο που μοσχοβολούσε! Αρωματική, νόστιμη και σχεδόν εθιστική ...για μένα τουλάχιστον που την είχα τόσο... καημό!! :)
Μια κρέμα που κρύφτηκε μέσα σε μικρά cupcakes πορτοκαλιού με  σταγόνες σοκολάτας, στολισμένα ...έτσι για την υπερβολή... με γλάσο κουβερτούρας. Η νοστιμιά χτυπάει κόκκινο!!
Ο συνδυασμός πορτοκαλιού και λεμονιού την κάνει ακόμα πιο ιδιαίτερη! Μια κρέμα που αξίζει να υπάρχει στο ψυγείο και να γεμίσει κρουασάν ή κεκάκια για το Κυριακάτικο πρωινό! 

ΥΛΙΚΑ
Χυμό από 2 πορτοκάλια και 1 λεμόνι (περίπου 110 γρ.)
230 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
3 αυγά μεγάλα
80 γρ. βούτυρο σε κομματάκια  
1 κ.σ. ξύσμα πορτοκαλιού & λεμονιού 
1 βανιλίνη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε μεταλλικό μπολ, βάζουμε το ξύσμα, τη βανιλίνη, το αλάτι, τη ζάχαρη και τα αυγά.
Χτυπάμε με το σύρμα το μείγμα έως ότου ανακατωθεί καλά και αρχίζει να μισολιώνει η ζάχαρη.
Γεμίζουμε μέχρι τη μέση μια κατσαρόλα με νερό και βάζουμε επάνω το μπολ (μπεν μαρί).
Βάζουμε την κατσαρόλα στη φωτιά και μόλις το μείγμα στο μπολ αρχίσει να ζεσταίνεται, ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει το βούτυρο.
Προσθέτουμε σιγά σιγά και ανακατώνοντας το χυμό.
Αφήνουμε την κρέμα να σιγοψηθεί για 25-30 λεπτά, πάνω από την κατσαρόλα με το νερό που βράζει σε σιγανή προς μέτρια φωτιά.
Η κρέμα είναι έτοιμη όταν γίνει παχύρρευστη τόσο που να στέκεται και να καλύπτει χωρίς να χύνεται την πίσω πλευρά ενός κουταλιού.
Αποσύρουμε από την φωτιά, αφήνουμε να κρυώσει για 2-3 λεπτά και γεμίζουμε ένα βάζο που το έχουμε αποστειρώσει όπως όταν βάζουμε μαρμελάδα.
Η κρέμα διατηρείται στο ψυγείο για 2-3 εβδομάδες.
Αρχική πηγή: ΕΔΩ
Καλή σας μέρα! :)

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2015

Αφράτα μπισκότα "βουτύρου" νηστήσιμα ή όχι

Καλή σας μέρα, καλή εβδομάδα και καλό μήνα!! Μάρτιος... ήρθε η άνοιξη και ό,τι και να κάνει ο καιρός η άνοιξη όπου νάναι θα "σκάσει μύτη"! Μα τί λέω;; Ήδη άρχισε να κάνει δειλά δειλά την εμφάνισή της στα μικρά μπουμπούκια της αμυγδαλιάς που ...τολμηρά όπως κάθε χρόνο έρχονται γρήγορα γρήγορα για να προαναγγείλουν τον ερχομό της εποχής της ελπίδας και της ανανέωσης! Όχι, όχι μην πάει ο νους σας στα πολιτικά αλλά στη νέα εποχή που καλοσωρίσαμε εχθές κι ας μην ήρθε ακόμα ημερολογιακά μια και η εαρινή ισημερία είναι, αν δεν κάνω λάθος, στις 21 Μαρτίου.
Μάρτιος, νηστεία, λίγες εβδομάδες πιο κοντά στο Πάσχα κι εγώ ανακάλυψα ότι είχα πάρα πολύ καιρό να φτιάξω μπισκότα. Ανασκουμπώθηκα, λοιπόν, και αφού πήρα παραμάσχαλα τη φωτογραφική μου μηχανή... είπα να φτιάξω μπισκότα βουτύρου, αγαπημένα και πεντανόστιμα σε μια λίγο διαφορετική εκδοχή δηλαδή νηστήσιμα, με φυτικό βούτυρο! Τώρα θα αναρωτιέστε ..."καλά η φωτογραφική μηχανή τί ρόλο παίζει;". Αμ παίζει... πώς δεν παίζει ρόλο... ειδικά όταν τα μπισκότα τα φτιάχνει η αδερφούλα σου κι εσύ απλά φωτογραφίζεις!!! Αχάααα!!! "Δεν είναι δικά σου δηλαδή!!!" Ναι, ναι... με τσακώσατε!! Όμως, πρέπει να παραδεχθείτε ότι σας άφησα και με τσακώσατε αλλά πάντως τα συγκεκριμένα μπισκότα είναι εγγυημένη νοστιμιά και λιχουδοαπόλαυση γλυκιά είτε γίνουν με φυτικό βούτυρο είτε γίνουν με κανονικό βούτυρο αγελάδος!
Είναι τα μπισκότα που έχουν φτιαχτεί πάνω από 10 φορές αυτόν τον μήνα καθώς και τον προηγούμενο και τον πιο προηγούμενο κι όλοι περιμένουμε να ...επέλθει κορεσμός στο πλήθος του τριωρόφου αλλά τίποτα!!! Εκεί... τα μπισκότα εξαφανίζονται υπόπτως το ένα μετά το άλλο και υπάρχουν φορές που μικροί και μεγάλοι τριγυρνούν με ένα μπισκότο στο χέρι και ακούς τριγύρω...κάτι μακρόσυρτα "μμμμμμμ!!". Κι εγώ εκεί να αντιστέκομαι (ζήτημα αν έφαγα όλον αυτόν το καιρό 4 ή 5) λόγω διατροφής!!! Δύσκολη κατάσταση αλλά τί να γίνει;;;
Επανέρχομαι όμως στα μπισκότα για να σας πω και πάλι ότι αξίζουν της προσοχής σας και του κόπου σας ...αν και είναι πανεύκολα!
Πάμε να τα φτιάξουμε μαζί;;; Εντάξει...με την αδερφούλα μου!!
ΥΛΙΚΑ
250 γρ. φυτικό βούτυρο (ή για μη νηστήσιμα: βούτυρο αγελάδος)
120 γρ. άχνη κοσκινισμένη
100 γρ. καλαμποκάλευρο
350 γρ. αλεύρι ζαχαροπλαστικής ή μαλακό
1 φακελάκι φυσική βανίλια Vahiné (ή 1 βανιλίνη)
1/4 κ.γλ. σόδα φαγητού (σκόνη)
2 κ.σ. κονιάκ ή λικέρ της αρεσκείας μας 
1 πρέζα αλάτι 
4 κ.σ. κρυσταλλική ζάχαρη για να καλύψουμε περιμετρικά τα μπισκότα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Καλύπτουμε 2 λαμαρίνες φούρνου με αντικολλητικό χαρτί. 
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Λιώνουμε το βούτυρο και το αφήνουμε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου.
Προσθέτουμε την άχνη, το καλαμποκάλευρο, το αλάτι, τη βανίλια, τη σόδα φαγητού και το κονιάκ.
Ανακατεύουμε καλά και αρχίζοντας το ζύμωμα προσθέτουμε σταδιακά το αλεύρι μέχρι να έχουμε μια ζύμη μετρίως μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια.
Σχηματίζουμε με τη ζύμη 2 μπαστουνάκια με διάμετρο 3-4 εκατοστά.
Ανοίγουμε ένα αντικολλητικό χαρτί ή μια αντικολλητική επιφάνεια και απλώνουμε επάνω της την κρυσταλλική ζάχαρη.
Βάζουμε επάνω τα μπαστουνάκια, τα ρολάρουμε και τα καλύπτουμε περιμετρικά με την κρυσταλλική ζάχαρη.
Κόβουμε τα μπαστουνάκια σε φέτες με πάχος 1 εκατοστό περίπου και τοποθετούμε τα μπισκότα στα ταψιά μας με λίγη απόσταση το ένα από το άλλο.
Ψήνουμε τα μπισκότα για 10-15 λεπτά ή μέχρι να αποκτήσουν ένα χρυσόξανθο χρώμα γύρω γύρω.


Σάββατο, 28 Φεβρουαρίου 2015

Νηστήσιμες προτάσεις ...γλυκές και αλμυρές απολαύσεις

Καλή σας μέρα!! Μέρες νηστείας διανύουμε και οι νηστήσιμες προτάσεις δεν θα μπορούσαν να λείπουν από το "Tante Kiki". Σήμερα σας δίνω μερικές προτάσεις για σαλάτες και φαγητά αλλά και γλυκά που καθόλου δεν υστερούν στη γεύση γιατί ...ποιός είπε ότι η νηστεία είναι ...δύσκολη και στερητική; Με λίγη καλή θέληση και φαντασία οι νηστήσιμες λιχουδιές, αλμυρές και γλυκές, γίνονται πραγματικές απολαύσεις για όλους αλλά και για όσους γενικότερα αποφεύγουν τα ζωικά προϊόντα. 
Πάρτε ιδέες, προμηθευτείτε όλα τα απαραίτητα, μπείτε στην κουζίνα και κάντε έκπληξη στους αγαπημένους σας, οικογένεια και φίλους.
Για περισσότερες νηστήσιμες ιδέες μπορείτε να δείτε στις ενότητες "Νηστήσιμα φαγητά" & "Νηστήσιμα γλυκά".
Αλλά ας δούμε μερικές προτάσεις για την εβδομάδα που θα έρθει...
ΝΗΣΤΗΣΙΜΑ ΦΑΓΗΤΑ


ΝΗΣΤΗΣΙΜΑ ΓΛΥΚΑ






Καλό Σαββατοκύρια και καλή σας εβδομάδα!!!
 

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

Τα μπουρεκάκια της γιαγιάς με 4 τυριά

Της Τυρινής η προηγούμενη Κυριακή και τα γαλακτοκομικά είχαν τον πρώτο λόγο στο τραπέζι. Γαλακτοκομικά και παράδοση μια και είναι και τα δύο άρρηκτα δεμένα κάτι τέτοιες μέρες. 
Τα δύο αυτά μαζί με ταξίδεψαν σε μια αγαπημένη συνταγή που, αν και την άγγιξε μια λίγο πιο σύγχρονη πινελιά, δεν έχασε τίποτε από τη νοστιμιά της αλλά και τη συγκινησιακή της φόρτιση.
Τα μπουρεκάκια της γιαγιάς ήταν αυτά που με συνόδευαν σε κάθε σχολική εκδρομή μέσα σε ταπεράκι και γινόταν ανάρπαστα απ' όλη την παρέα, ήταν αυτά που με ξετρέλλαναν όταν πήγαινα τα Σάββατα στη γιαγιά και τα αντίκρυζα μέσα στο τηγάνι να ξεροψήνονται, ήταν τα μόνα πού ήθελα να φάω όταν δεν μου άρεσε τίποτε άλλο! Αυτά τα μικρά μπουρεκάκια, γεμάτα τυρί φέτα τότε, γεμάτα με μια ποικιλία τεσσάρων τυριών τώρα, με υπέρλεπτα φύλλα κρούστας για γλυκά και όχι για πίτες, ευγενικό δωράκι της Χρυσής Ζύμης τώρα, άλλοτε έτοιμα κι άλλοτε χειροποίητα τότε, φτιαγμένα με περισσή αγάπη, στοργή αλλά και πείρα από τη γιαγιά έμπαιναν στο αγνό ελαιόλαδο και γίνονταν χρυσοκάστανα και τόσο μα τόσο νόστιμα! Όσο για τις θερμίδες και το τηγάνισμα... ποιός νοιαζόταν!!! Η νοστιμιά ξεχείλιζε και παρ' όλο που, η γράφουσα, ήταν (τότε) ένα λιγόφαγο πλάσμα μπροστά τους οι αντιστάσεις ...κάμπτονταν, εξαφανίζονταν κι ο ουρανίσκος είχε γιορτή!
'Ετσι λοιπόν... αυτή την Κυριακή που μας πέρασε, με το Σάββατο να θέλει να τιμούμε τους αγαπημένους που έχουν γίνει πια αστέρια ή άγγελοι και μας βλέπουν από κει ψηλά σκέφτηκα κι εγώ να τιμήσω τη γιαγιά μου... μια γιαγιά σαν όλες τις άλλες που δείχνουν λατρεία στα εγγονάκια τους... γιατί... κακά τα ψέματα ...αυτός είναι ο κλασσικός ρόλος της γιαγιάς. Κι έφτιαξα λίγα από τα περίφημα (κάποτε) μπουρεκάκια της που έπαιξαν το ρόλο των ορεκτικών για την Κυριακή της Τυρινής.
Πάμε να δούμε πώς γίνονται με μια πιο σύγχρονη εκδοχή στη γέμισή τους;;;
Ααααα, και να μην ξεχάσω... μπορούν κάλλιστα να γίνουν και ψητά για όσους αποφεύγουν το ...τηγάνισμα.
ΥΛΙΚΑ για 20 μπουρεκάκια
5 φύλλα κρούστας για γλυκά Χρυσή Ζύμη
Για τη γέμιση
30 γρ. καπνιστό ρεγκάτο τριμμένο
30 γρ. κεφαλοτύρι τριμμένο
50 γρ. γραβιέρα Νάξου τριμμένη
100 γρ. φέτα θρυμματισμένη 
Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Διπλώνουμε το φύλλο κατά μήκος της μεγάλης πλευράς και το κόβουμε το κάθε φύλλο στη μέση με ένα μαχαίρι.
Μετά το κάθε μισό το διπλώνουμε ξανά κατά μήκος της μεγάλης πλευρά και το κόβουμε.
Έτσι έχουμε 4 λωρίδες φύλλου στενές αλλά μακριές που είναι απαραίτητο για να τυλίξουμε τα μπουρεκάκια (φωτό στο Νο 1)
Στη μια άκρη βάζουμε μια μεγάλη κουταλιά από τη γέμιση.
Με ένα πινέλο βρέχουμε ελάχιστα με νερό τις άκρες της λωρίδας του φύλλου και τυλίγουμε τα μπουρεκάκια ακολουθώντας τις διακεκομένες γραμμές (ίδια φωτό στο Νο 2).
Βάζουμε λίγο ελαιόλαδο σε αντικολλητικό τηγάνι και μόλις ζεσταθεί τοποθετούμε τα μπουρεκάκια και τα τηγανίζουμε σε σιγανή προς μέτρια φωτιά.
Μόλις τα βγάλουμε από το τηγάνι, τα τοποθετούμε σε μια πιατέλα που την έχουμε καλύψει με απορροφητικό χαρτί για να "φύγει" το επιπλέον λάδι.
Σερβίρουμε επάνω σε μαρουλόφυλλα ή με λίγη ρόκα ανάμεσα στα μπουρεκάκια όσο είναι ζεστά ή χλιαρά.

Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Λαγάνες με γρήγορο προζύμι και ...τσεπούλες ...για κάθε μέρα!

Εντάξει, η Καθαρά Δευτέρα είναι πια παρελθόν! Πάειιιιιι... πέρασε κι αυτή!!! Και τώρα μπαίνουμε στη Σαρακοστή και προχωράμε προς το Πάσχα! Γρήγορα που περνάει ο καιρός! 
Καλή εβδομάδα και πάλι και ...δεν είναι αργά για να δούμε μια συνταγή για λαγάνα που εκτός της καλής παρέας που κάνει με τα σαρακοστιανά μετατρέπεται πολύ εύκολα και σε σάντουιτς.
Καθαρά Δευτέρα και Σαρακοστή πάνε μαζί... όπως μαζί πάει και η λαγάνα, οι ελιές, τα καλαμαράκια, το χταποδάκι κι όλα εκείνα τα νηστήσιμα καλούδια που μόνον εμείς οι Έλληνες ξέρουμε να απολαμβάνουμε.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή... η λαγάνα είναι ένα ψωμί που η ιστορία της χάνεται στα βάθη των αιώνων. Η λαγάνα είναι, παραδοσιακά, ένας άζυμος άρτος δηλαδή γίνεται μόνον με αλεύρι, νερό και αλάτι. Ήταν η λαγάνα που χρησιμοποιήθηκε από τους Ισραηλίτες κατά τη νύχτα της εξόδου τους από την Αίγυπτο υπό την αρχηγία του Μωυσή. Από τότε και μέχρι τη στιγμή που ο Ιησούς ευλόγησε τον "ένζυμο άρτο" η κατανάλωση της λαγάνας-άζυμου άρτου ήταν υποχρεωτική σύμφωνα με τον Μωσαϊκό νόμο κατά τη διάρκεια της νηστείας και της γιορτής του Πάσχα. Αναφορά στη λαγάνα υπάρχει στις "Εκκλησιάζουσες" του Αριστοφάνη αλλά και στα κείμενα του Οράτιου όπου αποκαλείται "το γλύκισμα των φτωχών". Το όνομά της προέρχεται από τη αρχαία ελληνική λέξη "λάγανον" που ήταν μια επίπεδη ζύμη που φτιαχνόταν με αλεύρι και νερό.
Αυτά όσον αφορά στην ιστορία της αγαπημένης λαγάνας. Πάμε όμως τώρα στη σημερινή συνταγή που είναι πιο σύγχρονη κι έτσι περιέχει μαγιά αλλά με τη μορφή ενός γρήγορου προζυμιού. Οι λαγάνες έγιναν υπέροχες, αφράτες και μαλακές, ιδανικές για την Καθαρά Δευτέρα αλλά εξίσου ιδανικές για να γίνουν "τσεπούλες" που θα γεμίσουν με ό,τι υλικό αγαπάμε και θα μας δώσουν ωραιότατα, λαχταριστά σάντουιτς, αλμυρά ή γλυκά. Έχετε δοκιμάσει λαγάνα με μέλι και βούτυρο, με χαλβά ή με ταχίνι;;;; Αν όχι ...χάνετε... τρέξτε να δοκιμάσετε!!!
Αν, λοιπόν, θέλετε σάντουιτς για κάθε ώρα και στιγμή, για εκδρομή, για το σχολικό ταπεράκι, για το μεσημεριανό στη δουλειά... δοκιμάστε αυτή τη συνταγή και δεν θα απογοητευθείτε!
ΥΛΙΚΑ για 4 λαγάνες των 450 γρ. περίπου ή 6 λαγάνες των 300 γρ.
550 γρ. αλεύρι για ζυμωτό, παραδοσιακό ψωμί
500 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
600 γρ. χλιαρό νερό (προσοχή όχι ζεστό για να μην κάψουμε τη μαγιά)
20 γρ. μαργαρίνη λιωμένο, σε θερμοκρασία δωματίου
20 γρ. ελαιόλαδο
40 γρ. λευκό ταχίνι
20 γρ. ζάχαρη
10-15 γρ. αλάτι
15 γρ. ξηρή μαγιά (1 1/2 φακελάκι)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Φάση
Σε ένα μεγάλο μπολ, βάζουμε τη ζάχαρη, το ελαιόλαδο, τη λιωμένη μαργαρίνη, το ταχίνι, τη μαγιά, τα 200 γρ. από το χλιαρό νερό και ανακατεύουμε καλά μέχρι να έχουμε έναν ομογενοποιημένο χυλό.
Προσθέτουμε και 6 κ.σ. από το αλεύρι και ανακατεύουμε καλά.
Καλύπτουμε το μπολ με μια διαφανή μεμβράνη για να μην κάνει κρούστα ο χυλός.
Βάζουμε στο φούρνο της κουζίνας για 20 λεπτά, στους 30 βαθμούς Κελσίου (όχι παραπάνω για να μην κάψουμε τη μαγιά).
Μόλις δούμε ότι το μείγμα έχει φουσκώσει κι έχει κάνει φούσκες το βγάζουμε από το φούρνο και περνάμε στη...
Φάση
Προσθέτουμε στο μπολ όλο το αλεύρι και ακόμα 200 γρ. από το χλιαρό νερό.
Αρχίζουμε το ζύμωμα και προσθέτουμε σταδιακά το υπόλοιπο νερό (προσοχή: ίσως ανάλογα με το αλεύρι και τη θερμοκρασία περιβάλλοντος) να χρειαστεί λίγο λιγότερο ή λίγο περισσότερο νερό) μέχρι να έχουμε μια ζύμη μαλακή που κολλάει ελάχιστα στα χέρια.
Καλύπτουμε και πάλι το μπολ με τη διαφανή μεμβράνη και το βάζουμε ξανά στο φούρνο στους 30 βαθμούς Κελσίου έτσι ώστε να φουσκώσει γρήγορα.
Χρειάζονται περίπου 40-50 λεπτά για να φουσκώσει η ζύμη και να υπερδιπλασιαστεί σε όγκο.
Βγάζουμε και πάλι τη ζύμη από το φούρνο και περνάμε στη...
Φάση  
Ξεφουσκώνουμε και αφού ζυμώσουμε για 1 λεπτό σε αλευρωμένη επιφάνεια, χωρίζουμε τη ζύμη σε 4 ή 6 κομμάτια.
Απλώνουμε τη ζύμη φτιάχνοντας τις λαγάνες και τρυπώντας με τα δάχτυλά μας την επιφάνεια.
Καλύπτουμε 2 λαμαρίνες φούρνου με αντικολλητικό χαρτί και τοποθετούμε επάνω τις λαγάνες.
Στη φάση αυτή έχουμε δύο επιλογές:
Α- Καλύπτουμε τις λαμαρίνες με διαφανή μεμβράνη και τις βάζουμε στο ψυγείο για όλη τη νύχτα. Τις ψήνουμε την επόμενη μέρα αφού τις αφήσουμε για 15 λεπτά εκτός ψυγείου, σε θερμοκρασία δωματίου μέχρι να προθερμάνουμε το φούρνο.
Β- Αφήνουμε τις λαγάνες για 20 λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου και μέχρι να προθερμάνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Πριν ψήσουμε τις λαγάνες, ξανακάνουμε τις δαχτυλιές στην επιφάνεια και ανακατεύουμε σε ένα μπολ το νερό με τη ζάχαρη και τις αλείφουμε με ένα πινέλο.
Προαιρετικά, πασπαλίζουμε με σουσάμι.
Ψήνουμε τις λαγάνες για 20-30 λεπτά ανάλογα με τη δύναμη του φούρνου και μέχρι να αποκτήσουν ένα ωραίο χρυσόξανθο χρώμα.
 TIPS
*Μπορούμε πάντα να αφήσουμε το "γρήγορο προζύμι" αλλά και τη ζύμη να φουσκώσουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος αλλά θα χρειαστούν περισσότερη ώρα.

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2015

Καταϊφι ταψιού... η κλασσική αξία

Καλημέρα από μια ηλιόλουστη Θεσσαλονίκη που επιτέλους φέρνει στο νου κάτι από άνοιξη! Η Καθαρά Δευτέρα έφτασε και είναι μια μέρα στενά δεμένη με την παράδοση και τα έθιμα. Είναι μια μέρα νηστείας με τα θαλασσινά και τη λαγάνα να έχουν την απόλυτη εξουσία στο παραδοσιακό τραπέζι.
Η Κυριακή όμως που είναι ακριβώς πριν την Καθαρά Δευτέρα το ζητάει το γλυκό της κι αυτό δεν είναι νηστήσιμο. Μοσχοβολάει βούτυρο και κανέλα... αυτό το καταϊφι ταψιού με αμύγδαλα και καρύδια καβουρδισμένα, έτσι... για να απελευθερώσουν όλα τα αιθέρια έλαια που έχουν κρυμμένα και να το κάνουν ακόμα πιο λαχταριστό. 
 
Το καταϊφι της Χρυσής Ζύμης είναι ένα εκπληκτικό καταϊφι. Ελαστικό, με τις ίνες του να χωρίζονται πανεύκολα και να "λασπώνουν" δύσκολα... ειδικά αν ψηθεί σωστά. Τί θα πει σωστά; Θα πει ότι πρέπει να πάρει εκείνο το καστανό χρώμα πριν γεμίσει με το ολόγλυκο, κανελάτο σιρόπι.
Από την άλλη, σήμερα θα δείτε μια τεχνική που την είχα πρωτοδεί σε κάποιο ταξίδι μου στην Τουρκία. Εκεί ψήνουν το καταϊφι σε διαφορετικές στρώσεις με αρκετό βούτυρο κατσικίσιο που γεμίζει τον τόπο μοσχοβολιά. Η πρώτη στρώση καταϊφιού στρογγυλοκάθεται σε πιάτο, και φιλοξενεί τα ωμά φιστίκια (εδώ τα αμύγδαλα και τα καρύδια) που την καλύπτουν με χάρη ενώ η δεύτερη στρώση καταϊφιού έρχεται να τα κρύψει και να δεχθεί το ζεστό σιρόπι που κάνει τη νοστιμιά του γλυκού αξεπέραστη! Αυτό το καταϊφι δεν υπάρχει περίπτωση να το ξεχάσω!! Μοναδική γλυκολιχουδιά!
Την ίδια τεχνική χρησιμοποίησα κι εδώ με τη διαφορά ότι αντί για φιστίκια χρησιμοποίησα καβουρδισμένα αμύγδαλα και καρύδια με ένα διαφορετικό γευστικό αποτέλεσμα. 
Κλασσικό γλυκό, κλασσική γλυκονοστιμιά που όμως πάντα είναι ευπρόσδεκτο από μικρούς και μεγάλους. Ας δούμε αναλυτικά πώς γίνεται...
ΥΛΙΚΑ
500 γρ. καταϊφι Χρυσή Ζύμη
250 γρ. βούτυρο λιωμένο σε θερμοκρασία δωματίου + 30 γρ. σε κομματάκια*
220 γρ. αμύγδαλα και καρύδια ψιλοκομμένα 
Για το σιρόπι
900 ml νερό
800 γρ. ζάχαρη
2 ξυλάκια κανέλας
1 κομμάτι φλούδα από ακέρωτο πορτοκάλι
Για το γαρνίρισμα
Κανέλα σε σκόνη  
Σουσάμι (προαιρετικά) 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου, στον αέρα.
Ξαίνουμε το καταϊφι Χρυσή Ζύμη καλά και το μοιράζουμε στα δύο (από 250 γρ.)
Αλείφουμε με βούτυρο τα δύο ταψάκια και τα γεμίζουμε με το μοιρασμένο καταϊφι.
Χωρίζουμε το βούτυρο σε δύο μέρη και περιχύνουμε τα δύο ταψάκια.
Από πάνω μοιράζουμε και στα δύο τα κομματάκια βουτύρου.
Βάζουμε τα ταψάκια στο φούρνο και τα αφήνουμε για 35-40 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έχουν αποκτήσει ένα ωραίο καστανόξανθο χρώμα.
Όση ώρα ψήνεται το καταϊφι, βάζουμε τα ψιλοκομμένα αμύγδαλα και καρύδια σε αντικολλητικό τηγάνι και τα καβουρδίζουμε για 2-3 λεπτά ή μέχρι να αισθανθούμε το άρωμά τους που σημαίνει ότι έβγαλαν τα αιθέρια έλαιά τους.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
Αμέσως μετά και πάλι ενώ ψήνεται το καταϊφι, βάζουμε σε μια κατσαρόλα το νερό, τη ζάχαρη, τα ξυλάκια κανέλας και τη φλούδα του πορτοκαλιού και αφήνουμε το σιρόπι να βράσει για 3-4 λεπτά, μετρώντας από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει.
Μόλις το σιρόπι ετοιμαστεί, αφαιρούμε τη φλούδα του πορτοκαλιού και τα ξυλάκια της κανέλας και το διατηρούμε ζεστό.
Μόλις το καταϊφι ψηθεί, βγάζουμε τα ταψάκια από το φούρνο.
Πασπαλίζουμε το ένα καταϊφι με τα δύο τρίτα της ποσότητας των ξηρών καρπών και βάζουμε από πάνω το άλλο καταϊφι, αναποδογυρίζοντας το δεύτερο ταψάκι (είναι πολύ βολικό να χρησιμοποιήσουμε ελαφρά ταψάκια μιας χρήσεως αν και δεν είναι απαραίτητο).
Περιχύνουμε αμέσως το χλιαρό καταϊφι με το ζεστό σιρόπι φροντίζοντας έτσι ώστε αυτό να πάει σε όλο το γλυκό.
Πασπαλίζουμε με τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς και με λίγη κανέλα σκόνη. 
ΤIPS
* Κι αν θέλουμε το καταϊφι μας νηστήσιμο δεν έχουμε παρά να αντικαταστήσουμε το βούτυρο με μαργαρίνη ή κάποιο ελαφρύ ελαιόλαδο αλλά και σησαμέλαιο για να έχει μια διαφορετική πινελιά.
Εάν βάλουμε σησαμέλαιο, μπορούμε να ρίξουμε μέσα στο μείγμα των ξηρών καρπών και 2 κ.σ. σουσάμι που θα καβουρδιστεί κι αυτό.


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...