Κέικ μήλου νηστίσιμο με ταχίνι, μήλο, καρύδια & σταφίδες


Καλημέρα, καλημέρα τί καλημέρα δηλαδή...μάλλον καλησπέρα!! Πού την είδα; Μα πώς μπορεί να μην είναι μια καλή μέρα όταν ο ήλιος λάμπει έστω και ελαφρώς θολά, κι όταν μπορείς να κόψεις μια φέτα από ένα λαχταριστό κέικ και να την απολαύσεις με ένα καφεδάκι πρωί πρωί;

Αρώματα και νοστιμιές που ξεχειλίζουν από ένα κέικ τόσο απλό που ...ούτε μίξερ χρειάζεται για να γίνει! Νηστίσιμο για να ταιριάζει στο πνεύμα της εποχής ή σε κάθε έναν που δεν θέλει ζωικά προϊόντα αλλά ούτε να στερηθεί την γλυκομπουκιά του που θα συνοδεύσει το καφεδάκι, το γάλα αλλά και το τσάι του, κρύο ή ζεστό!
Αυτό το κέικ που σας προτείνω σήμερα, λοιπόν, είναι ιδανικό για κάθε περίσταση, για κάθε ώρα, για κάθε ηλικία! Κάθε μπουκιά του και απόλαυση που συνοδεύεται από ...υγεία! Γιατί τί πιο υγιεινό από το ταχίνι, τους ξηρούς καρπούς, τις ίνες που μας χαρίζει η φαρίνα ολικής άλεσης και το μήλο;
Προετοιμασία : 20 λεπτά                   Ψήσιμο: 40-45 λεπτά                       Μερίδες: 8-10
ΥΛΙΚΑ
  • 250 γρ. φαρίνα ολικής άλεσης που φουσκώνει μόνη της
  • 170 γρ. ταχίνι με καστανή ζάχαρη και πορτοκάλι (ή με μέλι)
  • 280-300 ml σόδα (αναψυκτικό)
  • 200 γρ. μήλο ψιλοκομμένο
  • 70 γρ. καρύδια ψιλοκομμένα
  • 70 γρ. σταφίδες μαύρες
  • 1/2 κ.γλ. μπέικιν (επιπλέον)
  • 1 κ.γλ. κανέλα
  • 1/2 κ.γλ. γαρίφαλο
  • 1/2 κ.γλ. σούμακ (μπαχαρικό με λεμονάτη γεύση)
  • 5-6 κ.σ. σιρόπι αγαύης (ή μέλι αν το θέλουμε πιο γλυκό)
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  • Πλένουμε τις σταφίδες και τις βάζουμε μέσα σε λίγο χυμό πορτοκαλιού για 10 λεπτά.
  • Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
  • Σε ένα μπολ, βάζουμε τα μήλα, τα καρύδια και τις σταφίδες και τις πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι.
  • Βάζουμε σε μπολ το ταχίνι και την σόδα και ανακατεύουμε καλά μέχρις ότου έχουμε ένα ομογενοποιημένο μείγμα.
  • Προσθέτουμε στο μείγμα, τα καρύδια, τις σταφίδες, τα μήλα, την κανέλα, το γαρίφαλο, το σούμακ και ανακατεύουμε καλά.
  • Σταδιακά, προσθέτουμε την φαρίνα και ανακατεύουμε καλά.
  • Εάν το μείγμα μας φανεί σφιχτό προσθέτουμε λίγη σόδα, λίγο νερό ή λίγο χυμό πορτοκαλιού έτσι ώστε να έχουμε την πυκνότητα του μείγματος του κέικ.
  • Αλείφουμε τη φόρμα του κέικ με λίγο ελαιόλαδο και ρίχνουμε μέσα το μείγμα.
  • Ψήνουμε για 35-40 λεπτά και πριν ξεφουρνίσουμε δοκιμάζουμε το κέικ μπήγοντας ένα μαχαιράκι ή ένα ξυλάκι από σουβλάκι για να δούμε αν είναι στεγνό όταν θα το βγάλουμε οπότε θα καταλάβουμε ότι το κέικ είναι έτοιμο.
  • Ξεφουρνίζουμε το κέικ, το αφήνουμε για λίγα λεπτά και μετά το βγάζουμε από την φόρμα.
  • Εάν θέλουμε το περιχύνουμε με λίγο σιρόπι αγαύης ή με άχνη ζάχαρη.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Soccas (Ρεβυθόπιτες) με φιλέτο ψαριού και σαλάτα

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! 
Κάτι ανάμεσα σε κρέπα, τηγανίτα και τηγανόπιτα η socca, το σύμβολο της κουζίνας της Νίκαιας με καταγωγή Ιταλική, είναι φτιαγμένη με ρεβυθάλευρο αποτελεί ένα νοστιμότατο street food που ταιριάζει καταπληκτικά με μια κρύα μπύρα ή ένα ποτήρι ροζέ κρασί. Την βρίσκουμε συχνά στα στενοσόκακα της παλιάς Νίκαιας όπου, παραδοσιακά, την ψήνουν επάνω σε χάλκινη, στρογγυλή πλάκα σε ξυλόφουρνο. Η συγκεκριμένη πίτα αποτελούσε, σύμφωνα με την ιστορία της, το φαγητό των φτωχών ψαράδων πριν βγούν στη θάλασσα (αν και σήμερα η τιμή της είναι μάλλον "τουριστική" παρά χαμηλή!).
Πίτα εκπληκτική με ρεβυθάλευρο κι εκείνη την ιδιαίτερη γεύση του που κινείται στα όρια του καπνιστού. Μην έχοντας ταξιδέψει στη Νίκαια, την πίτα αυτή την εντόπισα για πρώτη φορά σε κάποιο γαλλικό μυθιστόρημα που διάβαζα πριν λίγες μέρες. Κι επειδή πέρα απ' όλα τα υπόλοιπα... ο νους και η ψυχή μιας food blogger ποτέ δεν σταματά να ψάχνει, να μαθαίνει, να φτιάχνει και να δοκιμάζει η συνέχεια ήταν προδιαγεγραμμένη! :)
Ψάχνοντας στο δίκτυο, μια πληθώρα συνταγών με κατέκλυσε κι άντε να βγάλεις άκρη! Έτσι, πέρα από τις συνταγές, έμαθα ότι οι πολύ δημοφιλείς πιτούλες που μπορούν να γίνουν και σε αντικολλητικό τηγάνι με ελάχιστο ελαιόλαδο (εκτός από το να ψηθούν στον φούρνο) μπορούν να έχουν κι άλλα αρωματικά όπως δεντρολίβανο, ρίγανη ή θυμάρι, μπόλικο πιπέρι και αλάτι. Συνοδεύονται, συνήθως, από ένα ποτήρι ροζέ κρασί και είναι προτιμότερο να τις απολαμβάνεις ζεστές για να είναι κριτσανιστές αλλά και μαλακές. Εξάλλου, όπως λένε και οι Γάλλοι το να πετύχεις μια καλή socca είναι τέχνη!
Ωστόσο, μια και δεν έχουμε δοκιμάσει τις αυθεντικές, αυτές εδώ έχουν μια γεύση που ξετρελλαίνει εσένα  που λατρεύεις τα ρεβύθια (κι εμένα επίσης). Εκείνο που χρειάζεται είναι να ζεσταθεί πολύ καλά το τηγάνι πριν "δεχθεί" τον χρυσαφένιο χυλό.
Φυσικά, σαν κάθε αξιοπρεπές street food μπορείς να τις "γεμίσεις ή να τις συνοδεύσεις" με τη γέμιση που αγαπάς. Από λαχανικά για τους χορτοφάγους μέχρι κοτομπέργκερ, φαλάφελ ή ρεβιθοκεφτέδες για να έχεις ρεβιθογεύση x δύο ή απλά για να συνοδεύσεις ένα ωραίο ψάρι πανέ κι ένα πιάτο με πλούσια σαλάτα.
Εγώ τις συνόδευσα με ένα ωραιότατο φιλέτο ψαριού (το δικό μου ήταν μπακαλιάρος αλλά το ίδιο καλά ταιριάζει και η γλώσσα ή η πέρκα) που το έκανα στο τηγάνι με λίγο νερό, λάδι, μουστάρδα και λεμόνι. Λίγες θερμίδες, πολλή νοστιμιά μαζί με λίγη πράσινη σαλάτα και το γεύμα ετοιμάστηκε σε χρόνο ρεκόρ.
ΥΛΙΚΑ
Για 6 πίτες με 20 εκ. διάμετρο
  • 250 γρ. ρεβιθάλευρο
  • 4 κ.σ. ελαιόλαδο
  • 1 κ.γλ. αλάτι 
  • 1 πρέζα πιπέρι
  • 1/4 κ.γλ. κύμινο (προαιρετικά)
  • 500 ml νερό
Για το ψάρι
  • 6 φιλέτα ψαριού (μπακαλιάρο, πέρκα, γλώσσα ή άλλο)
  • 4 κ.σ. ελαιόλαδο
  • 1 κ.σ. μουστάρδα (έτοιμη)
  • Χυμό από 1/2 λεμόνι
  • Ελάχιστο αλάτι
  • 1/2 κ.γλ. ρίγανη
  • Πιπέρι
  • Νερό τόσο όσο να σκεπάζονται τα φιλέτα ψαριών
Για συνοδευτικό
  • Πράσινη σαλάτα ανάμικτη (μαρούλια & ρόκα)
  • Ντοματάκια
  • Κρέμα βαλσαμικού ξιδιού
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Για 4-6 πίτες με 18-20 εκ. διάμετρο
  • Ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί.
  • Βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι με 20 εκ. διάμετρο, 2 κ.σ. ελαιόλαδο και ρίχνουμε μέσα 4 κ.σ. από το μείγμα που έχουμε.
  • Αφήνουμε να ψηθεί για 3-4 λεπτά, έτσι ώστε να είναι τραγανή και γυρίζουμε να ψήσουμε και από την άλλη.
Για το ψάρι
  • Σε βαθύ αντικολλητικό τηγάνι, βάζουμε το νερό, το λάδι, την μουστάρδα, τη ρίγανη, αλάτι και πιπέρι και το φιλέτο ψαριού.
  • Αφήνουμε το ψάρια να βράσουν σε μέτρια φωτιά μέχρι να εξατμιστεί το νερό και να μείνουν με το λάδι τους. (Εάν τα θέλουμε λίγο μαγειρεμένα βάζουμε λιγότερο νερό).
  • Ρίχνουμε τον χυμό λεμονιού και τα αφήνουμε να σοταριστούν λίγο
  • Βγάζουμε από το τηγάνι, πασπαλίζουμε με πιπέρι και συνοδεύουμε τις socca μαζί με πράσινη σαλάτα.

Πηγή συνταγής socca: ΕΔΩ

Διαβάστε Περισσότερα ...

Προτάσεις για την 25η Μαρτίου

Καλημέρα! Μύρισε άνοιξη, μύρισε 25η Μαρτίου κι έφτασε η μεγάλη μέρα που θα απολαύσουμε και πάλι παστό, νωπό ή κατεψυγμένο φιλέτο μπακαλιάρου! Μια μέρα που η παράδοση και η Ιστορία κυριαρχούν έτσι κι αλλιώς πώς θα μπορούσαμε άλλωστε να μην τηρήσουμε την παραδοσιακή γαστρονομία που είναι ιδιαίτερα νόστιμη! 
Για αρχή πώς ξαλμυρίζουμε τον υγράλατο ή παστό μπακαλιάρο... μια τεχνική απαραίτητη για να έχουμε ένα τέλειο γευστικό αποτέλεσμα...
Ακολουθούν τα κλασσικά πιάτα...
Φιλέτο μπακαλιάρου τηγανισμένο σε χυλό κρασιού
Αλλά και πιο σύγχρονες εκδοχές με κατεψυγμένο μπακαλιάρο...
Για συνοδευτικό, τί άλλο πέρα από...
Και για όσους δεν τηρούν αυστηρά τη νηστεία...
Και για να κλείσουμε το γεύμα της μέρας αυτής τί άλλο πέρα από ένα γλυκάκι; Τί θα λέγατε για...
Αλλά κι ένα ψωμάκι που θα το ετοιμάσουμε από την προηγούμενη μέρα χωρίς κόπο και ζύμωμα και θα το ψήσουμε το πρωί... έτσι για να μοσχοβολήσει ακόμα περισσότερο το σπίτι.
Καλά να περάσετε και του χρόνου με υγεία!! 



Διαβάστε Περισσότερα ...

Κερκυραϊκά τζαλέτια ή αλλιώς Κερκυραϊκές τηγανίτες

Καλημέρα σας!! Ακόμα μια παραδοσιακή συνταγή γεμάτη γλύκα, νοστιμιά αλλά και απλότητα. Vegan και νηστίσιμη, εύκολη και ιδανική για πρωινό το σαββατοκύριακο ή για κολατσιό όλη την εβδομάδα. Την διαβάζεις, περνάς στην πρακτική και φτιάχνεις τα τζαλέτια, τα γεύεσαι σε χρόνο ρεκόρ... και ανακαλύπτεις ότι δεν κατάλαβες το πόσο γρήγορα εξαφανίστηκαν τούτες οι τηγανίτες! Κι όμως... θέλεις κι άλλες!
Τα κερκυραϊκά τζαλέτια δεν τα γνώριζα (όπως και πολλές άλλες παραδοσιακές υπέροχες συνταγές της πατρίδας μας)! Κάνοντας διαδικτυακές ή μάλλον... τεμπέλικες (όπως τις ονομάζω) βόλτες καθισμένη στην καρέκλα μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή, ανακάλυψα για πρώτη φορά το όνομά τους και μια από τις πάμπολλες συνταγές τους... έτσι, εντελώς τυχαία! 
Το όνομά τους με παραξένεψε αν και είναι "ηλίου φαεινότερο" ότι έρχεται από αλλοτινές εποχές, τότε που οι Βενετοί κυριαρχούσαν κι επηρέασαν, σε αρχιτεκτονική, γαστρονομία αλλά και καθημερινότητα, το αγαπημένο νησί της Κέρκυρας. Προέρχεται, λοιπόν, από τη λέξη giallo που σημαίνει κίτρινο στα ιταλικά. Με την ιταλική, λοιπόν, καταγωγή τους κατά νου... άρχισα να διαβάζω τη συνταγή.
Το πρώτο συστατικό που διάβασα... καλαμποκάλευρο! Έρωτας με την πρώτη ...ανάγνωση ή με την ανάγνωση της πρώτης λέξης κυριολεκτικά! Λατρεμένο υλικό το καλαμποκάλευρο κι όχι γιατί δεν έχει γλουτένη μια και τέτοιο θέμα δεν έχω (και η άσχετη πληροφορία για μια, προσφάτως, αγαπημένη ατάκα από την ταινία "angry birds": "Γλουτένη; τί είναι πάλι αυτή η γλουτένη; Υπάρχει πράγμα που το λένε γλουτένη;;") αλλά γιατί έχει μιαν ιδιαίτερη νοστιμιά και υφή! Το καλαμποκάλευρο δίνει μιαν ιδιαίτερη γλύκα όπου μπει... κι αυτό το λατρεύω!! 
Άργησα πολύ να το δοκιμάσω σαν υλικό. Το πρωτοδοκίμασα σε ψωμί και ξετρελλάθηκα!! Το ξαναδοκίμασα σε μπισκότα και ...γοητεύθηκα! Το δοκίμασα σε κέικ, σε πίτα και τώρα σε τηγανίτες. Ούτε μια φορά δεν με απογοήτευσε! Σταθερή αξία και σταθερή νοστιμιά! 
Αλλά κι αυτά τα τζαλέτια, οι τηγανίτες δεν πάνε πίσω! Με άχνη και κανέλα, με μέλι και κανέλα, με σιρόπι σφενδάμου ή αγαύης ...ακόμα και σκέτα, είναι εθιστικά νόστιμα και χορταστικά!!
ΥΛΙΚΑ
Για τα τζαλέτια (τηγανίτες)
  • 300 γρ. καλαμποκάλευρο
  • 100 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 2 κ.γλ. μαγιά ξηρή
  • 100 ml χυμό πορτοκαλιού
  • 300 ml νερό
  • 1 βανίλια
  • 4-5 κ.σ. σταφίδες μαύρες
  • Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
Για το σερβίρισμα
  • Άχνη & Κανέλα
  • Μέλι ή Σιρόπι αγαύης ή Σιρόπι σφενδάμου
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  • Σε ένα μπολ, βάζουμε τα δύο είδη άλευρου, τη μαγιά, την βανίλια, τον χυμό πορτοκαλιού, τις σταφίδες και ανακατεύουμε.
  • Σταδιακά προσθέτουμε το νερό, συνεχίζοντας το ανακάτεμα.
  • Μόλις τα υλικά ομογενοποιηθούν, ο χυλός πρέπει να είναι ημίρρευστος.
  • Αφήνουμε σε ζεστό μέρος το μπολ για 30-40 λεπτά, για να φουσκώσει.
  • Σε αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνουμε ελαιόλαδο και τηγανίζουμε τις τηγανίτες (τα τζαλέτια).
  • Τις βγάζουμε από το τηγάνι και τις βάζουμε σε πιάτο με απορροφητικό χαρτί.
  • Σερβίρουμε με άχνη και κανέλα, με μέλι ή με σιρόπι αγαύης ή σφενδάμου.
  • Εάν, κατά λάθος, περισσέψουν τρώγονται μια χαρά την επόμενη μέρα αρκεί να τα ζεστάνουμε λίγο για να ξαναβρούν τη νοστιμιά τους!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τούρτα σοκοβανίλια με νότες πορτοκαλιού

Τούρτα χωρίς γιορτή γίνεται ή μήπως όχι; Φυσικά και γίνεται!! Γιατί όχι δηλαδή; Υπάρχει νόμος που το απαγορεύει; Και μια που δεν υπάρχει κάτι που να απαγορεύει την, χωρίς γιορτή, τούρτα, πριν μερικές εβδομάδες μια μικρή τούρτα με σοκολατένιο, αφράτο πανεσπάνι-κέικ και μια ιδιαίτερη βουτυρόκρεμα βανίλιας ήρθε να μας γλυκάνει μετά το Κυριακάτικο φαγητό!
Η συνταγή για το κέικ αλλά και την βουτυρόκρεμα, αν και μερικώς διαφοροποιημένα, ανήκουν στο "Magnolia Bakery". Βέβαια, ο "δαίμων" της δικής μου κουζίνας αφαίρεσε το χρώμα (το κέικ ήταν red velvet) για ευνόητους λόγους, μείωσε την ζάχαρη και στο κέικ αλλά και στην κρέμα και πρόσθεσε το τυρί κρέμα για να της χαρίσει μιαν άλλη νότα!! Τώρα, βέβαια, θα μου πείτε... αυτή είναι παραλλαγή της συνταγής ή άλλη συνταγή; Μου θυμίζει λίγο το παλιό τραγουδάκι ..."εμείς γι αλλού κινήσαμε κι αλλού η ζωή μας πάει" ή κάτι τέτοιο, τέλος πάντων! 
Ωστόσο, ωστόσο, λέω και το τονίζω, το αποτέλεσμα με δικαίωσε μια και άγγιξε τις γαστρονομικές "ευαισθησίες" των δοκιμαστών! Και πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει, άλλωστε;
Ένα κέικ, σοκολατένιο και αφράτο και μια βουτυρόκρεμα βανίλιας που περιέχει τυρί-κρέμα αλλά και μια κρέμα, τύπου ζαχαροπλαστικής (αν και όχι κανονική) δεν θα μπορούσε να μην γοητεύσει τους γευστικούς κάλυκες κάποιου που αγαπάει την σοκολάτα αλλά κι εκείνο τον παλιό, διαχρονικό και comfort συνδυασμό σοκοβανίλιας με μερικές πινελιές πορτοκαλιού! Κι όσο για τα παντζάρια... αυτά κράτησαν το κέικ νωπό, χαρίζοντάς τους την υγρασία τους, χωρίς όμως να φωνάζουν την παρουσία τους κι ακόμα καλύτερα κρατώντας τόσο χαμηλό προφίλ που ...δεν γινόταν καθόλου αντιληπτά!!
ΥΛΙΚΑ
Για το κέηκ
  • 470 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
  • 150 γρ. πολτοποιημένα, βρασμένα παντζάρια
  • 170 γρ. βούτυρο λιωμένο, σε θερμοκρασία δωματίου
  • 3 αυγά μεγάλα (L)
  • 150 γρ. μαύρη ζάχαρη
  • 280 γρ. καστανή ζάχαρη
  • 4 κ.σ. κακάο
  • 370 ml αριάνι
  • 1 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
  • 1 κ.σ. ξύσμα πορτοκαλιού
  • 3 βανιλίνες
  • 1 1/2 κ.σ. μηλόξιδο
  • 2/3 κ.γλ. αλάτι
Για την κρέμα βανίλια
  • 6 κ.σ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 2 φλ.τσ. γάλα
  • 250 γρ. άχνη
  • 450 γρ. βούτυρο, σε θερμοκρασία δωματίου
  • 2 βανιλίνες
  • 220 γρ. τυρί κρέμα 
Για την τούρτα
  • 200 γρ. μαρμελάδα πορτοκάλι (προαιρετικά)
  • Λίγο γλυκό πορτοκάλι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε το κέηκ
  • Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
  • Σε ένα μπολ, κοσκινίζουμε το αλεύρι με το κακάο, το ξύσμα πορτοκαλιού, το αλάτι και το μπέικιν πάουντερ.
  • Στο multi, πολτοποιούμε το παντζάρι πρώτα σκέτο και μετά προσθέτουμε 100 ml από το αριάνι και το χρώμα.
  • Ξαναχτυπάμε για να πολτοποιηθεί εντελώς το παντζάρι και να ομογενοποιηθεί το μείγμα.
  • Σε άλλο μπολ, βάζουμε τις δύο ζάχαρες, τις βανιλίνες, το μηλόξιδο και τα αυγά.
  • Χτυπάμε το μείγμα αυτό για 5 λεπτά έως ότου φουσκώσει και γίνει αφράτο και κρεμώδες.
  • Προσθέτουμε το λιωμένο βούτυρο συνεχίζοντας το χτύπημα.
  • Μόλις έχουμε ένα ομογενοποιημένο μείγμα, προσθέτουμε το κόκκινο μείγμα του παντζαριού και το μισό αλεύρι χτυπώντας με το μίξερ στην πιο χαμηλή ταχύτητα.
  • Σε δύο δόσεις προσθέτουμε το υπόλοιπο αλεύρι και το υπόλοιπο αριάνι, ανακατεύοντας με σπάτουλα ή με το μίξερ στην πιο χαμηλή του ταχύτητα.
  • Το τελικό μείγμα πρέπει να μην είναι πολύ αραιό αλλά ούτε και πολύ πηχτό (φωτό).
Ετοιμάζουμε την κρέμα βανίλια
  • Σε ένα μπολ, βάζουμε το μισό γάλα με το αλεύρι και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί το αλεύρι.
  • Σε μια κατσαρόλα, βάζουμε το υπόλοιπο γάλα με την άχνη και, μόλις ζεσταθεί, ρίχνουμε μέσα το γάλα με το αλεύρι και ανακατεύουμε την κρέμα μέχρι να πήξει.
  • Αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει.
  • Σε ένα μπολ, χτυπάμε το βούτυρο με τις βανιλίνες και το τυρί κρέμα έως ότου να έχουμε ένα αφράτο μείγμα.
  • Σταδιακά, σε 2-3 δόσεις, προσθέτουμε και την βρασμένη κρέμα, χτυπώντας το μείγμα μέχρι να ομογενοποιηθεί σε μιαν αφράτη βουτυρόκρεμα.
Συνθέτουμε την τούρτα
  • Αφαιρούμε από το κέικ το επάνω μέρος, για να το κάνουμε ίσιο.
  • Το κέικ αυτό το ψιλοκόβουμε στο multi για να πασπαλίσουμε και να καλύψουμε την επιφάνεια της τούρτας.
  • Κόβουμε το υπόλοιπο κέικ σε τέσσερις δίσκους.
  • Τοποθετούμε τον έναν δίσκο στην πιατέλα και απλώνουμε επάνω του μια λεπτή στρώση μαρμελάδας και το 1/4 της κρέμας που ετοιμάσαμε.
  • Τοποθετούμε επάνω στην κρέμα το επόμενο παντεσπάνι και βάζουμε πάλι μια ακόμα δόση κρέμας αλλά χωρίς μαρμελάδα.
  • Ξανά, βάζουμε κέικ, μια λεπτή στρώση μαρμελάδα πορτοκάλι και πάλι κρέμα.
  • Επαναλαμβάνουμε ακόμα μια φορά με τον τελευταίο δίσκο κέικ και σκέτη κρέμα αυτή την φορά.
  • Τέλος, απλώνουμε λίγη κρέμα γύρω γύρω και επάνω στο κέικ και πασπαλίζουμε με τα ψίχουλα του κέικ που ψιλοκόψαμε.
  • Διακοσμούμε με πορτοκάλι γλυκό και βάζουμε στο ψυγείο για 1-2 ώρες πριν σερβίρουμε.

Διαβάστε Περισσότερα ...

Γκιουζλεμέδες Μυτιλήνης... τα παραδοσιακά τηγανόψωμα

Γκιουζλεμέδες Μυτιλήνης, ένα παραδοσιακό μεζεδάκι του αγαπημένου νησιού που συνδυάζει ευκολία παρασκευής και αναπάντεχη νοστιμιά παρά τα ταπεινά του υλικά. Τα τηγανιτά αυτά τυροπιτάκια, τρίγωνα ή τετράγωνα με την μικρασιατική καταγωγή, παίρνουν το όνομά τους από το τουρκικό "goz" που σημαίνει μάτι από τις μικρές φουσκάλες που σχηματίζονται στην επιφάνειά τους κατά το τηγάνισμα. 
Μεζεδάκι που θυμίζει καλοκαίρι μια και είναι της ώρας! Ζεστό, τραγανό, τυρένιο, με το "κρατς" της πρώτης μπουκιάς να σε κάνει εθισμένο στη νοστιμιά του, την ώρα που το γνωστό ή μάλλον διάσημο ουζάκι Μυτιλήνης μοσχοβολά δίπλα στο πιάτο κι εκείνη η πολύχρωμη ντοματοσαλάτα μετατρέπεται σε μια μοναδική λιχουδιά δίπλα στο κύμα που ακούγεται να πηγαινοέρχεται ήρεμα μέσα στην ζεστή ατμόσφαιρα της εποχής! 
Μικρά, τρυφερά,  πιτάκια διπλωμένα σαν αλλοτινά μαντηλάκια που οι καλονοικοκυρές είχαν άψογα σιδερωμένα, τηγανισμένα στο ιδιαίτερο λάδι Μυτιλήνης με το χρυσόξανθο χρώμα και την ελαφριά γεύση στρογγυλοκάθονται περήφανα στο πιάτο και σε καλούν σαν τις σειρήνες του Οδυσσέα! 
Αυτά τα πιτάκια με την αλμυρή αλλά και την γλυκιά τους εκδοχή, τις απόκριες σερβίρονται με ζάχαρη, μέλι ή κανέλα αφού γεμιστούν με φρέσκια ανάλατη μυζήθρα και το καλοκαιράκι ή, μάλλον, τον υπόλοιπο χρόνο με μια ωραία σαλάτα κι ένα υπέροχο ουζάκι! Ωστόσο, ψάχνοντας βρίσκει κανείς και διάφορες άλλες παραλλαγές στην γέμισή τους που όλες είναι πεντανόστιμες! Εξάλλου, ετοιμάζονται και τηγανίζονται (πότε πότε το τηγάνι είναι χρήσιμο!) τόσο εύκολα και γρήγορα!! Κι αν θέλουμε μπορούμε να τα ψήσουμε στον φούρνο αντί να τα τηγανίσουμε!!
ΥΛΙΚΑ
Για το φύλλο
  • 200 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 κ.σ. ελαιόλαδο
  • 1 κ.σ. μηλόξιδο (ή λευκό βαλσαμικό ξίδι)
  • 1 κ.γλ. ζάχαρη
  • 100 γρ. χλιαρό νερό
Για τη γέμιση
  • 400 γρ. φέτα θρυμματισμένη 
  • 1 αυγό (εγώ δεν έβαλα)
  • Λίγο πιπέρι

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
  • Ζυμώνουμε όλα τα υλικά μέχρι να έχουμε μια εύπλαστη, ελαστική και μαλακή ζύμη που δεν κολλάει καθόλου στα χέρια (περίπου 3-4 λεπτά).
  • Την αφήνουμε σε θερμοκρασία δωματίου, τυλιγμένη με διαφανή μεμβράνη για 1 ώρα για να ξεκουραστεί.
  • Αν μείνει περισσότερο χρόνο δεν μας αγχώνει γιατί δεν υπάρχει πρόβλημα.
  • Σε ένα μπολ, θρυμματίζουμε με ένα πηρούνι την φέτα και προσθέτουμε το πιπέρι.
  • Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο (είναι περίπου 346 γρ.) και την χωρίζουμε σε 9 μπαλάκια.
  • Ανοίγουμε το κάθε κομμάτι σε λεπτό φύλλο και βάζουμε στη μέση λίγο από το θρυμματισμένο τυρί.
  • Κλείνουμε τις 4 πλευρές του φύλλου προς τα μέσα σαν να είναι φάκελος.
  • Τηγανίζουμε σε μπόλικο ζεστό ελαιόλαδο και μόλις βγάζουμε τα φακελάκια από τη φωτιά τα τοποθετούμε σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας για να στραγγίσουν από το λάδι.
Εναλλακτικά: Ψήνουμε στον φούρνο στους 170 βαθμούς για 15-20 λεπτά ή μέχρις ότου έχουμε καλοψημένα φακελάκια.
Διαβάστε Περισσότερα ...