Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Τάρτα με σπανάκι και μπλε τυρί

Εντάξει, δεν έχει πρωτότυπα υλικά! Εντάξει, ο συνδυασμός δεν είναι καινοτομικός! Εντάξει, είναι μια τάρτα που δεν σε ξενίζει και δεν σε ιντριγκάρει όταν διαβάζεις τον τίτλο! Αλλά, μήπως όλα τα πιάτα θα πρέπει να σε ξενίζουν αγαπητέ σύγχρονε γευσιγνώστη; Μήπως μόνον τα παράξενα, ακριβά, σπάνια υλικά είναι εκείνα που δίνουν νοστιμιά; Μήπως τελικά, τα κοινά, συνηθισμένα υλικά που βρίσκεις στο ντουλάπι ή στο ψυγείο σου καθημερινά μπορούν να κάνουν τη διαφορά; Μήπως μια μικρή αλλαγή, μια μικρή προσθήκη, μια μικρή... τόση δα σταλίτσα φαντασίας μπορεί να απογειώσει ένα πιάτο που το έχεις ξαναφάει; Είμαι σίγουρη ότι συμφωνείς και είμαι ακόμα πιο σίγουρη ότι πολλές φορές, ειδικά εκείνες που ...βαριέσαι να πας στο μάρκετ για ψώνια, έχεις ανοίξει το ψυγείο αλλά και το ντουλάπι, έχεις βάλει τη φαντασία σου να δουλεύει σε τούρμπο ρυθμό και πάντα, μα πάντα, κάτι κατάφερες να ετοιμάσεις για να χορτάσεις τη πείνα σου, να ευχαριστήσεις τον ουρανίσκο σου χωρίς όμως να ξεβολευτείς!!! 
Εδώ που τα λέμε... επόμενο είναι! Έξω βροχή, πότε δυνατή και πότε πιο σιγανή αλλά πάντα βροχή, ποταμάκια δίπλα στο πεζοδρόμιο... ειδικά φτιαγμένα για να βουτούν οι ρόδες των αγαπητών συνανθρώπων-οδηγών και να σε κάνουν κυριολεκτικά ...παπί, νερόλακκοι σαν αυτούς που βουτάει η Πέπα, η μικρή ροζ γουρουνίτσα και τα παπούτσια γεμάτα λασπόνερα! Πώς να θες να βγείς έξω; 
Έχοντας επιστρέψει από τον βροχερό παράδεισο, εκεί έξω, ανακαλύπτεις ότι στο ψυγείο έχεις ένα φύλλο ζύμης κουρού που απέμεινε από τα μικρά και στρουμπουλά τυροπιτάκια που έφτιαξες για το καφεδάκι τις προάλλες, λίγο σπανάκι, φρέσκα και ξερά κρεμμύδια και, ως εκ θαύματος, λίγο μπλε τυρί! Τί κάνεις; Αναρωτιέσαι αν έχεις λίγο γιαούρτι (όχι απολύτως απαραίτητο) και μια κρέμα γάλακτος! Τί σκέφτεσαι να κάνεις;;; Τρυπώνοντας στα μονοπάτια του μυαλού σου έγραψα μια συνταγοπρόταση... τί λες θέλεις να διαβάσεις για να δούμε αν συμφωνείς;;;; Πάντως... θα πρότεινα να το κάνεις για να δεις την απίστευτη νοστιμιά αυτής της τάρτας!!
ΥΛΙΚΑ για μια φόρμα τάρτας 35x35 εκ. ή 35χ25
1 φύλλο ζύμης κουρού
400 γρ. σπανάκι κατεψυγμένο ή φρέσκο
2 ξερά κρεμμύδια, ψιλοκομμένα
6 φρέσκα κρεμμυδάκια, σε μικρές ροδέλες
150 γρ. ψητό ή βραστό κοτόπουλο ψιλοκομμένο (προαιρετικά)
2 κ.σ. άνιθο ψιλοκομμένο 
2 κ.σ. ελαιόλαδο για το ταψί + 3 κ.σ. ελαιόλαδο για το τηγάνι
100 γρ. φέτα τριμμένη στη χοντρή πλευρά του τρίφτη
1 γερή πρέζα μπαχάρι
1 γερή πρέζα πιπέρι μαύρο
Για την επικάλυψη της τάρτας
200 γρ. (1 κουτάκι) κρέμα γάλακτος
100 γρ. γιαούρτι στραγγιστό
120 γρ. μπλε τυρί, λιωμένο με το πηρούνι 
1 μεγάλο αυγό
Ελάχιστο αλάτι για το σπανάκι και λίγο ακόμη για την κρέμα γάλακτος 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο τη φόρμα της τάρτας και απλώνουμε το φύλλο ζύμης έτσι ώστε να καλύπτει και τα τοιχώματα της φόρμας.
Κρατάμε λίγη ζύμη για να κάνουμε 4-5 λωρίδες ή άλλα σχέδια για την επιφάνεια.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Σε αντικολλητικό τηγάνι, βάζουμε λίγο ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε τα κρεμμυδάκια και τα ξερά κρεμμύδια.
Τα αφήνουμε για λίγο και μετά προσθέτουμε το σπανάκι (ψιλοκομμένο ή όχι), τον άνιθο και ρίχνοντας 1/2 φλ.τσ. νερό τα αφήνουμε να μαλακώσουν.
Μόλις το νερό απορροφηθεί αποσύρουμε το τηγάνι από τη φωτιά και αφήνουμε να κρυώσει το σπανάκι.
Προσθέτουμε το μπαχάρι, το πιπέρι, το κοτόπουλο (εάν βάλουμε) και τη φέτα.
Ανακατεύουμε καλά, δοκιμάζουμε κι αν χρειάζεται προσθέτουμε λίγο αλάτι.
Ετοιμάζουμε την επικάλυψη της τάρτας
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε την κρέμα γάλακτος, το γιαούρτι, το μπλε τυρί, το αυγό και ελάχιστο αλάτι.
Ανακατεύουμε καλά για να έχουμε ένα ομογενοποιημένο μίγμα και περιχύνουμε μ' αυτό την τάρτα.
Βάζουμε από πάνω τις λωρίδες ζύμης ή άλλα σχέδια με τη ζύμη που κρατήσαμε.
Με ένα πηρούνι και πολύ προσεκτικά, μετακινούμε ελαφρά σε μερικά σημεία το μίγμα του σπανακιού έτσι ώστε η κρέμα γάλακτος να προχωρήσει προς τα κάτω.
Βάζουμε στο φούρνο και ψήνουμε για 30 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι η τάρτα μας έχει πάρει ένα ωραίο ροδοψημένο χρώμα και ότι η ζύμη από κάτω έχει ψηθεί. 
Αφήνουμε την τάρτα να κρυώσει και μετά κόβουμε σε κομμάτια.
Την απολαμβάνουμε χλιαρή όταν όλα τα αρώματα και γεύσεις έχουν αναδειχθεί.

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Μπύρα, σύκο, καρύδια = σούπερ σκαλτσούνια

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! :)
Ας ξεκινήσουμε γλυκά την εβδομάδα με μια ακόμη πρόταση για το σχολικό ταπεράκι αλλά και για ένα υγεινό σνακ. Γλυκό, νόστιμο και απλό! Τριφτή ζύμη που όταν σπάσει στην πρώτη δαγκωματιά καταφθάνει στο στόμα η μαρμελάδα σύκου με τα τριμμένα καρύδια και η νοστιμιά κάνει τον ουρανίσκο να στήνει χαρούμενο χορό.
Μια παραδοσιακά απλή συνταγή που παίρνει ένα άλλο άρωμα και μιαν άλλη, πολύ ιδιαίτερη επίγευση με την προσθήκη της μπύρας και του λεμονιού.
Μια νοστιμιά ξεχασμένη εκεί σε μια γωνιά της τεχνολογικής αποθήκης εδώ και ένα μήνα... χωρίς να μπορεί να φωνάξει και να διαμαρτυρηθεί! Έλα όμως που το... ξεκαθάρισμα έρχεται πάντα να κάνει το θαύμα και να φέρει στο φως ...καλοκαιρινές νοστιμιές! Γιατί εδώ που τα λέμε η μαρμελάδα σύκου ...καλοκαίρι φέρνει στο νου! 
Στο δικό μου νου, η συγκεκριμένη μαρμελάδα φέρνει κι άλλα... μια συκιά με μαύρα, βασιλικά σύκα στη μια άκρη του κήπου της γιαγιάς που μας χάριζε εκτός από τους καρπούς της και τη σκιά της κι άλλη μια με σύκα πράσινα αλλά ολόγλυκα στην διπλανή αυλή του θείου. Τί γινόταν τα καλοκαίρια με κείνα τα σύκα! Αρχίζαμε με γλυκό σύκο, συνεχίζαμε με ...συκοπόλεμο... ναι, καλά διαβάσατε ...συκοπόλεμο! Κοινώς, παίρναμε τα μικρά και χαλασμένα σύκα που έπεφταν από το δέντρο και τα κάναμε ...πυρομαχικά!! Τί κι αν ήμουν κορίτσι;;; Ένα κορίτσι ανάμεσα σε τέσσερα αγόρια-πρωτοξαδέρφια που μεγάλωναν μαζί, μέρα με τη μέρα, πιστέψτε με... δεν διαφέρει και πολύ!!! Κι όταν κουραζόμασταν ή καταλήγαμε να μας μαλώνουν... τότε παρηγοριόμασταν καταβροχθίζοντας τα μεγαλύτερα και ωραιότερα σύκα... πάντα βέβαια, από τα κλαδιά που φτάναμε. Κι ύστερα, η συκοεποχή έκλεινε με τα αμέτρητα βαζάκια που γέμιζαν με μαρμελάδα σύκο αλλά και μερικές δεκάδες που αποξηραίνονταν στον αέρα, ξαπλωμένα κάτω από το απαραίτητο τούλι μια και γίνονταν στόχος των ζουζουνιών! 
Κάποτε αυτά τελείωναν και τότε... μια παρτίδα από τέτοια σκαλτσούνια (αν και όχι με radler!!!) καταλάμβαναν δύο ή τρεις πιατέλες και γίνονταν το καλύτερο κολατσιό για πρωί ή απόγευμα!
Μια πιο σύγχρονη εκδοχή, σήμερα, για σκαλτσούνια μπύρας με μαρμελάδα σύκου που αξίζει να δοκιμαστεί! Ακόμη δεν σας έπεισα ή μήπως... να διαβάσετε τη συνταγή;;;
Για τη ζύμη
200 γρ. αραβοσιτέλαιο (ή 100 γρ. αραβοσιτέλαιο και 100 γρ. λιωμένο βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου)
80 γρ. ζάχαρη καστανή
120 γρ. μπύρα Μύθος, radler με λεμόνι
1 κ.σ. ξύσμα λεμονιού
1 βανίλια
2 κ.σ. χυμό λεμονιού
1/2 κ.γλ. σόδα φαγητού (σκόνη)
500 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της 
Για τη γέμιση
200 γρ. μαρμελάδα σύκο
100 γρ. ψιλοκομμένα καρύδια 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τη ζύμη
Σε ένα μπολ, βάζουμε το αραβοσιτέλαιο, την καστανή ζάχαρη, την μπύρα, το ξύσμα, τη βανίλια, το χυμό, τη σόδα και ανακατεύουμε καλά.
Σταδιάκα, προσθέτουμε την φαρίνα και ζυμώνουμε σε μια ζύμη μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια.
Τυλίγουμε τη ζύμη σε διαφανή μεμβράνη και τη βάζουμε στο ψυγείο για 15-20 λεπτά έτσι ώστε να ξεκουραστεί.
Ετοιμάζουμε τη γέμιση
Βάζουμε σε ένα μπολ, τη μαρμελάδα και προσθέτουμε τα ψιλοκομμένα αμύγδαλα.
Ανακατεύουμε καλά.
Φτιάχνουμε τα σκαλτσούνια
Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και την ανοίγουμε με το μικρό ρολό για ζύμη σε ένα "φύλλο" με πάχος μισό εκατοστό (εκτός αν θέλουμε περισσότερη ζύμη σε κάθε σκαλτσούνι).
Με ένα ποτήρι ή με ένα κουπ πάτ κόβουμε κύκλους στο μέγεθος που θέλουμε.
Βάζουμε ένα κουταλάκι γέμισης στην μια άκρη.
Βρέχουμε τη ζύμη γύρω γύρω με λίγο νεράκι.
Διπλώνουμε τον κύκλο στη μέση και τον πιέζουμε ένα μικρό πηρούνι για να κολλήσει καλά και να μην ανοίξει.
Καλή σας μέρα και καλή σας εβδομάδα!! :)

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

5 σοκολατένια γλυκά της τελευταίας στιγμής...

Παγκόσμια μέρα της σοκολάτας σήμερα!! Παγκόσμια μέρα εκατομμυρίων σοκολατομανών!! Έστω και τώρα, περασμένες 5:00, προλαβαίνουμε να φτιάξουμε ένα από τα παρακάτω σοκολατογλυκά για να τιμήσουμε τη μέρα! :)   Πάμε να τα δούμε;
Κρέμα σοκολάτας
Υγρό κέικ σοκολάτας
Σουφλέ σοκολάτας με ή χωρίς αχλάδια
Μπάρες σοκολάτας χωρίς ψήσιμο
Μοριακή mousse σοκολάτας
Καλή Κυριακή!! :)

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Χοιρινό με λαχανικά στη λαδόκολλα


Παρασκευή σήμερα! Πότε πέρασε ακόμα μια εβδομάδα ούτε που το κατάλαβα! Φτάνει Σαββατοκύριακο κι ένα κυριακάτικο φαγάκι είναι πάντα ευπρόσδεκτο!
Το σημερινό είναι ένα πιάτο προϊόν διαφωνίας! Ναι, διαφωνίας για το πώς θα μαγειρευτεί μια χοιρινή τηγανιά!! 
Ξυπνάς την Κυριακή πρωί κι εκεί που κάθεσαι και παίρνεις πρωινό ακούς μια αγχωμένη φωνή... "άντε, φάε λίγο πιο γρήγορα για να μαγειρέψουμε!!". Εντάξει θα μαγειρέψουμε αλλά για να είμαι ειλικρινής όταν αυτό γίνεται στις 9 το πρωί της Κυριακής... μου δίνει στα νεύρα!! Απόλαυση τέρμα! Κυριακάτικο πρωινό ...απωλεσθέν ήδη!! Γιατί, πώς να το απολαύσεις ήρεμα κι ωραία διαβάζοντας το βιβλίο ή την εφημερίδα σου, περιδιαβαίνοντας στην μπλογκογειτονιά όταν στην ατμόσφαιρα πλανιέται το άγχος του μεσημεριανού; Τί γίνεται μετά;;; Απλά πράγματα... ανοίγεις το ψυγείο ή το ντουλάπι, βγάζεις τα λαχανικά, τα κόβεις, παίρνεις το κρέας και τα ρίχνεις όλα μαζί μέσα στο ταψί! Αααααα ξέχασα!!! Πρώτα ανάβεις το φούρνο και αφού ψήσεις το φαγητό το πρώτο που λες είναι... "ορίστε το φαγητό είναι έτοιμο και ακόμα είναι νωρίς!!!" 
Θέλετε κι εσείς τη συνταγή για να μπορείτε να ετοιμάσετε αυτό το πολύ γρήγορο, κυριακάτικο φαγάκι; Αν ναι, κάντε τον κόπο να διαβάσετε παρακάτω... σας παρακαλώ και δεν θα το μετανιώσετε!
ΥΛΙΚΑ
1 κιλό χοιρινή τηγανιά (κομμάτια)
4 πράσινες πιπεριές (κέρατο) σε χοντρές ροδέλες
4 κόκκινες πιπεριές Φλωρίνης σε χοντρές ροδέλες
4 πατάτες κομμένες κυδωνάτες
2 μεγάλα κρεμμύδια σε χοντρές φέτες
4 καρότα σε χοντρές ροδέλες
2 μεγάλες ντομάτες σε κομμάτια
8 φέτες λιαστής ντομάτας ψιλοκομμένες 
1-2 σκελίδες σκόρδο ολόκληρες
200 γρ. γραβιέρα σε κύβους
300 ml λευκό, ξηρό κρασί
1 κλαδάκι φρέσκο δεντρολίβανο (ή 1/3 κ.γλ. ξερό)
2 κλαδάκια φρέσκια ρίγανη (ή 1/2 κ.γλ. ξερή) 
1 κλαδάκι φρέσκο θυμάρι (ή 1/3 κ.γλ. ξερό)
1 κ.γλ. πάπρικα γλυκιά
3-4 κ.σ. ελαιόλαδο
Αλάτι και πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς Κελσίου.
Βάζουμε σε ένα ταψί δύο κομμάτια αλουμινόχαρτο σχηματίζοντας έναν σταυρό, αρκετά μεγάλα ώστε να καλύψουν τα λαχανικά.
Από πάνω στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί και βάζουμε μέσα τα λαχανικά (πιπεριές, πατάτες, κρεμμύδια, καρότα, σκόρδα και ντομάτες), τις λιαστές ντομάτες και τους κύβους της γραβιέρας. 
Προσθέτουμε τα κομμάτια του κρέατος, το ελαιόλαδο, το δεντρολίβανο, τη ρίγανη, το θυμάρι, την πάπρικα, αλάτι και πιπέρι.
Περιχύνουμε με το κρασί και κλείνουμε το αντικολλητικό χαρτί και το αλουμινόχαρτο.
Βάζουμε το ταψί στο φούρνο και ψήνουμε για 40-45 λεπτά.
Ανοίγουμε το χαρτί και ελέγχουμε εάν το φαγητό μας έχει ψηθεί.
Εάν θέλουμε και μόλις το φαγητό ψηθεί, ανοίγουμε το αλουμινόχαρτο και το αντικολλητικό χαρτί και ψήνουμε για 6-7 λεπτά έτσι ώστε να πάρουν λίγο χρώμα τα λαχανικά και το κρέας.
Σερβίρουμε το φαγητό μας ζεστό και το συνοδεύουμε με ψωμί φρυγανισμένο και ένα ποτήρι κρασί.
ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ εύχομαι σε όλους!!

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2014

Εύκολη τυρόπιτα χωρίς φύλλο

Καλή σας μέρα! Πιτούλα σήμερα! Γιατί χωρίς πίτες δεν ζω... την αμαρτία μου την εξομολογούμαι! Οι πίτες με ή χωρίς φύλλο είναι η μεγάλη μου αδυναμία. Πίτες σε κάθε στύλ και με κάθε γέμιση! Η σημερινή όμως ξεπέρασε κάθε προηγούμενη τόσο σε ευκολία όσο και σε νοστιμιά!
Κι όταν μιλάμε για εύκολη πίτα εννοούμε και γρήγορη... σε χρόνο ρεκόρ!
Μια πίτα... ό,τι πρέπει για το σχολικό ταπεράκι αλλά και για το ταπεράκι της δουλειάς. Κατάλληλη για πρωινό και απογευματινό! Αλλά γιατί όχι και για ένα γρήγορο γεύμα που το συνοδεύει μια ωραία και πλούσια σαλάτα. Κι αν θέλουμε λίγο μειωμένες θερμίδες διαλέγουμε τυριά και γιαούρτι με λίγα λιπαρά (έτσι για να μειώσουμε τις τύψεις)!
Και μια λεπτομέρεια... αλάτι δεν ξέχασα να βάλω... απλά το κεφαλοτύρι που χρησιμοποίησα ήταν αρκετά αλμυρό ...τόσο που δεν χρειάστηκε να προσθέσω άλλο. Όσο για το μοσχοκάρυδο... το προσθέτουμε μόνον εάν μας αρέσει αλλιώς το αντικαθιστούμε με πάπρικα ή δεν βάζουμε τίποτα.
ΥΛΙΚΑ για ένα ταψάκι 30-23 εκ.
2 κεσεδάκια γιαούρτι (2 Χ 200 γρ.)
5 αυγά μεγάλα
200 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη λιωμένο αλλά σε θερμοκρασία δωματίου
450 γρ. φέτα θρυμματισμένη με το πηρούνι
200 γρ. τυρί κρέμα (τύπου Φιλαδέλφεια)
150 γρ. κεφαλοτύρι ή κεφαλογραβιέρα τριμμένη
150 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
30 γρ. καλαμποκάλευρο 
1 πρέζα πιπέρι
1 πρέζα μοσχοκάρυδο (προαιρετικά) ή πάπρικα
Για το ταψί
20 γρ. βούτυρο λιωμένο
5-6 κ.σ. bake rolls με ντομάτα και ελιά ψιλοθρυμματισμένα  (σαν φρυγανιά)
Για την επικάλυψη
3 κ.σ. σουσάμι
3 κ.σ. παπαρουνόσπορο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Αλείφουμε με το λιωμένο βούτυρο το ταψί και το πασπαλίζουμε με τα ψιλοθρυμματισμένα bake rolls.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς Κελσίου.
Σε ένα μπολ, χτυπάμε τα αυγά με το τυρί κρέμα, το πιπέρι και το μοσχοκάρυδο μέχρι το μίγμα να γίνει ομοιογενές και αφράτο.
Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο και το γιαούρτι, τα τυριά και ανακατεύουμε καλά με το μίξερ στην πιο χαμηλή ταχύτητα για να μην λιώσει εντελώς το τυρί.
Σταδιακά και πάντα ανακατεύοντας προσθέτουμε τη φαρίνα και το καλαμποκάλευρο.
Ανακατεύουμε μέχρι να έχουμε ένα παχύρρευστο μίγμα που το αδειάζουμε στο ταψί.
Πασπαλίζουμε με το σουσάμι και τον παπαρουνόσπορο και βάζουμε στο φούρνο.
Ψήνουμε για 40-45 λεπτά ή μέχρι να ψηθεί η πίτα μας και να αποκτήσει μια χρυσόξανθη κρούστα.
Βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσει καλά πριν να σερβίρουμε!
Υ.Γ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την πολύ καλή μου φίλη Ζαμπία για τη βοήθειά της και ξέρει εκείνη σε τί αναφέρομαι. <3

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Fudge κέικ ... όνειρο μαύρης και λευκής σοκολάτας

 "Καλή σχολική χρονιά!!"
Καλημέρα και καλή εβδομάδα! 
Φθινόπωρο πια για τα καλά! Εδώ και τρεις μέρες στη Θεσσαλονίκη ψιλοβρέχει, ο ήλιος κάνει μόνον σύντομες και ντροπαλές εμφανίσεις, η  μουντάδα έχει έρθει για τα καλά και ένα ψυχρό (για κάποιους απλά ευχάριστα δροσερό) αεράκι περνάει τρέχοντας ανάμεσα στα πρασινοκίτρινα φύλλα των δέντρων και τα κάνει να παραμιλούν, καλοσωρίζοντας τη νέα εποχή! 
Φθινόπωρο και μια γλυκιά, ρομαντική ατμόσφαιρα επικρατεί πια! Φθινόπωρο και η ...αντίστροφη μέτρηση για τα Χριστούγεννα αρχίζει να ξετρυπώνει κάπου στα βάθη του μυαλού μου!
Ναι, μου αρέσει το Φθινόπωρο... άσχετα αν δυσκολεύομαι να αποχωριστώ το καλοκαίρι και τα καλά του! Μου αρέσει η αλλαγή των εποχών και δεν μου προκαλεί ούτε θλίψη ούτε κατάθλιψη ο μουντός καιρός!
Φθινόπωρο και τα σχολεία παίρνουν και πάλι ζωή! Το σχολικό κουδούνι θα ακουστεί και πάλι σε τρεις μέρες, τα μικρούλια ή τα μεγαλύτερα θα φορτωθούν τις παραγεμισμένες και βαριές (δυστυχώς) σάκες και θα τρέξουν να γεμίσουν τις τάξεις, να κάνουν μάθημα, να παίξουν στην αυλή. Γιν και γιαν! Τα δύσκολα διαβάσματα και οι πολλές υποχρεώσεις εξισορροπούνται λίγο από τη χαρά την μάθησης, τις εκδρομές αλλά και το παιχνίδι στην αυλή! 
Σχολείο όμως χωρίς κολατσιό δεν νοείται (ή μάλλον, δυστυχώς, στην εποχή μας κι αυτό είναι πιθανό)! Και βέβαια, υγιεινό κολατσιό σημαίνει μαμαδίστικο κολατσιό! Μαζί, λοιπόν, με όλα τα υπόλοιπα... σάντουιτς, μπισκότα, κέικς και ένα κέικ που ανταμοίβει πραγματικά! 
Ένα κέικ, που γεμίζει το στόμα σοκολάτα, που ξετρελλαίνει τον ουρανίσκο με την αφρατάδα, την ελαφρώς υγρή υφή  και τη σοκολατένια του νοστιμιά και σπάει τη μύτη με το άρωμά του! Ένα κέικ που όταν ξεκινάς δεν θέλεις να αφήσεις το πηρούνι κάτω! Κάθε μπουκιά και μια αμαρτία για μικρούς αλλά και για μεγάλους! Γιατί, τί νομίζετε ότι τα μεγάλα παιδιά μπορούν να του αντισταθούν; Αδύνατον!!! Είναι τέλεια παρέα με τον καφέ ή το γάλα, με το τσάι ή σκέτο! 
Γι αυτό σας λέω... διαβάστε τη συνταγή, μαζέψτε τα υλικά και ετοιμάστε το όσο πιο γρήγορα γίνεται και δεν θα το μετανιώσετε! Μόνον... αφήστε και λίγο για να δοκιμάσουν και οι άλλοι... μην το ...εξαφανίσετε μόνοι σας!!! :))
ΥΛΙΚΑ
125 γρ. κουβερτούρα, σε κομμάτια
135 γρ. βούτυρο (ή μαργαρίνη με βούτυρο)
3.5 κ.σ. γιαούρτι στραγγιστό
135 γρ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του, κοσκινισμένο
20 γρ. κακάο, κοσκινισμένο
1 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
1 πρέζα αλάτι
40 γρ. μαύρη ζάχαρη
200 γρ. άσπρη κρυσταλλική ζάχαρη
1 καψουλάκι βανιλίνης (ή 1 φακελάκι ζάχαρη αρωματισμένη με φυσική βανίλια)
2 μεγάλα αυγά
Για το γλάσο λευκής σοκολάτας
180 γρ. λευκή σοκολάτα
200 γρ. κρέμα γάλακτος
20 γρ. βούτυρο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 160 βαθμούς Κελσίου.
Λιώνουμε μια κουταλιά της σούπας βούτυρο και αλείφουμε καλά τη φόρμα ή το ταψάκι που θα χρησιμοποιήσουμε.
Πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι και αναποδογυρίζοντας τη φόρμα την χτυπάμε απαλά για να πέσει το περιττό αλεύρι.
Βάζουμε τη φόρμα στο ψυγείο μέχρι να ετοιμάσουμε το μίγμα του κέικ.
Ετοιμασία των υλικών
Μίγμα 1
Σε μια μικρή κατσαρόλα βάζουμε το βούτυρο και το αφήνουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να μισολιώσει.
Προσθέτουμε τα κομμάτια της κουβερτούρας και αφήνουμε για 1-2 λεπτά σε σιγανή φωτιά.
Αποσύρουμε από την εστία της κουζίνας και αφήνουμε τη σοκολάτα να λιώσει μέχρι να ετοιμάσουμε τα άλλα υλικά.
Μόλις, ετοιμάσουμε και τα άλλα δύο μίγματα, ανακατεύουμε το μίγμα βουτύρου σοκολάτας με ένα κουτάλι ή μια σπάτουλα σιλικόνης.
Βάζουμε την κατσαρολίτσα για 6-7 λεπτά στο ψυγείο για να κρυώσει το μίγμα.
Βγάζουμε από το ψυγείο και προσθέτουμε το γιαούρτι, ανακατεύοντας και πάλι μέχρι να ομογενοποιηθεί και πάλι το μίγμα.
Μίγμα 2
Αναμιγνύουμε σε ένα μπολ, τη μαύρη με την άσπρη ζάχαρη και την βανιλίνη.
Μίγμα 3
Σε άλλο μπολ, βάζουμε το κοσκινισμένο αλεύρι με το κακάο και το μπέικιν πάουντερ.
Ετοιμασία του κέικ
Σε ένα μπολ βάζουμε τα αυγά και με το μίξε χειρός τα χτυπάμε για 3-4 λεπτά έτσι ώστε να φουσκώσουν.
Προσθέτουμε το μίγμα της ζάχαρης και συνεχίζουμε το χτύπημα έως ότου έχουμε ένα ανοιχτό κίτρινο μίγμα.
Με το μίξερ στη χαμηλή ταχύτητα, προσθέτουμε εναλλάξ σε 3 δόσεις το μίγμα της σοκολάτας και το μίγμα του άλευρου.
Χτυπάμε τόσο όσο χρειάζεται για να έχουμε ένα ομοιόμορφο μίγμα, το οποίο είναι παχύρρευστο (όχι ιδιαίτερα αραιό... δηλαδή όταν σηκώνουμε το σύρμα του μίξερ αυτό σχηματίζει μικρές κορυφούλες).
Χτυπάμε 2-3 φορές τη φόρμα από κάτω για να μην έχει αέρα μέσα το κέικ και βάζουμε στο φούρνο.
Ψήνουμε για 40 λεπτά.
Δοκιμάζουμε εάν έχει ψηθεί, βυθίζοντας τη λάμα ενός μαχαιριού στο κέντρο του κέικ. 
Εάν όταν βγάλουμε τη λάμα από το κέικ είναι καθαρή τότε το κέικ είναι έτοιμο, αλλιώς θέλει λίγο ακόμα ψήσιμο.
Μόλις δούμε ότι είναι έτοιμο, βγάζουμε τη φόρμα από το φούρνο, αφήνουμε να κρυώσει εντελώς και μετά το ξεφορμάρουμε.
Εάν θέλουμε το στολίζουμε με γλάσο λευκής σοκολάτας ή ένα απλό γλάσο λεμονιού και το στολίζουμε με κερασάκια μαρασκίνο ή ό,τι άλλο θέλουμε. 
Ετοιμάζουμε το γλάσο λευκής σοκολάτας
Σε μια μικρή κατσαρόλα ζεσταίνουμε την κρέμα γάλακτος με το βούτυρο.
Μόλις το μίγμα ζεσταθεί, αποσύρουμε από την ηλεκτρική εστία και ρίχνουμε μέσα τα κομμάτια της λευκής σοκολάτας.
Αφήνουμε για 4-5 λεπτά έτσι ώστε η σοκολάτα να έχει λιώσει εντελώς.
Ανακατώνουμε μέχρι να έχουμε ένα ομοιογενές μίγμα.
Το αφήνουμε για 15-20 λεπτά, εκτός ψυγείου, για να "κρυώσει" και μετά περιχύνουμε το κέικ.

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Ηπειρώτικη λαδόπιτα ή σάμαλι;

Καλημέρα σας!! Παρασκευή σήμερα και ώρα για γλυκάκι!
Η πρώτη επαφή; Με μια συνταγή για σάμαλι του Α.Πετρετζίκη. Η δεύτερη; Με μια ηπειρώτικη συνταγή για λαδόπιτα σιροπιασμένη. Τα υλικά ίδια... οι αναλογίες αντίστροφες... οι φωτογραφίες προκλητικές και ο νους να ταξιδεύει ακόμη στην καλοκαιρινή Ξάνθη, σε ένα μικρό παραδοσιακό μαγαζάκι με διάφορα σιροπιαστά και κρέμες που το τιμάμε κάθε χρόνο όταν περνάμε από κει! Κάθε χρόνο, λοιπόν, η στάση αυτή είναι απαραίτητη για μικρούς και μεγάλους! Καθόμαστε και με την πρώτη κουταλιά... μμμμμ!! Η ίδια, γνωστή, απλοϊκή αλλά και τόσο νόστιμη γεύση!! Με το σιρόπι, ελαφρά δεμένο, τόσο όσο χρειάζεται για να ρέει δίπλα στο γλυκό αλλά και στον ουρανίσκο, χωρίς τη γλυκόζη για να ... γίνει παχύρρευστο, με ένα ελαφρύ άρωμα βανίλιας αν και όχι βανίλιας Μαδαγασκάρης, χωρίς να αποπνέει πολυτέλεια ...απλά παράδοση, γιαγιά, άλλες εποχές που οι άνθρωποι απολάμβαναν τη γλυκιά γεύση του χωρίς να έχουν συνηθίσει τις επιπλέον "φιοριτούρες" αλλά ούτε και τις πολύπλοκες τεχνικές της παρασκευής ενός γλυκού!
Επιστρέφοντας όμως στο γλυκάκι μας πρέπει να ομολογήσω ότι το συγκεκριμένο, είτε το λέμε σάμαλι, είτε ρεβανί, είτε λαδόπιτα... είναι από τα γλυκά που αγαπώ και που δύσκολα τους αντιστέκομαι. Γλυκό comfort, λοιπόν, γι αυτό το Σαββατοκύριακο που θυμίζουν γιαγιά, μαμά και παιδική ηλικία.  Γλυκά παραδοσιακά και τόσο διαχρονικά!! 
Η συνταγή "πειράχτηκε", το χοντρό σιμιγδάλι έκανε την εμφάνισή του και μια σιροπιασμένη σιμιγδαλόπιτα εμφανίστηκε μέσα στο ταψί! Η μισή πήγε δωράκι σε αγαπημένους και η άλλη μισή ...εξαφανίστηκε ως δια μαγείας!
Σας προτείνω, λοιπόν, χωρίς κανέναν ενδοιασμό αυτό το γλυκάκι για το Κυριακάτικο τραπέζι και σας λέω ένα μόνον... είτε το απολαύσετε ελαφρώς χλιαρό είτε το απολαύσετε κρύο από το ψυγείο... ένα είναι σίγουρο... θα το λατρέψετε! Πάμε να σας πω τη συνταγή;;;
ΥΛΙΚΑ για ταψί με διάμετρο 28-30 εκ.
400 γρ. σιμιγδάλι ψιλό
100 γρ. σιμιγδάλι χοντρό (ή 500 γρ. μόνον σιμιγδάλι ψιλό)
75 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
100 γρ. αμύγδαλο ασπρισμένο πολτοποιημένο (σκόνη)
180 ml νερό
80 γρ. μαργαρίνη λιωμένη σε θερμοκρασία δωματίου (ή βούτυρο)
120 ml αραβοσιτέλαιο (ηλιέλαιο ή ελαφρύ ελαιόλαδο)
4 κ.σ. ζάχαρη
2 φακελάκια φυσική βανίλια Vahiné
1 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
Λίγα αμύγδαλα φιλέ για το στόλισμα
Για το σιρόπι
500 ml νερό
800 γρ. ζάχαρη
3 κ.σ. μέλι
Μισό λεμόνι ακέρωτο ή ξεφλουδισμένο
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε ένα μπολ, αναμιγνύουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη, το χοντρό και το λεπτό σιμιγδάλι (ή μόνον το λεπτό), τη βανίλια, το μπέικιν, τη μαγιά και τη σκόνη αμυγδάλου.
Σε άλλο μπολ, αναμιγνύουμε το βούτυρο με το αραβοσιτέλαιο και το νερό.
Ενώνουμε τα δύο μείγματα ρίχνοντας τα υγρά στα στερεά και ανακατεύουμε πολύ καλά για 3-4 λεπτά.
Γίνεται μια ζύμη σφιχτή και λαδερή που τη ζυμώνουμε για 1 λεπτό ακόμα με το χέρι.
Αλείφουμε με αραβοσιτέλαιο το ταψάκι μας και απλώνουμε μέσα τη ζύμη.
Δεν πειράζει αν η ζύμη μας φτάνει μόλις στα τοιχώματα (αναφέρομαι στο 30άρι ταψί).
Την στρώνουμε με το χέρι, φροντίζοντας να έχει το ίδιο πάχος παντού.
Πασπαλίζουμε το γλυκό μας με τα αμύγδαλα φιλέ και το χαράζουμε σε μακρόστενα ή τετράγωνα κομμάτια (φωτογραφία).
Ανάβουμε το φούρνο στους 35-40 βαθμούς (όπως κάνουμε για τα ψωμιά και τα τσουρέκια) και βάζουμε μέσα το ταψί μας.
Αφήνουμε το γλυκό για 40 λεπτά περίπου ή μέχρι να φουσκώσει λίγο (θα το καταλάβουμε γιατί θα ακουμπά καλά η ζύμη στα τοιχώματα και θα είναι λίγο πιο "χοντρό").
Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και δυναμώνουμε τη "φωτιά" για να προθερμάνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Ψήνουμε το γλυκό μας για 35-45 λεπτά (ανάλογα πάντα με το φούρνο) ή μέχρι να δούμε να παίρνει ένα ωραίο καστανό (όχι πολύ ανοιχτό) χρώμα.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι
Μόλις βάλουμε το γλυκό στο φούρνο, βάζουμε το νερό με τη ζάχαρη, το μέλι και το λεμόνι.
Αφήνουμε το σιρόπι σε σιγανή προς μέτρια φωτιά μέχρι να αρχίσει να κοχλάζει.
Από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει το βράζουμε για 2-3 λεπτά και το αποσύρουμε από την εστία της κουζίνας.
Σιροπιάζουμε το γλυκό με τα 2/3 του σιροπιού μόλις ψηθεί και το αφήνουμε μέχρι να απορροφήσει το σιρόπι του και να "πιάσει" θερμοκρασία δωματίου.
TIPS
* Εάν δεν βάλουμε το γλυκό στο φούρνο, χρειάζεται γύρω στα 90 λεπτά για να φουσκώσει.
* Εάν  θέλουμε, μπορούμε να αντικαταστήσουμε τη βανίλια με 1 κ.γλ. μαστίχα.
Σας εύχομαι ένα ολόγλυκο Σαββατοκύριακο!

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

Στρουμπουλά κεφτεδάκια με λιαστή ντομάτα

Είστε για ένα ουζάκι; Εντάξει, το φθινόπωρο μπήκε και οι βροχές και η μουντάδα εισέβαλαν ξαφνικά και πάλι στη ζωή μας, μόνο που αυτή τη φορά φαντάζουν λίγο πιο φυσικολογικά!!  Παρόλα αυτά, ποιός είπε ότι λίγη παρεούλα κι ένα ουζάκι είναι πολύ καλοκαιρινά για να κάνουν αισθητή την παρουσία τους; Πάντα ένα ουζάκι είναι δελεαστικό! Πάντα εκείνα τα απαραίτητα μεζεδάκια ή μεζεκλίκια, όπως θα έλεγε κάποιος γνωστός μου, κάνουν την όσφρηση και την όραση να στήνουν χορό και τον ουρανίσκο να ανυπομονεί να τα συναντήσει! 
Αλλά κι αν δεν είναι ουζάκι, ένας μίνι μπουφές με ορεκτικά ή ακόμα πιο απλά ένα πιάτο με ορεκτικά επιβάλλεται να περιέχει τέτοια νόστιμα, στρουμπουλά, τηγανιτά κεφτεδάκια. Κι αν, κάπου στον αέρα, πλανιέται η σκέψη... "τηγανιτά... άρα ανθιυγιεινά" ας την αφήσουμε να πλανιέται ή ακόμα καλύτερα ας την διώξουμε μακριά για να τα απολαύσουμε χωρίς τύψεις! Έτσι κι αλλιώς δεν τα γευόμαστε κάθε μέρα!! Τί λέτε σας... έπεισα να τα δοκιμάσετε; Αν ναι... τότε πάμε να τα φτιάξουμε!
ΥΛΙΚΑ
350 γρ. κιμά
3 φέτες ψωμί του τοστ μουσκεμένες σε νερό και καλά στυμένες
7 φέτες λιαστής ντομάτας σε κομματάκια
80 γρ. φέτα θρυμματισμένη 
1 αυγό
60 ml ούζο
1 κ.σ. γιαούρτι
1 κ.γλ. μουστάρδα
1 κ.σ. τριμμένη ντομάτα ή ελαφρά συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας
2 κ.σ. ελαιόλαδο 
1/2 κ.γλ. ρίγανη
1/3 κ.γλ. κύμινο
1/3 κ.γλ. σκόρδο σε σκόνη
1/3 κ.γλ. πιπέρι
1/2 κ.γλ. αλάτι (ανάλογα πόσο αλμυρά θέλετε τα κεφτεδάκια)
Για το τηγάνισμα
Ελαιόλαδο
Αλεύρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μπολ και ζυμώνουμε μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά.
Καλύπτουμε το μπολ με διαφανή μεμβράνη και βάζουμε στο ψυγείο για 30 λεπτά έτσι ώστε να σφίξει το μίγμα και να αναμιχθούν αρώματα και γεύσεις.
Πλάθουμε τα κεφτεδάκια σε μικρά μπαλάκια.
Βάζουμε ελαιόλαδο σε ένα βαθύ αντικολλητικό χαρτί και αλευρώνουμε τα κεφτεδάκια μας.
Μόλις το ελαιόλαδο ζεσταθεί βάζουμε τα κεφτεδάκια στο τηγάνι και τα τηγανίζουμε σε σιγανή προς μέτρια φωτιά ενώ τα γυρίζουμε συχνά έτσι ώστε να τηγανιστούν απ' όλες τις πλευρές.
Καλύπτουμε ένα πιάτο με απορροφητικό χαρτί και τοποθετούμε εκεί τα κεφτεδάκια μόλις τα βγάλουμε από το τηγάνι έτσι ώστε να "αφήσουν" το περιττό λάδι τους.
Σερβίρουμε χλιαρά ή κρύα (σε θερμοκρασία περιβάλλοντος).
Καλή σας μέρα από τη βροχερή Θεσσαλονίκη!!

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Μικρά, σοκολατένια κουλουράκια

1η Σεπτεμβρίου!! Καλημέρα!! Καλό μήνα!! Καλό φθινόπωρο!! Βέβαια, μην πτοείστε, αν ο καιρός μας κάνει τη χάρη έχουμε ακόμα λίγες μέρες για να χαρούμε τη θάλασσα και να προσποιηθούμε ότι το καλοκαίρι άργησε να ...φύγει!! :)
Η νέα σχολική χρονιά είναι πια μια πραγματικότητα, βρίσκεται προ των πυλών και μαζί μ' αυτή, οι τσάντες, τα μολύβια, τα τετράδια, τα βιβλία, οι σχολικές και εξωσχολικές δραστηριότητες. Τα σχολικά ταπεράκια, παλιά και νέα, θα πλυθούν, θα ανοίξουν και θα γεμίσουν καλούδια που θα χορτάσουν τα πιτσιρίκια τις ώρες που είναι στο σχολείο. Θα τα χορτάσουν, θα τα ικανοποιήσουν και θα τα βοηθήσουν να ανταπεξέλθουν στα περισσότερο ή λιγότερο δύσκολα μαθήματα. 
Θα τα βοηθήσουν να γεμίσουν ενέργεια αλλά και να κουβαλούν στο ταπεράκι τους ένα στοιχείο αγάπης και φροντίδας μαμαδίστικης, οικογενειακής.
Είναι πολύ όμορφο συναίσθημα να φροντίζει κανείς τους αγαπημένους του, να τους νοιάζεται και να φτιάχνει γι αυτούς μικρές και απλές λιχουδιές που όμως θα μοσχοβολούν και θα γεμίζουν την καρδιά τους ζεστασιά... ειδικά όταν αυτοί οι αγαπημένοι είναι τα μικρά βλαστάρια που, τώρα βγαίνουν στην κοινωνία!
Γεννάει τρυφερότητα, η στιγμή που η μαμά ανοίγει το ταπεράκι και το γεμίζει με σπιτικές λιχουδιές, αλμυρές και γλυκές ώστε να νιώθει ότι το μικρό της ή το μεγαλύτερό της για την Ελληνίδα μάνα,  θα μείνει χορτάτο τις ώρες που θα βρίσκεται στο σχολείο! 
Με το νου γεμάτο από τούτες τις σκέψεις, που μπορεί να επαναλαμβάνονται κάθε τέτοια εποχή, αλλά πάντα έχουν την διαφορετικότητα και τη σημασία τους έφτιαξα πριν 2-3 μέρες μερικά πανεύκολα κουλουράκια με κακάο. Bitter όσο πρέπει και γλυκά όσο πρέπει, αφράτα αλλά και τραγανά ανάλογα με την επιθυμία μας, μαλακά ή λίγο πιο σκληρά (τα δικά μου τα έφτιαξα μαλακά) και πολύ, μα πολύ παιδιάστικα και μαμαδίστικα νόστιμα. Κολατσιό comfort για μαμάδες και παιδιά! Σοκολατένια και χορταστικά θα ξετρελλάνουν τα πιτσιρίκια που λατρεύουν τις σοκολατολιχουδιές!
Πριν, λοιπόν, φτάσει η 11 Σεπτεμβρίου και οι σχολικές τάξεις γεμίσουν για μια ακόμη χρονιά, μπείτε στην κουζίνα και σε πολύ λίγο χρόνο αλλά και με ελάχιστο κόπο ετοιμάστε τα για το βλαστάρι σας που θα σας ευγνομωνεί!
ΥΛΙΚΑ για 40 μικρά κουλουράκια
250 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
20 γρ. κακάο
100 γρ. ζάχαρη
50 ml αραβοσιτέλαιο
10 γρ. βούτυρο λιωμένο, σε θερμοκρασία δωματίου
60 ml γάλα 
1 αυγό μεγάλο
1 πρέζα αλάτι
1 κάψουλα βανιλίνης
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μπολ και ζυμώνουμε για 5-6 μέχρι να έχουμε μια ομοιγενή ζύμη, μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια.
Κάνουμε τη ζύμη μια μπάλα και την τυλίγουμε σε διαφανή μεμβράνη.
Την αφήνουμε να ξεκουραστεί στο ψυγείο για 30 λεπτά.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190 βαθμούς Κελσίου.
Βγάζουμε τη ζύμη, αλευρώνουμε την επιφάνεια που θα την ακουμπήσουμε κι αν κολλάει στα χέρια την ξαναζυμώνουμε για λίγο.
Κόβουμε μικρά κομμάτια και πλάθουμε μικρά κουλουράκια που τοποθετούμε σε μια λαμαρίνα φούρνου καλυμμένη με αντικολλητικό χαρτί.
Βάζουμε στο φούρνο και ψήνουμε για 10-13 λεπτά.
Βγάζουμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσουν καλά πριν τα φυλάξουμε σε μεταλλικό κουτί ή γυάλινο βάζο μπισκότων που κλείνει αεροστεγώς.
Προσοχή: όταν θα βγάλουμε τα κουλουράκια από το φούρνο θα είναι ακόμα μαλακά αλλά όταν θα κρυώσουν θα γίνουν κανονικά. 
TIPS
* Τα κουλουράκια αυτά δεν είναι πολύ γλυκά (αλλά ούτε και άγλυκα). Θυμίζουν λίγο κουβερτούρα. Εάν τα θέλουμε πιο γλυκά μπορούμε να προσθέσουμε 15-20 γρ. ζάχαρη ακόμα.
* Με ψήσιμο στους 190 βαθμούς για 10-13 λεπτά τα κουλουράκια μένουν αφράτα και ελαφρώς μαλακά. Εάν θέλουμε να είναι πιο τραγανά τα ψήνουμε στους 170-180 βαθμούς Κελσίου για 15-17 λεπτά, περίπου.
 

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Πίτσα - παπουτσάκια... ελληνοϊταλική υπερπαραγωγή

Καλή σας μέρα! Tί όμορφη μέρα η σημερινή εδώ επάνω! Ηλιόλουστη, μ' ένα ελαφρύ αεράκι που περνά μέσα από τα φύλλα των δέντρων και τα κάνει να τραγουδούν χαρούμενα τις τελευταίες μέρες του καλοκαιριού! Ήλιος και δροσιά... το καλύτερο! Και μια που έχουμε έναν τόσο ωραίο καιρό...δεν πάμε και σ' ένα νόστιμο φαγητό γιατί η καθημερινότητά μας περιλαμβάνει κι αυτά!
Για να σκεφτούμε λίγο... όταν λέμε πίτσα... τί εννοούμε;;; Συνήθως, εννοούμε ένα γρήγορο φαγητό που μπορεί να έχει μεγάλες διαφορές στη νοστιμιά του αλλά και στην ποιότητά του. Όταν πρωτοπήγα στην Ιταλία, εντυπωσιάστηκα με την ποικιλία της γέμισης για πίτσα αλλά κι εκείνες τις υπέροχες, αφράτες πίτσες που είχαν μόνον ντομάτα και τυρί! Από τότε, τα χρόνια πέρασαν, εγώ άλλαξα, προχώρησα κι έμαθα να μαγειρεύω! Πάντα όμως πίστευα και πιστεύω ότι η κουζίνα είναι ο καθρέφτης της κουλτούρας, των βιωμάτων αλλά και των τοπικών προϊόντων του κάθε λαού! Γι αυτό πάντα γοητευόμουν από τις τοπικές σπεσιαλιτέ που "ζωγράφιζαν" με τον πιο άψογο τρόπο, μέσα από τη γεύση, την κάθε κοινωνία. Έχοντας αυτό κατά νου, κάποια στιγμή άρχισα να πειραματίζομαι με αυτό που, στην εποχή μας, αποκαλούμε "fusion" κουζίνα... τις μίξεις δηλαδή! Γιατί όχι; Εκεί πια αρχίζει η κουζίνα να γίνεται λίγο πιο ...προσωπική! Να δείχνει τον χαρακτήρα και τις συνήθειες του δημιουργού της, να είναι ο καθρέφτης της ψυχοσύνθεσής του, των γευστικών του προτιμήσεων και των συνηθειών του! 
Εκείνο το πρωί, ο πάγκος της κουζίνας φιλοξενούσε ψητές μελιτζάνες που αναπαύονταν ήδη μέσα στο ταψί και λίγο πιο κει... επάνω στα δύο μάτια της κουζίνας του εξοχικού, μια κατσαρόλα με κιμά που σιγόβραζε μαζί με όλα τα υπόλοιπα υλικά και μια άλλη κατσαρόλα έτοιμη να υποδεχθεί γάλα, βούτυρο κι αλεύρι που, όλα μαζί, θα μετατρέπονταν σε μια νοστιμότατη μπεσαμέλ.
Τα παπουτσάκια ετοιμάστηκαν κι έγιναν νοστιμότατα... όμως... όμως ένα μέρος κιμά περίσσεψε! Λίγο οι διακοπές, λίγο οι πολλές νοικοκυρές στην καλοκαιρινή κουζίνα, λίγο τα παραπάνω άτομα ...οι υπολογισμοί ...έπεσαν έξω! 
Ωστόσο, πρόβλημα δεν υπάρχει! Το ξέρουμε καλά, πια, έτσι δεν είναι; Ο κιμάς μπήκε στην κατάψυξη και μετά από δύο μέρες μια ιδέα πλανήθηκε στον αέρα! Γιατί όχι; Πίτσα (που ζητούσε η μικρή... να μην της χαλάσουμε χατήρι...) και ... ο κιμάς, αλλά και μερικές  οι μελιτζάνες, τυριά... όλα χόρευαν εκεί τριγύρω!!
Θέλετε να μάθετε το αποτέλεσμα;; Συνεχίστε το διάβασμα!!  Εγώ, ένα θα σας πω... απολαυστική, τυρένια, με τις φωτογραφίες να μην μπορούν να δείξουν την υπέρτατη νοστιμιά της ελληνοϊταλικής συμμαχίας! Ωραιότατη για μικρούς και μεγάλους για μεσημέρι, απόγευμα ή βράδυ αλλά και για έναν μπουφέ ή ένα φιλικό τραπέζι κομμένο σε τετράγωνα, μικρά ορεκτικά!!!
 ΥΛΙΚΑ
Για τη ζύμη
2/3 κούπας χλιαρό νερό
1 φακελάκι ξηρή μαγιά
2 φλ.τσ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 κ.γλ. αλάτι
1 κ.γλ. ζάχαρη
1 κ.σ. ελαιόλαδο
Για την γέμιση
2 μέτριες μελιτζάνες φλάσκες σε φέτες, ψημένες στο φούρνο
350 γρ. ανάμικτα κίτρινα τυριά (μοτσαρέλα, ένταμ, γκούντα)
150 γρ. φέτα θρυμματισμένη (προαιρετικά)
5 κ.σ. ελαφρά συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας 
Για τον κιμά
250 γρ. κιμά
2 ντομάτες ξεφλουδισμένες και ψιλοκομμένες
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 κόκκινη πιπεριά ψιλοκομμένη
4 κ.σ. ελαιόλαδο
1 πρέζα σκόρδο σε σκόνη
1 πρέζα ρίγανη
1 πρέζα ζάχαρη
1 πρέζα μπαχάρι
Αλάτι και πιπέρι 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε πρώτα τη ζύμη
Σε ένα μεγάλο μπολ, βάζουμε το αλεύρι, το ελαιόλαδο, το αλάτι, τη ζάχαρη, το χλιαρό νερό και τη μαγιά.
Ζυμώνουμε και σταδιακά έχουμε μια μαλακή ζύμη.
Την αλευρώνουμε την αφήνουμε σε ζεστό μέρος για 30-40 λεπτά ή μέχρι να φουσκώσει.
Ύστερα, την ανοίγουμε στο μέγεθος της λαμαρίνας φούρνου αφού έχουμε καλύψει τη λαμαρίνα με αντικολλητικό χαρτί (φωτογραφία). 
Ετοιμάζουμε τις μελιτζάνες
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου και στρώνουμε ένα ταψί με αντικολλητικό χαρτί που το αλείφουμε με λίγο ελαιόλαδο.
Τοποθετούμε επάνω τις φέτες μελιτζάνας, πασπαλίζουμε με λίγο αλάτι και τις αφήνουμε να ψηθούν.
Μόλις ψηθούν από τη μια πλευρά, τις γυρίζουμε για να ψηθούν και από την άλλη.
Μετά τις βγάζουμε από το φούρνο και τις αφήνουμε στην άκρη.
Ετοιμάζουμε τον κιμά
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το ελαιόλαδο και μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε τον κιμά, το κρεμμύδι και την πιπεριά και τα σοτάρουμε για λίγο, ανακατεύοντας.
Ύστερα, προσθέτουμε τις ντομάτες, το σκόρδο, τη ρίγανη, τη ζάχαρη, το μπαχάρι, αλάτι και πιπέρι.
Ανακατεύουμε, ρίχνουμε 1 μεγάλο ποτήρι νερό και αφήνουμε τον κιμά να βράσει σε σιγανή προς μέτρια φωτιά για 20-25 λεπτά.
Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα εάν ο κιμάς δεν έχει μαλακώσει εντελώς γιατί θα ψηθεί και επάνω στη ζύμη (σαν πίτσα).
Μόλις έχουν απορροφηθεί τα υγρά του κιμά, τον αποσύρουμε από την εστία και τον αφήνουμε να κρυώσει εντελώς πριν τον στρώσουμε επάνω στην πίτσα.
Ετοιμάζουμε την πίτσα
Επάνω στην ήδη τοποθετημένη ζύμη - βάζη, απλώνουμε τον συμπυκνωμένο χυμό ντομάτας.
Μετά, στρώνουμε τον κιμά, επάνω τοποθετούμε τις μελιτζάνες, πασπαλίζουμε με τα τριμμένα τυριά και τέλος ρίχνουμε τη θρυμματισμένη φέτα.
Βάζουμε στο φούρνο και ψήνουμε για 25-30 λεπτά ή μέχρι να ροδοκοκκινήσει η επιφάνεια της πίτσας και να ψηθεί η ζύμη από κάτω. 
Σερβίρουμε αμέσως και απολαμβάνουμε με κρύα μπύρα ή λευκό κρασάκι.
Η συγκεκριμένη πίτσα όταν είναι κρύα χάνει σε νοστιμιά γι αυτό και την επόμενη μέρα, εάν μείνει την ζεσταίνουμε λίγο πριν τη σερβίρουμε.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...