Παρασκευή, 1 Αυγούστου 2014

Η μαρμελάδα της γιαγιάς ...γλυκιά και μεθυστική σαν την αγκαλιά της!

Πρωί πρωί, γιαγιά κι εγγονές μισονυσταγμένες ακόμα...μιαν αγκαλιά! Ματάκια μισόκλειστα, παιδικά κεφαλάκια που γέρνουν τρυφερά πάνω στην γέρικη αγκαλιά, την πιο τρυφερή, την πιο ζεστή του κόσμου! Κι έπειτα, αρχίζουν τα παραμύθια που ξετυλίγονται, το ένα μετά το άλλο... με απαλή φωνή μέχρι να εξαφανιστεί το γάλα κι από τις δύο φλιτζάνες! Και μετά; Και μετά; Μετά, το ντύσιμο ("οι νυχτικιές είναι για τον ύπνο" ακούγεται η σοβαρή και αποφασιστική φωνή της γιαγιάς) κι ο κάθε ένας στο ...πόστο του. Η γιαγιά στην κουζίνα, σαν μια καλή μάγισσα πάνω από το τσουκάλι της, απ' όπου ξεχειλίζουν αρώματα κι ατμοί, ανακατεύει, ανακατεύει, ανακατεύει ασταμάτητα. Μερικές φορές ανοίγει το ντουλάπι με τα άπειρα μπουκαλάκια γεμάτα σκόνες και μπιλάκια κι όλο κάτι ρίχνει στην κατσαρόλα. Αμέσως ο αέρας γεμίζει με αρώματα που ακόμα κι έξω από το σπίτι να είσαι σε οδηγεί κατευθείαν στην κουζίνα! Εξάλλου, η κουζίνα δεν είναι το καλύτερο δωμάτιο του σπιτιού ή μήπως είναι ιδέα μου; Οι μικρές καθισμένες... εκεί δίπλα παίρνουν βαθιές ανάσες για να ρουφήξουν το γλυκό συννεφάκι που τώρα ξεχύνεται στον αέρα. Μυρωδιά από μεστωμένα ροδάκινα, βερίκοκα και κάτι άλλο ...ένα άρωμα Χριστουγέννων πλανιέται στον αέρα... κακουλέ ή μάλλον κάρδαμο!! Πωπώωω!!! Ακούγεται να μονολογεί η γιαγιά και μετά... κορίτσια μόλις θα γίνει η μαρμελάδα αυτή και θα κρυώσει  θα αλείψω δυό μεγάλες φέτες με βούτυρο, από το ζυμωτό ψωμί που μας έφερε εχθές η θεία!! Από πάνω θα βάλω απ' αυτή την μαρμελάδα και θα την απολαύσετε ...είμαι σίγουρη... θα γλύφετε και τα δαχτυλά σας!! και οι μικρές περιμένουν κι ανυπομονούν ταυτόχρονα!!
Η μαρμελάδα κοχλάζει σαν μαγικό φίλτρο και γίνεται πηχτή όσο πρέπει και πορτοκαλί όσο πρέπει και η ξύλινη κουτάλα τη γεύεται πρώτη αχόρταγα! Κι ύστερα το τσουκάλι απομακρύνεται από τη φωτιά και το πολύτιμο περιεχόμενό του μπαίνει στα βάζα που κλείνουν κάνοντας "φλαπ" με ένα ολόχρυσο καπάκι. Ένα μπολ γεμίζει και τα παιδικά ματάκια μένουν να το κοιτάζουν ώσπου στρογγυλοκάθεται στο ψωμί με το βούτυρο και ...η πρώτη δαγκωνιά γεμίζει το στόμα νοστιμιά κι άρωμα!!! Τί γλύκα!!! Σαν το πιο γλυκό φιλί ...αυτό της γιαγιάς!
Πάμε να ετοιμάσουμε και μαζί το μαγικό αυτό φίλτρο;
ΥΛΙΚΑ
500 γρ. βερίκοκα ξεφλουδισμένα και ψιλοκομμένα (καθαρό βάρος)
500 γρ. ροδάκινα ξεφλουδισμένα και ψιλοκομμένα (καθαρό βάρος)
850 γρ. καστανή ζάχαρη
3 κ.σ. μέλι
Χυμό από 3 μεγάλα πορτοκάλια
150 ml μοσχάτο κρασί Σάμου ή Λήμνου
4-5 σποράκια κάρδαμου μισοσπασμένα τυλιγμένα με τούλι
Χυμό από 1 λεμόνι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε τα βερίκοκα, τα ροδάκινα, τη ζάχαρη, το μέλι και το χυμό από τα πορτοκάλια σε μεγάλη κατσαρόλα.
Τα βάζουμε σε σιγανή προς μέτρια φωτιά να βράσουν για 10 λεπτά.
Προσθέτουμε τα σποράκια του κάρδαμου (έτσι ή μέσα σε τούλι αν σας ενοχλούν όπως τις μικρές μας) και αφήνουμε τη μαρμελάδα να βράσει για άλλα 10 λεπτά.
Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και το γλυκό κρασί και αφήνουμε να βράσει μέχρι να "δέσει".
Ελέγχουμε το δέσιμο της μαρμελάδας είτε στάζοντας μια σταγόνα σε ένα κρύο πιατάκι είτε βάζοντας μια μικρή ποσότητα σε ένα πιατάκι και χωρίζοντάς το στη μέση... φτιάχνοντας "τον δρόμο της μαρμελάδας".
Στην πρώτη περίπτωση, η σταγόνα δεν θα πρέπει να χάσει το σχήμα της γιατί αν το χάσει τότε η μαρμελάδα μας θέλει κι άλλο "δέσιμο".
Στη δεύτερη περίπτωση, ο "δρόμος της μαρμελάδας" δεν θα πρέπει να εξαφανιστεί γιατί εάν ενωθούν τα δύο μέρη σημαίνει ότι η μαρμελάδα θέλει κι άλλο "δέσιμο", οπότε βράζουμε 5 λεπτά ακόμη.
Μόλις δούμε ότι η μαρμελάδα μας είναι έτοιμη, κατεβάζουμε αμέσως από τη φωτιά κι αν θέλουμε να σταματήσουμε αμέσως τον βρασμό, βάζουμε την κατσαρόλα σε ένα ταψί γεμάτο κρύο νερό αλλιώς την αφήνουμε απλά εκτός "φωτιάς".
Γεμίζουμε με τη ζεστή μαρμελάδα, ζεστά και αποστειρωμένα βάζα, κλείνουμε καλά με το καπάκι και τοποθετούμε ανάποδα, επάνω σε μια πετσέτα μέχρι να κρυώσουν καλά.
Διατηρούμε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.
Όταν ανοίγουμε ένα βάζο μετά το διατηρούμε στο ψυγείο.
ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΜΙΑΝ ΟΜΟΡΦΗ ΜΈΡΑ ΚΙ ΕΝΑΝ ΓΛΥΚΟ ΜΗΝΑ!!

Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Βραδιά σινεφίλ;;; Απαραίτητη η Sauce cheddar... σε σπιτική εκδοχή!!!

Καλή σας μέρα!!! Εχθές ανακάλυψα ότι δεν φαινόταν πουθενά η προχθεσινή μου ανάρτηση... εκείνα τα αγαπημένα palmier με βούτυρο και καστανή ζάχαρη! Απορώ γιατί τα μίσησε τόσο ο blogger κι αν κάποιος έχει την απάντηση ας με βοηθήσει και μένα. Το παραβλέπω προς το παρόν όμως και περνώ στη νέα... άντε να δούμε, μπορεί να του αρέσει περισσότερο!!! -:(
12:10 το μεσημέρι!! Ντριννν (το τηλέφωνο)!!! "Αγάπη μου, εύρηκα!!! --Δηλαδή; -- Βρήκα την ταινία που ψάχναμε δυο εβδομάδες τώρα!! Μου τηλεφώνησαν ότι την έχουν κρατημένη!! --Αλήθεια; Τέλεια!!!! -- Τέλεια, δεν λες τίποτε!! Το βράδυ θα έχουμε προβολή! Ααααα, ετοίμασε και μερικές κρύες μπυρίτσες και κάτι να τσιμπολογήσουμε, εντάξει;;; (Ήμουν σίγουρη... είναι η φυσική κι επόμενη φράση μετά την φράση ..."Έχουμε προβολή!!!" -- Μα τί λες τώρα!!! Ούτε συζήτηση!! Κάτι έχω κατά νου!" Το μάτι μου έπεσε στο συρτάρι με τα φυλλάδι delivery αλλά φαντασιώθηκα την επόμενη φάση... "Καλά, μια food blogger ...έτοιμο φαγητό;;;;" Άντε τώρα να βρεις δικαιολογία και να πεις ότι κι εσύ βαριέσαι μερικές φορές, ότι και η δική σου διάθεση για μαγείρεμα αλλά και για φαγητό έχει πιάσει πάτο!!
Μετά από μια τέτοια συζήτηση τί άλλο;;; Ένα σπιτικό, κινηματογραφικό σνακ που εδώ και πολύ καιρό είχα βάλει στόχο αλλά όλο το ανέβαλα λόγω θερμίδων! Εντάξει σκέφτηκα... ανήκει στην κατηγορία των κλασσικών ανδρών... ξέρετε... ποδόσφαιρο, πίτσες (τα ζυμαρικά ένας από τους εχθρούς εκτός κι αν ανάμεσά τους κυκλοφορεί κάτι σε κρεατικό ή ψαρικό), νάτσος και σάλτσα κατακίτρινη από το cheddar!!! Ναι αυτή η σάλτσα που συνοδεύει τα νάτσος και που εγώ, καιρό τώρα είχα δει τον Α. Πετρετζίκη να την φτιάχνει!!! Τη θυμόμουν καλά... μπεσαμέλ, ψιλοκομμένο cheddar και μουστάρδα! Μια ματιά στο δίκτυο και τρέχοντας στην κουζίνα! 
Εντάξει, το μόνο που κράτησα από τη συνταγή του νεαρού σεφ είναι τα υλικά αν και οι αναλογίες άλλαξαν... δεν πειράζει όμως! 
Έτσι κι αλλιώς έγινε μια νοστιμότατη σάλτσα για να βουτήξουν τα νάτσος που φαγώθηκε όλη χωρίς δεύτερη κουβέντα! Εγώ την έφτιαξα με cheddar "La vache qui rit" κι έγινε καλή αλλά με ένα καλύτερο cheddar που, αν και έψαξα στα μάρκετ της περιοχής, δεν βρήκα ούτε ίχνος!!! Πάντως κι έτσι έγινε ωραία!! Πάμε να τη φτιάξουμε;;
ΥΛΙΚΑ για ένα μπολάκι
25 γρ. βούτυρο
30 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 κ.γλ. μουστάρδα απαλή
170-180 ml γάλα χλιαρό
200 γρ. τυρί cheddar ψιλοκομμένο
Λευκό πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Λιώνουμε το βούτυρο σε χαμηλή θερμοκρασία και ρίχνουμε το αλεύρι.
Ανακατεύουμε καλά μέχρι να διαλυθεί το αλεύρι και προσθέτουμε τη μουστάρδα και το χλιαρό γάλα σταδιακά.
Μόλις το μείγμα ομογενοποιηθεί καλά, προσθέτουμε και το τυρί και ανακατεύουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να λιώσει εντελώς το τυρί και να πάρει μια ή δύο βράσεις η σάλτσα.
Το τελικό μας αποτέλεσμα πρέπει να είναι πηχτό και παχύρρευστο αλλά όχι υπερβολικά.
Σερβίρουμε επάνω σε νάτσος ή κάνουμε βουτιές με τα νάτσος ανά χείρας. 
Συνοδεύουμε προαιρετικά με ντομάτα και πιπεριά ψιλοκομμένη αλλά και με μπέικον.

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Palmier με καστανή ζάχαρη και βούτυρο...

οι μικροσκοπικές vintage γλυκολιχουδιές
Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα!!! Καφεδάκι πίνουμε χειμώνα καλοκαίρι έτσι δεν είναι;;;; Εεεε, με το καφεδάκι ένα μπισκοτάκι είναι απαραίτητο... δεν συμφωνείτε;;; Μια και είναι καλοκαίρι όμως, μας χρειάζεται ένα μπισκοτάκι που δεν είναι δύσκολο στην παρασκευή του και δεν χρειάζεται πολύ ώρα ψήσιμο. Εεεεε, λοιπόν, τα palmier, τα μικρά σφολιατένια μπισκοτάκια, με βούτυρο αγελάδος που μοσχοβολάει και λίγη καστανή ζάχαρη που τα γλυκαίνει, γίνονται μικρές, γαλλικές και κομψές γλυκολιχουδιές που απογειώνουν τη γευστική μας απόλαυση! Αναμφίβολα, είναι εθιστικές... ο ουρανίσκος αποζητά τη μια μετά την άλλη κι αν δεν βάλουμε τα δυνατά μας... τότε μπορούν να εξαφανιστούν σε χρόνο ρεκόρ!! 
Τα σημερινά palmier μοσχοβολούν βούτυρο αλλά μπορούμε να επιλέξουμε να κάνουμε και τα palmier κανέλας (θα τα βρείτε ΕΔΩ). Κι αν πάλι θέλουμε, μπορούμε να επιλέξουμε να τα πασπαλίσουμε με ζάχαρη και ψιλοκομμένα καρύδια ή ακόμα και να φτιάξουμε αλμυρά palmier για στιγμές λιγούρας ή για να συνοδεύσουν μια παγωμένη μπυρίτσα κάποια βραδιά με φίλους στη βεράντα  (σύντομα θα δείτε και μια αλμυρή εκδοχή). Όποια γεύση κι αν τους δώσετε το αποτέλεσμα είναι ένα... γίνονται ακαταμάχητα!! Μπορεί πια να μην εμφανίζονται συχνά στις προθήκες των αρτοζαχαροπλαστείων, όπως την εποχή που μεσουρανούσαν, αλλά αυτό δεν μειώνει τη νοστιμιά τους!
Ελάτε, ανοίξτε το ντουλάπι και βγάλτε την καστανή ζάχαρη! Δυο βήματα πιο πέρα, στο ψυγείο, θα βρείτε το βούτυρο και τη σφολιάτα! Απλώστε και μια αντικολλητική επιφάνεια στο τραπέζι ή στον πάγκο της κουζίνας και σε χρόνο ρεκόρ τα αγαπημένα, vintage palmier θα βρίσκονται στην πιατέλα σας! Δείτε τί συνέβη μόλις ετοιμάστηκαν τα δικά μου!! -:)
ΥΛΙΚΑ για 30 μπισκοτάκια
1 φύλλο σφολιάτας
2 κ.σ. βούτυρο αγελάδος
6-7 κ.σ. καστανή ζάχαρη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Λιώνουμε το βούτυρο και το αφήνουμε για λίγο να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.
Επάνω σε αντικολλητική επιφάνεια ή σε αντικολλητικό χαρτί απλώνουμε η μισή ζάχαρη.
Επάνω στη ζάχαρη απλώνουμε το φύλλο της σφολιάτας.
Αλείφουμε την επιφάνειά του με το λιωμένο βούτυρο χρησιμοποιώντας ένα πινέλο.
Πασπαλίζουμε με την υπόλοιπη ζάχαρη και τυλίγουμε, χωρίς να σφίγγουμε πολύ, τις δύο μεγάλες πλευρές αντικρυστά δηλ. μέχρι να συναντηθούν στο κέντρο.
Με το πινέλο απλώνουμε λίγο βούτυρο στο σημείο που συναντιούνται οι δύο πλευρές και, πολύ προσεκτική πιέζουμε ελαφρά για να κολλήσουν οι δύο κύλινδροι ζύμης.
Βάζουμε στο ψυγείο για 30-40 λεπτά έτσι ώστε να σφίξει η σφολιάτα και να την κόψουμε πιο εύκολα.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου. 
Με ένα κοφτερό μαχαίρι κόβουμε τον κύλινδρο της σφολιάτας σε φέτες και τοποθετούμε τα μπισκο
τάκια σε λαμαρίνα καλυμμένη με αντικολλητικό χαρτί ή αντικολλητική επιφάνεια.
Ψήνουμε για 15-20 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν.
Αφήνουμε να κρυώσουν καλά και μετά αποθηκεύουμε σε αεροστεγές δοχείο για να μην μαλακώσουν.

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Παγωτάαααα!!!! Εδώ τα καλά παγωτάαααα!!!!

Καλή σας μέρα και καλή Κυριακή!! Με τον ήλιο να λάμπει, τη θάλασσα να είναι καταγάλανη και γεμάτη κόσμο που δροσίζεται, το θερμόμετρο να έχει ανέβει στα ύψη τί άλλο να σκεφτεί κανείς πέρα από ...παγωτό! Αυτή την καταπληκτική δροσιά, με τις χίλιες γεύσεις και την υπέρτατη νοστιμιά που, από τότε που "γεννήθηκε" είναι το σύμβολο του καλοκαιριού! 
Κάποτε, τέτοια εποχή μετρούσαμε παγωτά, τα παγωτά που τρώγαμε... θυμάμαι... τον ανελέητο αγώνα για να κερδίσουμε, τον αγώνα να πείσουμε τους δικούς μας να φάμε πάνω από ένα παγωτό κάθε μέρα προκειμένου να αναδειχθούμε νικητές σε μια κούρσα που το τέλος της βρισκόταν κάπου στις αρχές Σεπτεμβρίου μαζί με την έναρξη της σχολικής χρονιάς!!! Και κάπου εκεί, γινόταν ο πραγματικός απολογισμός του καλοκαιριού και το βραβείο του μεγάλου νικητή... η απλή ικανοποίηση της νίκης και τίποτε άλλο!! Ανιδιοτελής αγώνας μόνο για το prestige, το κύρος του τίτλου!! Είμαι σίγουρη ότι γνωρίζετε καλά τί λέω γιατί  έχετε κι εσείς ανάλογες αναμνήσεις. Τί λέτε θέλετε να τις μοιραστείτε εδώ παρακάτω στα σχόλια;;;
Τα παγωτά, λοιπόν, σ' όλο τους το μεγαλείο (αν και πια... αρκετός κόσμος, ανάμεσα σ' αυτούς κι εγώ τα καταναλώνουν όλο το χρόνο) και σήμερα θα σας προτείνω μερικές συνταγές για παγωτά με ή χωρίς παγωτομηχανή, γιατί καλά τα έτοιμα παγωτά αλλά θέλουν ιδιαίτερη προσοχή από πού τα αγοράζουμε γιατί είναι ευαίσθητα στη συντήρηση και με τί υλικά είναι φτιαγμένα. Τα σπιτικά παγωτά από την άλλη, και κυρίως αυτά που είναι φτιαγμένα με παγωτομηχανή αλλά και τα άλλα αν τους δώσουμε λίγη περισσότερη προσοχή, γνωρίζουμε με τί υλικά είναι φτιαγμένα και κυρίως γνωρίζουμε τη σωστή συντηρήσή τους... άρα είναι ιδανικά για επιδόρπιο μικρών και μεγάλων. 
Ας δούμε όμως μερικές συνταγές για παγωτά κλασσικά ή λιγότερο κλασσικά αλλά όλα με μια μοναδική νοστιμιά...
Παγωτό μερέντα με μπισκότα Oreo (το εθιστικό)
Καλή Κυριακή να έχετε και μιαν όμοφρη και  νόστιμη εβδομάδα να έχετε από αύριο!! 
Σας φιλώ...

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Καλοκαιρινή δροσιά με mousse ανανά - ροδάκινου

Καλημέρα! Τί κάνετε; Θα μου πείτε, καλά είμαστε! Εξάλλου, Παρασκευή έφτασε, το καλοκαίρι στο ζενίθ του, οι πόλεις μισοάδειες, ειδικά τα Σαββατοκύριακα, οι παραλίες γεμάτες είμαστε όσο το δυνατόν καλά και μένουμε μακριά από έγνοιες! Κάτι λένε για τον καιρό ότι τα μπερδεύει πάλι και  θα γίνει για λίγο...φθινόπωρο αλλά ας ελπίσουμε ότι δεν θα μας τα χαλάσει τόσο πολύ...εφέτος κι ο καιρός μου φαίνεται ότι έχει πάθε άνοια... μπερδεύει συνέχεια τις εποχές!! 

Εμείς όμως αισιόδοξοι! Απαραίτητο στοιχείο του Έλληνα η αισιοδοξία... χωρίς αυτήν δεν θα επιβιώναμε!! Μέσα στο καλοκαιρινό κλίμα και η σημερινή μας συνταγή! Mousse ανανά με ροδάκινο! Ένας συνδυασμός που συμβαδίζει με τον ...καιρό!!! Εξωτικός ο ανανάς, μεσογειακό το ροδάκινο! Καλοκαίρι η εποχή, φθινοπωρινή ατμόσφαιρα συχνά πυκνά! 'Ετσι για να ισορροπούμε και να προστατευόμαστε! Γιατί, με μια mousse ανανά με κάποιο άλλο εξωτικό φρούτο... ποιός θα συγκρατούσε τη φαντασία μας... κάθε κουταλιά κι ένα όνειρο για εξωτικά νησιά...Μπαχάμες, Καραϊβική, Μπαλί και πάει λέγοντας! Άντε μετά να βρεις μέρες αδείας και χρήματα να πας!!! Να η διάθεση χάλια! Ενώ έτσι; Γεύεσαι τον ανανά και κει που πας να ταξιδέψεις για μέρη εξωτικά κι ονειρεμένα καταφθάνει στο στόμα το ροδάκινο και σε στέλνει στο κοντινότερο χωριό της πατρίδας μας που τα χωράφια του είναι γεμάτα με ροδακινιές! Έτσι γεννήθηκε αυτή η mousse... για να μας προστατεύσει από τη ζέστη αλλά κι από τα ...όνειρα θερινής νυκτός (κατά τον Σαίξπηρ) και να μην παίρνουμε φόρα, κατηφόρα ...μέρες που περνάμε!! :)
Πάντως, αν και ημιεξωτική η mousse είναι ΥΠΕΡΟΧΗ!! Τρώγεται χωρίς ανάσα σχεδόν! Ένα ελαφρύ γλυκό για κάθε ώρα!!

ΥΛΙΚΑ για 5-6 μερίδες

250 ml γάλα
400 ml κρέμα γάλακτος (τα 200 ml έτσι όπως είναι και τα υπόλοιπα 200 ml χτυπημένα σε σαντιγύ)
1 φακελάκι ζελέ ανανά
2 κ.σ. ζάχαρη άχνη
300 γρ. ανανά σε σιρόπι, πολτοποιημένο στο multi
150 γρ. ανανά σε κύβους
1 ροδάκινο σε κύβους


ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε το γάλα να ζεσταθεί (όχι να βράσει) και διαλύουμε σ' αυτό το ζελέ ανανά και την άχνη.
Προσθέτουμε τα 250 ml κρέμα γάλακτος και τον πολτό του ανανά έτσι όπως είναι και ανακατεύουμε.
Αφήνουμε στο ψυγείο μέχρι να κρυώσει καλά.
Χτυπάμε σε σαντιγύ την υπόλοιπη κρέμα γάλακτος και την βάζουμε στο ψυγείο.
Μόλις το ζελέ κρυώσει καλά, προσθέτουμε και τη σαντιγύ ανακατεύοντας πολύ προσεκτικά.
Προσθέτουμε τους κύβους του ανανά και του ροδάκινου, ανακατεύουμε λίγο και αδειάζουμε σε ποτήρια.
Αφήνουμε στο ψυγείο μέχρι να παγώσει εντελώς.
Σερβίρουμε με ένα "σουβλάκι" από φρέσκο ανανά και ροδάκινο ή καραμελωμένο ανανά και ροδάκινο.
Σας εύχομαι να περάσετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο! 

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Η δύσκολη παρέα των ανυποψίαστων ριγκατόνι και μια γαμήλια τούρτα

Καλημέρα σας!! Πάει και τέλειωσε... φέτος με έπιασε το καλοκαίρι για τα καλά!!! Όχι μη φανταστείτε ότι κάθομαι όλη την ημέρα χωρίς να έχω κάτι να κάνω (μεταξύ μας νομίζω ότι αυτό δεν θα συμβεί ποτέ!) αλλά ένα θεματάκι το έχω... πότε με την κουζίνα, πότε με καθημερινά χαζοπροβληματάκια, πότε με το σχεδιασμό και την προετοιμασία της νέας χρονιάς (μήπως και πάει λίγο καλύτερα!) μπορεί να περάσει και ολόκληρη μέρα χωρίς να πλησιάσω τον υπολογιστή μου (το είδα κι αυτό!!). Σημεία των καιρών... θα έλεγε κάποιος γνωστός μου!!! Έτσι έγινε κι αυτή τη φορά! Λίγο το ένα λίγο το άλλο, λίγο μια γαμήλια τούρτα κι έτσι...εκτροχιάστηκε το νέο ποστ (σε άπταιστα ελληνικά ή αλλιώς η νέα ανάρτηση). Μετά, λοιπόν, από τη διήμερη σιωπή σήμερα σας παρουσιάζω ένα πιάτο που από υποτονικό κατέληξε πολύ αρωματικό και νόστιμο!
Παραμόνευα να φτιάξω αυτό το πιάτο, ναι το σημερινό! Το είχα εντοπίσει στα "Καλά Μαγειρέματα... best of" του Ιουλίου/Αυγούστου 2014! Ένα πιάτο με τα αγαπημένα μου λαχανικά και τα αγαπημένα μου χρώματα! Sease the day ή μάλλον seize the food στην περίπτωσή μας! Και τί περίπτωση!!! Για να είμαι ειλικρινής δεν μου έχει ξανατύχει ή ας το μετριάσω λιγάκι... έχει πολύ καιρό να ξανατύχει! Σε χρόνο ρεκόρ, όπως αρμόζει στην εποχή που διανύουμε, τα λαχανικά κόπηκαν και ετοιμάστηκαν! Η πολυαναμενόμενη δοκιμή προ των πυλών, η μπουκιά προ των χειλιών και... ξέρω περιμένετε τη συνέχεια αλλά σ' αυτό το σημείο θα προσγειωθείτε ελαφρώς ανώμαλα όπως προσγειώθηκα κι εγώ!! Μια γεύση υποτονική, γλυκίζουσα, με μια πικράδα από τη ξερή ρίγανη που είχε αποφασίσει ότι δεν ταίριαζε καθόλου με το σύνολο (ουδεμία σχέση η γεύση της φρέσκιας με τη ξερή), μια μαγείρισσα (την γράφουσα) απογοητευμένη κι ένα μυαλό (αυτό της μαγείρισσας) να γυρνάει ολοταχώς προκειμένου να σκεφθεί κάτι για να διορθώσει το γευστικό αποτέλεσμα πριν τα λαχανικά ανταμώσουν τα ριγκατόνι που, ανυποψίαστα, περίμεναν την παρέα τους.
"Δεν μπορώ να σκεφτώ... κόλλησα" ήταν ο μονόλογος ενός τρελλού ή μιας τρελλής που βημάτιζε πάνω κάτω, κοιτάζοντας με βλέμμα απλανές το ...υπερπέραν! Και η λύση ήρθε από μόνη της ... καθώς το ψυγείο άνοιξε.
Μια κουταλιά πέστο βασιλικού και μερικά καρύδια έπαιξαν τον ρόλο του από μηχανής θεού! Πάμε να δούμε...
ΥΛΙΚΑ για 4 μερίδες
500 γρ. ριγκατόνι (ή όποιο άλλο ζυμαρικό θέλουμε)
2 μέτρια κολοκυθάκια χοντροτριμμένα
3 καρότα χοντροτριμμένα
200 γρ. καπνιστό μπέικον
1 σκελίδα σκόρδο ψιλοκομμένο
1 κ.σ. πέστο βασιλικού (έτοιμο ή σπιτικό)
1/3 κ.γλ. κόλιανδρο σκόνη 
Αλάτι και φρεσκοτριμμένο τετραπίπερο
100 γρ. κεφαλογραβιέρα τριμμένη
50 γρ. καρύδια (ή αμύγδαλα για πιο ήπια γεύση) ψιλοκομμένα 
Λίγο ελαιόλαδο + 1 κ.γλ. βούτυρο αγελάδος (προαιρετικά) 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βράζουμε τα ριγκατόνι σύμφωνα με τις οδηγίες χρήσεως και τα αφήνουμε στην άκρη.
Βάζουμε σε βαθύ, αντικολλητικό τηγάνι λίγο ελαιόλαδο και το βούτυρο και μόλις ζεσταθούν προσθέτουμε τα κολοκυθάκια, το σκόρδο και το καρότο.
Τα αφήνουμε να σοταριστούν και ρίχνουμε 1/2 φλ.τσ. από το νερό όπου βράσαμε τα μακαρόνια για να πάρουν, τα λαχανικά, μια βράση προκειμένου να μαλακώσουν.
Σε άλλο τηγάνι, σοτάρουμε το μπέικον χωρίς λιπαρή ουσία για 1 λεπτό.
Το ρίχνουμε στο τηγάνι με τα λαχανικά και αφού ανακατέψουμε καλά το αποσύρουμε από την εστία της κουζίνας.
Μόλις κρυώσει λίγο, προσθέτουμε το πέστο βασιλικού, το κόλιανδρο, λίγο αλάτι και πιπέρι και ανακατεύουμε και πάλι.
Ρίχνουμε τη σάλτσα στα ριγκατόνι, ανακατεύουμε προσεκτικά και σερβίρουμε.
Γαρνίρουμε με τα ψιλοκομμένα καρύδια (ή αμύγδαλα) και την τριμμένη κεφαλογραβιέρα.
Πασπαλίζουμε με λίγο ακόμα πιπέρι και απολαμβάνουμε.
Τελειώνοντας θα ήθελα να ευχηθώ κάθε ευτυχία, πολλή αγάπη, υγεία και χαρά στη Μαρία και τον Σωτήρη που ενώθηκαν χθες με τα δεσμά του γάμου ενώπιον Θεού και ανθρώπων!!  Χαίρομαι πολύ που σας άρεσε η τούρτα και την απολαύσατε! Έτσι γλυκιά να είναι πάντα η ζωή σας!!
Να και η τούρτα αν και η φωτογραφία την αδικεί πολύ (αυτές τις τούρτες δεν ξέρω γιατί δεν μπορώ ποτέ να τις φωτογραφήσω σωστά!!    Πολύ με τσατίζει ...πφφφφ!!)

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Κρύα ντοματόσουπα... η δροσερή μεσογειακή κυρία

Ένα γεύμα σε λιγότερο από 30 λεπτά! Ένα γεύμα καλοκαιρινό, νόστιμο και πολύ, μα πολύ ελαφρύ με λίγες θερμίδες αν και αρκούντως χορταστικό!! Ένα γεύμα ή ένα δείπνο που το λατρεύω γιατί είναι πολύ αρωματικό και με κείνη την γλύκα της καλοκαιρινής, μεσογειακής ντομάτας που δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη!!
Αρκετά χρόνια πριν, στο οικογενειακό τραπέζι η ντοματόσουπα δεν τολμούσε να εμφανιστεί!! Παρά το γεγονός ότι η μαμά της έδειχνε έμπρακτα την εκτίμησή της όταν τη φιλοξενούσαμε στο τραπέζι του δείπνου, ο μπαμπάς την αγνοούσε συστηματικά κάνοντας ότι δεν την βλέπει ενώ οι δύο κόρες έβγαζαν επιφωνήματα αηδίας, λιγότερο ή περισσότερο μακρόσυρτα! Πιο παρεξηγημένη σούπα από τη συγκεκριμένη δεν υπήρχε!! Πέρασαν πολλά χρόνια και η ζωή έφερε στην επιφάνεια το "Bloody Mary"... εκείνο το ποτό-κοκτέηλ θρύλο που μεσουρανούσε για πολλά χρόνια! Μια πρώτη δοκιμή του συγκεκριμένου κοκτέηλ έφερε την πρώτη στενή επαφή με τον ντοματοχυμό! Τα χρόνια κύλησαν, ο ουρανίσκος ωρίμασε γευστικά, ο νους αποδέχθηκε συνδυασμούς τροφίμων και γεύσεις που πριν φαινόταν αδιανόητο και σιγά σιγά η ντοματόσουπα κέρδισε μια θέση στην καρδιά μου! Τώρα πια, η κρύα ντοματόσουπα αποτελεί έναν γευστικό προορισμό όπου το άρωμα και η γεύση σε ταξιδεύουν στο καλοκαίρι...τότε ή μάλλον τώρα που το μεσογειακό μικροκλίμα του κάθε τόπου κάνει το θαύμα του και μας χαρίζουν ντομάτες κατακόκκινες, νόστιμες, μελωμένες!
Μια απολαυστική κρύα ντοματόσουπα αρωματισμένη με πέστο βασιλικού, ένα πιάτο της τελευταίας στιγμής που είναι πραγματική απόλαυση γευστική αλλά και οπτική! Μη χάσετε την ευκαιρία να την φτιάξετε και να την απολαύσετε!!
ΥΛΙΚΑ για 2 άτομα
600 γρ. ντομάτες όχι μεγάλες ώριμες
6 κ.σ. ελαιόλαδο
2 κ.σ. ξίδι βαλσαμικό
2 κ.γλ. έτοιμο πέστο βασιλικού
Αλάτι - Πιπέρι - Ρίγανη
Για το γαρνίρισμα
Μερικά φύλλα βασιλικού ή δυόσμου 
Μερικά κρουτόν ψωμιού με σκόρδο 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Κόβουμε τις ντομάτες σε τέταρτα και τις βάζουμε σε ταψί τη μια δίπλα στην άλλη.
Περιχύνουμε με το ελαιόλαδο, πασπαλίζουμε με αλάτι, πιπέρι και ρίγανη. 
Τις ραντίζουμε με το ξίδι και τις βάζουμε στο φούρνο.
Τις ψήνουμε στο γκριλ για 6-7 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν.
Τις βγάζουμε από το φούρνο, τις αφήνουμε να κρυώσουν και βγάζουμε τη φλούδα τους.
Τις βάζουμε στο multi  και προσθέτουμε το πέστο βασιλικού.
Τις πολτοποιούμε και τις αδειάζουμε σε μπολάκια.
Τις βάζουμε για λίγο στο ψυγείο ή ρίχνουμε μέσα 1-2 παγάκια (προσωπικά, προτιμώ τον πρώτο τρόπο).
Γαρνίρουμε με κρουτόν σκόρδου, μερικά φύλλα βασιλικού ή δυόσμου και λίγο φρεσκοτριμμένο τετραπίπερο. 
Καλή σας μέρα!!!  :)
Πηγή: Περιοδικό "Γαστρονόμος", Τεύχος Ιουλίου 2014, Συνταγή Tίνα Webb.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...