Τούρτα με φράουλες, μασκαρπόνε και σοκολατένια σαβαγιάρ

Σάββατο απόγευμα, μετά το μάθημα με κάποιο τεύχος του περιοδικού "Femme Actuelle" στο χέρι! Αυτό το περιοδικό μου αρέσει! Μου κάνει παρέα εδώ και πολλά χρόνια με τα, πάσης φύσεως, θέματά του και τις φωτογραφίες του που με ξεκουράζουν. Αυτή τη φορά μια "διαφορετική" συνταγή μου τραβάει τη προσοχή! Μια συνταγή που μοιάζει με cheesecake αλλά είναι μακράν του να είναι η κλασσική... τουλάχιστον για μένα. Έχει αυγά όπως το τυραμισού αλλά μέσα σε ένα είδος κρέμας που μοιάζει λίγο με την κρέμα "ζαχαροπλαστικής". Μια συνταγή, που πάει πέρα από την πείρα, που με κάνει ελαφρά αναποφάσιστη για το αν θέλω να τη φτιάξω ή όχι. Η φαντασία τρέχει μπροστά και με οδηγεί στη φαντασίωση της γεύσης της ενώ μένει πίσω της η φαντασίωση της υφής της. Μμμμμμμ... θα ένιωθα πιο σίγουρη αν έβαζε ζελατίνη αλλά πάλι η ζελατίνη κι εγώ ακολουθούμε ελαφρώς παράλληλους δρόμους.
"Θα τη φτιάξω κι ό,τι γίνει" η τελική απόφαση!
Τα υλικά μαζεύονται, η κρέμα γάλακτος και το ζαχαρούχο φιλοξενούνται στην μια κατσαρόλα, το νερό με το ρόφημα σοκολάτας σε σκόνη και τη ζάχαρη μπαίνουν σε μια άλλη πιο μικρή και η παρασκευή αρχίζει. Ο χρόνος κυλά αντίστροφα προς την τελική δοκιμή της κρέμας που μου έχει εξάψει την περιέργεια.
Κι έρχεται η ώρα που η τούρτα στήνεται και μπαίνει στο ψυγείο για να παγώσει. Θα είναι έτοιμη για το Κυριακάτικο τραπέζι κι έχω μια περιέργεια!!
Κι έρχεται η Κυριακή!! Το μοντέλο βγαίνει από το ψυγείο και φωτογραφίζεται ολόκληρη το πρωί και κάπου εκεί γύρω στις 10 χτυπάει το κουδούνι... "έκπληξηηηηη!!!"... αγαπημένα ξαδέρφια εμφανίζονται στην πόρτα! Εννοείται ότι θα μείνουν για φαγητό κι έχει και τούρτα!!!! 
Πού το πάω;;; Η τούρτα ήταν υπέροχη! Η κρέμα ιδιαίτερη και δροσερή... μεστή σε γεύση και βελούδινη στην υφή αλλά η φωτογράφιση ενός, έστω μικρού κομματιού... άκρως αδύνατη μια και όλο το γεύμα ετοιμάστηκε εν μέσω γέλιων, κουβέντας ατελείωτης και χαράς για την συνάντηση τούτη. 
Δεν πειράζει έτσι κι άλλιώς η τούρτα θα επαναληφθεί και τότε υπόσχομαι ότι θα ανεβάσω φωτογραφία!!
ΥΛΙΚΑ για φόρμα ή τσέρκι 20-22 εκατοστά

Για την κρέμα
500 γρ. μασκαρπόνε (2 κουτάκια)
150 γρ. κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά
100 γρ. ζαχαρούχο γάλα
1 κ.σ. κούσταρ πάουντερ με γεύση βανίλια
2 αυγά
1 πρέζα αλάτι
500 γρ. φράουλες
200 γρ. κρέμα γάλακτος με 35% λιπαρά + 2 κ.σ.άχνη
Για τη βάση
1 πακέτο μπισκότα σαβαγιάρ
Για το σιρόπι
150 ml νερό
100 γρ. ζάχαρη
2 κ.σ. ρόφημα σοκολάτας
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε την κρέμα
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα την κρέμα γάλακτος και το ζαχαρούχο και τα αφήνουμε σε σιγανή φωτιά για να ζεσταθούν.
Χτυπάμε τα αυγά με το αλάτι και διαλύουμε σ' αυτά το κόρν φλάουρ.
Μόλις η κρέμα γάλακτος ζεσταθεί, προσθέτουμε τα αυγά με το κορν φλάουρ και ανακατεύουμε μέχρι να πήξει η κρέμα.
Κατεβάζουμε από τη φωτιά και αφήνουμε την κρέμα να κρυώσει καλά, σκεπασμένη με διαφανή μεμβράνη τροφίμων που είναι σε επαφή (με την κρέμα) για να μην κάνει κρούστα.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι
Βάζουμε το νερό με τη ζάχαρη και τη σκόνη σοκολάτας να ζεσταθούν σε σιγανή φωτιά και ανακατεύουμε συχνά για να μη σβολιάσει το μείγμα.
Μετράμε 2 λεπτά από τη στιγμή που θα αρχίσει να βράζει το σιρόπι και μετά το αποσύρουμε από την ηλεκτρική εστία και το αφήνουμε να κρυώσει καλά.
Ετοιμάζουμε τις φράουλες
Μέχρι να κρυώσει η κρέμα και το σιρόπι, διαλέγουμε 6-7 φράουλες με το ίδιο, περίπου, μέγεθος και τις αφήνουμε στην άκρη για να διακοσμήσουμε την τούρτα-cheesecake.
Τις υπόλοιπες φράουλες τις κόβουμε σε κύβους ή κομμάτια και τις αφήνουμε μέσα σε σουρωτήρι για να "φεύγουν" τα υγρά τους.
Τελειώνουμε την κρέμα
Μέσα στην κρύα πια κρέμα που έχουμε φτιάξει προσθέτουμε το μασκαρπόνε και το χτυπάμε για λίγο έτσι ώστε να έχουμε μιαν αφράτη και ομοιογενή αλλά όχι σφιχτή κρέμα.
Προσθέτουμε τις κομμένες φράουλες και βάζουμε στο ψυγείο για 20 λεπτά.
Ετοιμάζουμε την τούρτα - cheesecake
Βάζουμε σε μια πατέλα το τσέρκι (εάν έχουμε φόρμα με σούστα τότε δεν χρειάζεται πιατέλα).
Βρέχουμε στο σοκολατένιο σιρόπι, βουτώντας γρήγορα, ένα ένα τα μπισκότα σαβαγιάρ και τα τοποθετούμε στον πάτο της φόρμας.
Για να καλύψουμε τα κενά που δημιουργούνται γύρω γύρω γιατί η φόρμα ή το τσέρκι ήταν στρογγυλό, κόβουμε μερικά σαβαγιάρ σε ανάλογο μέγεθος και αφού του βουτήξουμε κι αυτά στο σιρόπι τα τοποθετούμε εκεί όπου υπάρχουν κενά.
Προσθέτουμε από πάνω με την κρέμα και βάζουμε στο ψυγείο.
Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με τα 35% λιπαρά σε σφιχτή σαντιγύ και αφού βγάλουμε την τούρτα, την διακοσμούμε με τη σαντιγύ και τις φράουλες που κρατήσαμε.
Βάζουμε στο ψυγείο για 3-4 ώρες πριν την κόψουμε και την απολαύσουμε.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Αγκινάρες σαγανάκι ...με ψητό κοτόπουλο

Απίστευτη νοστιμιά σε ένα πιάτο με λίγες θερμίδες
Καλή σας μέρα!! 
Σας αρέσουν οι αγκινάρες;; Προσωπικά τις λατρεύω και δεν κάνω διάκριση... μου αρέσουν φρέσκες, κατεψυγμένες ακόμα κι εκείνα τα μικρά αγκιναράκια σε κονσέρβα! Αυτή η απίστευτα λεπτή και ιδιαίτερα ευγενική της γεύση, που, όμως, κινδυνεύει να ...εξαφανιστεί από τα υπόλοιπα υλικά που τη συνοδεύουν σε κάθε φαγητό, πίτα, σαλάτα, ορεκτικό!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Αλμυρή πάστα φλώρα με τυριά και ντοματίνια... Μεσογειακό καλοκαίρι!

Αλμυρή πάστα φλώρα... λατρεύω τη γλυκιά ...γιατί όχι κι αλμυρή; Σε μια στιγμή αλμυρού παραληρήματος, μια στιγμή από κείνες τις σπάνιες μπροστά στις αντίστοιχες των ξαφνικών υπογλυκαιμιών έπιασα το νου να τρέχει σε δρόμους που περιστοιχίζονταν από θάμνους αλμυρής ζύμης, τυρένια δέντρα και φυτά με πολύχρωμα, λαχταριστά, μικρά ντοματίνια!  Και τώρα ζητάω από σας μια τίμια απάντηση... πώς θα αντιδρούσατε εάν συλλαμβάνατε το νου σας να περιδιαβαίνει τέτοια μέρη; Τί θα κάνατε; Θα το αγνοούσατε; Θα κάνατε ότι δεν καταλαβαίνετε; Αδύνατον! Ο δικός μου νους, ανυπότακτος γαρ, ήταν αδύνατον να ...αγνοηθεί! Άρχισα κι εγώ το ψάξιμο! Δεν χρειάστηκε και πολύ! Να μια ζύμη αλμυρής τάρτας εδώ κι άλλη μια εκεί αλλά και μια τρίτη παραπέρα! Η επιλογή δύσκολη αλλά τελικά και η πολύ σκέψη βλάπτει! Διάλεξα τη ζύμη για αλμυρή πάστα φλώρα της Ντ. Νικολάου που, ναι βέβαια είχε άλλη γέμιση αλλά τί πειράζει; Το νόημα αυτό είναι... να μπορούμε να συνδυάζουμε και να δημιουργούμε νέες συνταγές μια και, στην μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική, ελάχιστες συνταγές είναι εντελώς ...ανύπαρκτες!
Σε μια ώρα, η συνταγή επιλέχθηκε, τα υλικά ήταν μέσα στα μπολ τους επάνω στον πάγκο εργασίας, τα τυριά είχαν ανακατωθεί και περίμεναν τη ζύμη κι εγώ έβγαζα φωτογραφίες ενώ ο φούρνος είχε ανάψει στην θέση "αέρας"! 
Η ζύμη έγινε, έμεινε στο ψυγείο, η γέμιση στρογγυλοκάθισε πάνω της και τα ντοματίνια στόλισαν τα τετράγωνα της πάστα φλώρα! Ο φούρνος άνοιξε για να μπει το ταψί και ...γκρρρρρρρ!!!!! Ο αέρας χάλασε!!!! Τώρα!!!!!! Δεν το πιστεύω!!!!!!!!! Δώδεκα χρόνια μετά, ο θερμοστάτης του αέρα βρήκε να χαλάσει τη στιγμή που θα έβαζα την πάστα φλώρα μέσα!!!!!! Τα νεύρα μου!!!! Αναγκαστικά, γύρισα το κουμπί του φούρνου στη θέση αντιστάσεις και έψησα την τάρτα για 5 λεπτά λιγότερο έτσι! Παρόλα αυτά, η επιφάνεια των τυριών έγινε πιο καστανή απ΄ότι ήθελα γι αυτό... ψήσιμο στον αέρα και στενή παρακολούθηση για να βρούμε ακριβώς τον χρόνο που χρειάζεται η κάθε κουζίνα για να ψήσει την εκπληκτική αυτή αλμυρή λιχουδιά!
Η τάρτα έγινε υπέροχη! Με την πρώτη μπουκιά νιώθεις στο στόμα μια μπισκοτένια και με θεϊκά βουτυρένια γεύση ζύμη κι όταν φτάσει στο στόμα η πρώτη "αποστολή" από τα τυριά και το ντοματάκι γίνεται η έκρηξη της νοστιμιάς που "χτυπάει κόκκινο"! Μια μπουκιά και μιαν ακόμα και μιαν ακόμα κι άντε να σταματήσεις!! Υπέρτατη νοστιμιά και μάλιστα με ό,τι γέμιση λαχταράμε! Γιατί ...λιχουδιές δεν είναι μόνον οι γλυκές αλλά και οι αλμυρές!!
ΥΛΙΚΑ για ένα ταψάκι 24Χ24
Για τη ζύμη
250 γρ. βούτυρο κρύο, σε κομμάτια + λίγο ακόμα για το άλειμμα της φόρμας
400 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις 
1/2 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ 
1 αυγό
2 κ.σ. κρύο γάλα
1 κ.γλ. ζάχαρη
1/2 κ.γλ. αλάτι
1 πρέζα πιπέρι
Για τη γέμιση
1 κεσεδάκι κατίκι Δομοκού
1 κεσεδάκι τυρί κρέμα με σκόρδο και μυρωδικά
1 αυγό
Για το γαρνίρισμα
1/2 κ.σ. φυλλαράκια λεμονοθύμαρου ψιλοκομμένα (ή 1 πρέζα ξερό θυμάρι)
Πολύχρωμα ντοματίνια κομμένα στη μέση.
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ετοιμάζουμε τη ζύμη
Σε ένα μπολ, βάζουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη, το μπέικιν, το πιπέρι και το αλάτι.
Προσθέτουμε το κομμένο βούτυρο και με τις άκρες των δαχτύλων μας τρίβουμε το μείγμα.
Σιγά σιγά το βούτυρο ανακατεύεται με το αλεύρι και μετατρέπεται σε ένα ψιχουλιαστό μείγμα.
Προσθέτουμε το αυγό και το γάλα και ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε μια ομοιογενή, σφιχτή ζύμη.
Την τυλίγουμε σε διαφανή μεμβράνη και την αφήνουμε στο ψυγείο να ξεκουραστεί για 40-50 λεπτά.
Μετά βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και την αφήνουμε για 10-15 λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου για να μαλακώσει και να μπορούμε να την απλώσουμε στο ταψί.
Ετοιμάζουμε τη γέμιση
Σε ένα μπολ, βάζουμε το κατίκι, το τυρί κρέμα και το αυγό και τα ανακατεύουμε καλά για να ομογενοποιηθούν.
Φτιάχνουμε την τάρτα
Προθερμαίνουμε το φούρνο μας, στον αέρα, στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Καλύπτουμε το ταψάκι μας με αντικολλητικό χαρτί.
Παίρνουμε τα 2/3 της ζύμης και την βάζουμε στη μέση του ταψιού. 
Με το ρολό ζύμης ή με τα δάχτυλά μας απλώνουμε την ζύμη έτσι ώστε να καλύψει όλο το ταψί και τα τοιχώματά του.
Με ένα πηρούνι τρυπάμε τη ζύμη σε διάφορα σημεία για να μη φουσκώσει.
Ρίχνουμε από πάνω τη γέμιση των τυριών.
Ύστερα, ανοίγουμε σε φύλλο και με μια ροδέλα κόβουμε λωρίδες που τις τοποθετούμε χιαστί επάνω στη γέμιση.
Στα τετράγωνα που σχηματίζονται τοποθετούμε μισό ντοματάκι έτσι ώστε να έχουμε ποικιλία στα χρώματα.
Σε ένα μπολ, χτυπάμε 1 ασπράδι αυγού με λίγο γάλα και αλείφουμε τις λωρίδες της πάστα φλώρα.
Πασπαλίζουμε με λίγο θυμάρι (φρέσκο ή ξερό) και βάζουμε στο φούρνο.
Ψήνουμε για 45-50 λεπτά ή μέχρι να ροδίσει.
Πηγή για τη συνταγή ζύμης: ΕΔΩ
Διαβάστε Περισσότερα ...

Brownies με κακάο...απίστευτα σοκολατένια!

Σοκολατένια όσο δεν πάει άλλο! Σύμφωνα με την Huffington post τόσο ωραία που δεν χρειάζεται να ψάξουμε για κάποια άλλη συνταγή για brownies αν έχουμε τη συγκεκριμένη!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Καπονάτα, η Ιταλίδα γόησσα συνοδεύει πένες ολικής άλεσης κι ένα νέο μάθημα

Καλή σας μέρα! Σήμερα θα σας συστήσω μια γοητευτική Ιταλίδα από τη Σικελία με ξεκάθαρα Μεσογειακό ταμπεραμέντο. Γεννημένη κάπου στο 1700 και, πιθανά με περσική καταγωγή, ξεκίνησε την "καριέρα" της σαν πρωταγωνίστρια στο Ιταλικό τραπέζι με μόνη παρέα φέτες φρυγανισμένου ψωμιού. Στο διάβα της ζωής της όμως έγινε τόσο αγαπητή που πήρε διάφορους ρόλους! Έτσι, βρέθηκε να συνοδεύει κοτόπουλο, ψάρι, ζυμαρικά, ρύζι! Το σημαντικό είναι ότι τόσα χρόνια μετά τη γέννησή της εξακολουθεί να είναι επίκαιρη και άκρως σαγηνευτική όπου και όποτε κι αν εμφανιστεί.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ατομικό καλτσόνε στο τηγάνι

Καλημέρα και καλή εβδομάδα! Ελπίζω να είναι μια καλή και ήρεμη εβδομάδα!
Είναι στιγμές που αναρωτιέμαι... πόσοι, άραγε είναι αυτοί που δεν τρώνε πίτσα; Δεν ξέρω και φαντάζομαι ότι δεν υπάρχει τρόπος να το βρω... εκείνο που ξέρω καλά είναι ότι τα μηχανάκια των ντελίβερυ πηγαινοέρχονται κι ότι όσοι δεν αγαπούν την έτοιμη πίτσα που ανήκει στην κατηγορίων των νόστιμων πλην όμως βρώμικων junk food αγαπούν την σπιτική της εκδοχή που την μεταμορφώνει σε ένα γεύμα με άπειρες παραλλαγές γεύσης όσον αφορά στη γέμιση και στη ζύμη αλλά και στις θερμίδες.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Kazandibi... ένα αγαπημένο γλυκό

Ένα πολύ αγαπημένο γλυκό με καταγωγή από τη γειτονική μας χώρα που το όνομά του έχει άμεση σχέση με τον τρόπο παρασκευής του (αν και όχι από την αρχή) μια και σημαίνει "ο καμένος πάτος του καζανιού". Μπορεί το όνομα του γλυκού να προήλθε
Το γνήσιο καζάν ντιπί είναι μια βελούδινη κρέμα με ρυζάλευρο (που επειδή μου είχε τελειώσει και δεν βρήκα άλλο εδώ γύρω το έκανα με νισεστέ) και βουβαλίσιο γάλα. 
Το καζάν ντιπί είναι μια ακόμα απόδειξη ότι μερικές φορές από τα λάθη μπορούν να προκύψουν υπέροχες νοστιμιές! Λέγεται ότι κάποτε ο μάγειρας κάποιου παλατιού ξέχασε την κρέμα του Σουλτάνου στη φωτιά και την έκαψε! Δεν προλάβαινε όμως να κάνει άλλη κι έτσι την πασπάλισε με ζάχαρη και τη σέρβιρε σαν καινούργιο γλυκό που για καλή του τύχη άρεσε! 
Θυμίζει έντονα την γαλλική κρεμ μπρυλέ (crème brûlée) και είναι μια κρέμα που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο!
Ο παραδοσιακός τρόπος παρασκευής είναι αυτός που σας περιγράφω παρακάτω αν και το σερβίρισμα σε κομμάτια δεν είναι καθόλου παραδοσιακό. Η παράδοση θέλει τούτο το γλυκό να μην έχει ιδιαίτερο πάχος, να κόβεται σε λωρίδες μέσα στο ταψί και να σερβίρεται τυλιγμένο σε ρολό.
Όπως και να είναι σερβιρισμένο πάντως είναι ένα γλυκό πάθος η γεύση του!! Μην το περιφρονήσετε!!! :)
ΥΛΙΚΑ για ένα ταψί 20x25 (ή 25x30)
1 λίτρο γάλα πλήρες 
90 γρ. νισεστέ 
220 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική
1 φακελάκι φυσική βανίλια Vahiné
2 κ.σ. ροδόνερο
1 πρέζα αλάτι
Για το ταψί
20 γρ. βούτυρο αγελάδος
6 κ.σ. άχνη
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε σε ένα μπολ, 1 φλιτζάνι από το γάλα και διαλύουμε σ' αυτό τον νισεστέ.
Βάζουμε το υπόλοιπο γάλα, με τη ζάχαρη, τη βανιλίνη και το αλάτι σε μια κατσαρόλα και το αφήνουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να ζεσταθεί καλά αλλά όχι να βράσει.
Μόλις το γάλα ζεσταθεί, το ανακατεύουμε για να βεβαιωθούμε ότι η ζάχαρη έχει λιώσει και προσθέτουμε το γάλα με τον διαλυμένο νισεστέ.
Αφήνουμε την κρέμα σε σιγανή προς μέτρια φωτιά, ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να βράσει και να πήξει.
Την αποσύρουμε από την εστία της κουζίνας και την αφήνουμε στην άκρη μέχρι να ετοιμάσουμε το ταψί.
Αλείφουμε καλά το ταψί με το βούτυρο και πασπαλίζουμε με την άχνη τον πάτο και λίγο από τα τοιχώματα του ταψιού.
Βάζουμε μέσα την κρέμα και αφού ανάψουμε και πάλι την εστία της κουζίνας σε μέτρια φωτιά  βάζουμε το ταψί  επάνω μέχρι να "καεί" η κάτω πλευρά της κρέμας.
Μόλις "καεί" η κάτω επιφάνεια της κρέμας σ' εκείνο το σημείο, γυρίζουμε το ταψί στην άλλη πλευρά και σταδιακά "καίμε" όλη την κάτω επιφάνεια της κρέμας.
Αποσύρουμε το ταψί από την εστία, σκεπάζουμε την κρέμα με διαφανή μεμβράνη και την αφήνουμε να κρυώσει πριν την βάλουμε στο ψυγείο για 3-4 ώρες ώστε να στερεοποιηθεί εντελώς.
Εάν η κρέμα έχει αρκετό πάχος, αφού κρυώσει την σερβίρουμε σε τετράγωνα κομμάτια.
Εάν η κρέμα είναι λεπτή (έχει μικρό πάχος) μπορούμε βγάζοντάς την να την τυλίξουμε σε ρολό όπως θα δείτε στο παρακάτω βίντεο.

Πηγή: You Tube

Διαβάστε Περισσότερα ...

Κοτόπουλο α λα κρεμ σε light εκδοχή... σε μισή ώρα!

Έρχεται μια μέρα που συνειδητοποιείς ότι το καλοκαίρι είναι εδώ... κι εσύ είσαι ακόμα εκεί... στον χειμώνα άντε την άνοιξη ...από άποψη κιλών εννοώ! Γιατί πώς να το κάνουμε κάθε εποχή έχει τα καλά της αλλά το καλοκαίρι έχει κι ένα ακόμα! Τη θάλασσα ή την... πισίνα! Από μια άποψη... τί θάλασσα, τί πισίνα... το ίδιο είναι! Και τα δύο θέλουν... μαγιό! Και το μαγιό θέλει (δεν θέλει;;) κάποιες προδιαγραφές! Εντάξει... όχι προδιαγραφές μοντέλου αλλά...
Αχ! Αυτό το "αλλά" του καλοκαιριού, τέτοια εποχή μεγαλώνει, φουντώνει και να οι περισσότερες από μας να τρέχουν στα γυμναστήρια, να κάνουν η δίαιτα ή στην καλύτερη περίπτωση διατροφή και να έχουν το γνωστό "άγχος" του μαγιό!! 
Όχιιιιι, μη νομίσετε πώς ανήκω στην κατηγορία εκείνων που ζουν διαρκώς με το άγχος αυτό αλλά τέτοια εποχή έχω κι εγώ τα θέματά μου. Τέτοια εποχή πάντα οι θερμίδες μετριούνται και η γυμναστική κάνει δυναμική εμφάνιση στο καθημερινό πρόγραμμα! 
Αλλά είναι και κάτι άλλο που διακρίνει το καλοκαιράκι που σε λίγο έρχεται... η επιθυμία για γρήγορα φαγητά, νόστιμα, εύκολα και ελαφρά (αν και προσωπικά αυτού του είδους τις συνταγές τις εκτιμώ όλο τον χρόνο)!
Με κυρίαρχες, λοιπόν, αυτές τις σκέψεις αλλά και την αντίληψη ότι έτσι κι αλλιώς τα πολλά λίπη είναι περιττά (αν και απαραίτητα για κάποιες, λίγες φορές που δεν μπορείς να αρνηθείς μια θερμιδική βόμβα γιατί είναι και βόμβα νοστιμιάς) και δεν παίζουν σημαντικό ρόλο σ' ένα καταπληκτικά γευστικό αποτέλεσμα σας παρουσιάζω σήμερα μια light εκδοχή του γνωστού κοτόπουλου αλά κρεμ... ενός πιάτου που είναι ιδιαίτερα αγαπητό από μικρούς και μεγάλους.
Αν θέλετε λίγες θερμίδες και πολλή νοστιμιά δεν έχετε παρά να το φτιάξετε κι αφού το απολαύσετε θα με θυμηθείτε... είμαι σίγουρη!!! :)
ΥΛΙΚΑ για 2 μερίδες
2 μπουτάκια κοτόπουλου χωρίς κόκκαλο σε κομμάτια 
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο 
1 φρέσκο κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο
2 σκελίδες σκόρδο ψηλοκομμένο
Από 1 κλαδάκι μικρό δεντρολίβανο, θυμάρι, λεμονοθύμαρο, μαντζουράνα
450 γρ. μανιτάρια κομμένα
80 ml λευκό κρασί
4 κ.σ. ελαιόλαδο
Αλάτι και πιπέρι
Για τη σάλτσα
200 γρ. γάλα φρέσκο με 1.5% λιπαρά
1 φουσκωτή κ.γλ. κορν φλάουρ
1/2 κ.γλ. μουστάρδα σε σκόνη ( ή 1 κ.γλ. έτοιμη)
Για συνοδευτικό
4 μέτριες πατάτες βρασμένες
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε το ελαιόλαδο σε βαθύ, αντικολλητικό τηγάνι και μόλις ζεσταθεί προσθέτουμε το κρεμμύδι, το κρεμμυδάκι και το σκόρδο και τα σοτάρουμε για λίγο μέχρι να μαραθούν.
Προσθέτουμε τα κομμάτια του κοτόπουλου και τα σοτάρουμε κι αυτά.
Σβήνουμε με το κρασί και αφού το φαγητό πάρει μια βράση προσθέτουμε 500 ml νερό.
Αφήνουμε το κοτόπουλο να βράσει σε σιγανή φωτιά για 10 λεπτά.
Μετά, προσθέτουμε τα μανιτάρια, το δεντρολίβανο, το θυμάρι, το λεμονοθύμαρο, τη μαντζουράνα, αλάτι και πιπέρι.
Αφήνουμε το φαγητό να σιγοβράσει μέχρι να εξατμιστούν όλα τα υγρά του και να μείνει με το λάδι του.
Στο μεταξύ, διαλύουμε το κορν φλάουρ και την μουστάρδα στο γάλα.
Μόλις το φαγητό μείνει με το λάδι του, προσθέτουμε το μείγμα του γάλακτος με τη μουρστάρδα και το κορν φλάουρ.
Αφήνουμε, σε σιγανή φωτιά το φαγητό μέχρι να δέσει και να γίνει παχύρρευστη η σάλτσα (αυτό γίνεται σε ελάχιστο χρόνο).
Σερβίρουμε το φαγητό με λίγες πατάτες βραστές και κομμένες σε κομμάτια ή χοντροθρυμματισμένες με το πηρούνι.
Καλή σας μέρα!!!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Μαρμελάδα φράουλα με... λεμόνι, η απόλυτη γευστική πανδαισία!

Προκλητικά κατακόκκινη, μεθυστικά αρωματική, με το ευγενικό άρωμα του κατακίτρινου λεμονιού να κάνει πιο έντονο το ιδιαίτερο, χαρακτηριστικό άρωμα της φράουλας και μερικά κομματάκια από το πολυαγαπημένο φρούτο που κάνουν την εμφάνισή τους σε κάθε κουταλιά... συνθέτουν το τοπίο μιας ... εθιστικής μαρμελάδας. Μια μαρμελάδα όχι πρωτότυπη αλλά πάντα αγαπημένη και επίκαιρη αυτή την εποχή που οι πάγκοι των μανάβικων είναι γεμάτοι από το φρούτο αυτό που το λατρεύουν μικροί και μεγάλοι.
Κλασσική, διαχρονική, ξετρελλαίνει μικρούς και μεγάλους... ειδικά αν δεν έχει βράσει για πολλή ώρα ώστε να χάσει το άλικο χρώμα και το εθιστικό άρωμα που σκορπά παντού.
Πάντα αγαπούσα, λάτρευα κυριολεκτικά τις φράουλες. Ταξιδεύοντας με το νου αρκετά χρόνια πίσω τέτοια εποχή, θυμάμαι να υπάρχει στο ψυγείο, πάντα, ένα μπολ, συνήθως γυάλινο με κατακόκκινες φράουλες πασπαλισμένες με ζάχαρη που κατέληγαν μια φοβερή λιχουδιά όταν η ζάχαρη έλιωνε καθώς την άγγιζε το λαχταριστό ζουμί τους. Κι αργότερα, μεγαλώνοντας στη λιχουδιά αυτή προστέθηκε και μια στάλα κονιάκ που τις έκανε πιο ...πικάντικες και ...πονηρές αλλά που δεν μπορούσες να τρως όσες ήθελες παρά την ηλικία! Άργησα να συνειδητοποιήσω ότι αυτό ήταν το πρώτο στάδιο για μια λαχταριστή φραουλομαρμελάδα.
Κι όχι μόνον αυτό αλλά και το άλλο... τα μικρά παραμυθάκια της Φραουλίτσας και της παρέας της που ...γέμισαν την βιβλιοθήκη των μικρών μας "πριγκιπισσών" μια και τα αγόραζα, όχι ένα ένα αλλά τρία τρία για να έχουμε όλη τη σειρά!!!!! Φραουλίτσα ήταν αυτή!!!!! :)
Αγαπημένο φρούτο η φράουλα ακόμα και μέσα σε κρέμα, σε κέικ, σε μπισκότα αν και λατρεμένη φρέσκια και κατακόκκινη με ελάχιστη ζαχαρίτσα ή σκέτη, λιγότερο ή περισσότερο ώριμη πόσο μάλλον σαν γλυκιά μαρμελάδα που μπορούμε να την προσθέσουμε σε φρυγανιά ή ψωμί αλειμμένο με βούτυρο ή τυρί κρέμα, σε κρέμα, ρυζόγαλο ή δροσερό γιαουρτάκι που είναι και το καλύτερο τώρα που η θερμοκρασία θα ανεβαίνει όλο και πιο πολύ! Κι όσο για τον επισκέπτη της... το κατακίτρινο λεμονάκι που βάφεται κατακόκκινο μετά το βράσιμο... δεν έχουμε παρά να το κόψουμε σε φέτες και να γευτούμε τη νοστιμιά του!
Φτιάξτε και απολαύστε αυτήν τη μαρμελάδα... όταν και όπως λαχταράτε!
Σας εύχομαι ολόψυχα μια γλυκιά καλημέρα και μιαν υπέροχη εβδομάδα!!
ΥΛΙΚΑ
500 γρ. φράουλες (χωρίς το κοτσανάκι)
450 γρ. ζάχαρη
1-2 λεμόνια, κομμένα στη μέση (έβαλα 1 γιατί οι φράουλες ήταν λιγότερες)*
2 κ.σ. χυμό λεμονιού
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε τις φράουλες στην κατσαρόλα που θα κάνουμε την μαρμελάδα και τις καλύπτουμε με τη ζάχαρη.
Τις αφήνουμε για 2 ώρες ώστε να βγάλουν τα υγρά τους.
Ξεφλουδίζουμε το λεμόνι ή το τρίβουμε στον τρίφτη και το κόβουμε στη μέση.
Στίβουμε και τα δύο κομμάτια και αφού αφαιρέσουμε προσεκτικά τυχόν κουκούτσια που παρέμειναν σ' αυτά, τα ρίχνουμε μέσα στις φράουλες.
Βάζουμε τη μαρμελάδα σε σιγανή προς μέτρια φωτιά και την αφήνουμε να βράσει για 15-18 λεπτά.
Ελέγχουμε το "δέσιμο" με τη γνωστή μέθοδο δηλαδή ρίχνουμε 1-2 σταγόνες ζεστής μαρμελάδας σε ένα κρύο πιατάκι κι αν αυτές δεν χάσουν το σχήμα τους τότε η μαρμελάδα έχει "δέσει" σωστά.
Μόλις η μαρμελάδα "δέσει" αφαιρούμε τα λεμόνια και αν δεν τα έχουμε κόψει σε φέτες από την αρχή μπορούμε να τα κόψουμε σ΄αυτή τη φάση.
Γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα (με ή χωρίς τα κατακόκκινα λεμόνια!) και αφού κλείσουμε το καπάκι τα τοποθετούμε ανάποδα σε πετσέτα μέχρι να κρυώσουν.
TIPS
* Βάζουμε τα λεμόνια γιατί οι ίνες τους έχουν πηκτίνη και βοηθούν την μαρμελάδα να πήξει πιο γρήγορα χωρίς να χάσει το υπέροχο χρώμα και το άρωμά της.
* Προσέχουμε να μην είναι πικρά τα λεμόνια που χρησιμοποιούμε (δοκιμάζοντας λίγο) επειδή δεν μπορούμε να τα βράσουμε για να ξεπικρίσουν γιατί θα χάσουμε την πηκτίνη.
* Το κόκκινο, πια, λεμόνι, αφού η μαρμελάδα "δέσει" μπορούμε να το κόψουμε κομμάτια και να το φάμε σαν γλυκό. 
Επίσης μπορούμε να το κόψουμε από την αρχή σε φέτες αρκεί να μην αφαιρέσουμε τις άσπρες του ίνες όπου υπάρχει η πηκτίνη. 
* Εάν οι φράουλες είναι ώριμες αρκετά μπορούμε να μειώσουμε την ζάχαρη και να βάλουμε στα 500 γρ. ζάχαρη - 350γρ. ζάχαρη εκτός αν θέλουμε μια γλυκιά μαρμελάδα.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Μπάρες με σοκολάτα & μούσλι χωρίς ...ψήσιμο

Καλή σας μέρα! 
Ξεκινήσαμε την εβδομάδα αυτή υγιεινά και νόστιμα και σκέφτηκα ..."γιατί όχι"; Γιατί να μην κλείσουμε την εβδομάδα με έναν εξίσου υγιεινό τρόπο αν και όχι με τόσο λίγες θερμίδες; 
Νόστιμες μπάρες με μούσλι με κομμάτια σοκολάτας γάλακτος, ταχίνι, σταφίδες και κουβερτούρα αλλά όχι όπως τις ξέρουμε ακριβώς! Πριν μερικές μέρες και ενώ η μικρή και παμπόνηρη Βασιλική ήθελε να της φτιάξω παγωτό, προσπάθησα να της βάλω ...τρικλοποδιά (καλέ όχι για κακό αλλά για καλό)!! Σύμμαχός μου η όμορφη και πολύ βολική φόρμα σιλικόνης για finger food, δωράκι της γνωστής εταιρίας Silikomart.
Αυτή η φορμίτσα κυρίευσε την καρδιά μου. Τόσο βολική!!!
Θέλεις να κάνεις παγωτό; Να η φορμίτσα γεμάτη και με το ξυλάκι της να μπαίνει στην κατάψυξη!
Θέλεις να κάνεις μίνι κέικ ή κάποιο άλλο finger food; Να η φορμίτσα γεμάτη, περιποιημένη με το ξυλάκι της να μπαίνει αυτή τη φορά στο φούρνο!
Έφτιαξα, λοιπόν, τις μπάρες, τις έβαλα στη φόρμα, τοποθέτησα και το ξυλάκι και τις άφησα στην κατάψυξη για μια νύχτα (όχι δεν χρειαζόταν τόσες ώρες). Την άλλη μέρα που γύρισα με τη μικρή Βασιλική και την Ιωάννα από το σχολείο και αφού έφαγαν το φαγητό τους ανακοίνωσα με ύφος επίσημο... "κορίτσια, έφτιαξα ένα καινούργιο παγωτό, θα το δοκιμάσετε;;; Προσοχή όμως δεν είναι ένα συνηθισμένο παγωτό θέλει να το μασάτε καλά!!" Λίγη ώρα πριν απ' αυτή τη δήλωση... τα στοιχήματα ανάμεσα σε μένα και τη μαμά τους (και αδελφή μου) για το αν θα τους αρέσουν, έπεφταν βροχή!!! Για να δούμε;;;
Οι μπάρες (ή παγωτό) βγήκαν εύκολα από τη φόρμα και προσφέρθηκαν στις ακριβές μας "πριγκίπισσες"!! Μια πρώτη δαγκωνιά, μια δεύτερη μπουκιά και η ετυμηγορία βγήκε... "μμμμμ,  νοστιμότατο παγωτό" είπε η Βασιλική. "Μικρή, αυτό δεν είναι παγωτό, μπάρες είναι" διόρθωσε η μεγάλη "αλλά είναι πολύ νόστιμες"!! Σε χρόνο ρεκόρ οι μπάρες εξαφανίστηκαν!! 
Τί λέτε είστε έτοιμοι να τις δοκιμάσετε;;; Γίνονται πολύ γρήγορα, χορταίνουν, είναι σοκολατοταχινένιες και υγιεινές και δεν θέλουν ψήσιμο! Έχετε πολλούς λόγους για να τις φτιάξετε! Κι αν δεν έχετε τη φόρμα μπορείτε να τη βρείτε ΕΔΩ ή να τις φτιάξετε απλά χωρίς φόρμα μια που είναι εξίσου νόστιμες.
ΥΛΙΚΑ για 8 μπάρες ή περισσότερες μπουκιές
120 γρ. μούσλι
100 γρ. ταχίνι ολικής άλεσης
50 γρ. μαύρες σταφίδες
100 γρ. κουβερτούρα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε το μούσλι στο multi και το κόβουμε για να μην έχει μεγάλα κομμάτια.
Το βάζουμε σε ένα μπολ, μαζί με τις σταφίδες. 
Προσθέτουμε το ταχίνι και ανακατεύουμε καλά.
Λιώνουμε στο φούρνο μικροκυμμάτων (ή σε μπέν μαρί) την κουβερτούρα.
Την προσθέτουμε στο μπολ και ανακατεύουμε καλά.
Γεμίζουμε τις φόρμες της Silikomart και βάζουμε το ξυλάκι.
Με ένα μαχαίρι βουτύρου, στρώνουμε την επιφάνεια της κάθε μπάρας και βάζουμε στο ψυγείο για μια νύχτα ή για μερικές 4-5 ώρες.
Καλό σας Σαββατοκύριακο! 

Διαβάστε Περισσότερα ...

Τας κεμπάπ... το οικογενειακό μας comfort πιάτο!

Καλημέρα, καλημέρα!! Μια ανοιξιάτικη καλημέρα, γεμάτη ήλιο και ζεστασιά στη μέση της εβδομάδας και με το νου σε ένα καλοκαιρινό Σαββατοκύριακο! 
Όσο ο καιρός προχωρά τόσο η διάθεση φτιάχνει (τουλάχιστον η δική μου) φτιάχνει έστω και με κάποιον σουρεαλιστικό ή ουτοπικό τρόπο σκέψης παρά τα όσα συμβαίνουν τριγύρω μας και εντός της χώρας μας που το μόνο που κάνουν είναι να εναντιώνονται στην καλή, γενικότερα, διάθεση. 
Παρ΄όλα αυτά τίποτε νέο δεν συμβαίνει εδώ και μέρες αλλά όταν η αισιοδοξία και η καλή διάθεση κυβερνούν εκείνο που έρχεται στο νου είναι το ελληνικότατο "no news ...good news"!!!! 
Ο αέναος κύκλος της καθημερινότητας ...λοιπόν! Με χαλάει;;; Και ναι και όχι!! Όταν ακούω ειδήσεις στον κύκλο αυτό δημιουργούνται αναταράξεις, όταν μπαίνω για μάθημα ο κύκλος έχει μια μικρή αναταραχή αλλά είναι ένας κυματισμός που κι αυτός ανήκει στην καθημερινότητα της εποχής εδώ και πολλά χρόνια, όταν πάλι βρίσκομαι στην κουζίνα μου αλλά και μετά... μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή τα πάντα ηρεμούν, ξεχνιούνται, μπαίνουν σε ένα άλλο σύμπαν με χρώματα, μοσχοβολιές και γεύσεις... στον πλανήτη της γεύσης!
Η αλήθεια είναι ότι παλιότερα βαριόμουν απίστευτα αυτή τη ροή της καθημερινότητας... στο αίμα μου κυλούσε η ανάγκη για εκπλήξεις, αδρεναλίνη, έντονα συναισθήματα, ταξίδια περισσότερο ή λιγότερο μακρινά και γρίνιαζα όταν κάτι απ' αυτά αργούσε να συμβεί. Έλα όμως που κάποια στιγμή "κάποιοι" (όνομα και μη χωριό έλεγε η γιαγιά) αποφάσισαν να μας ανεβάσουν την αδρεναλίνη!!
Από τότε που τα απρόβλεπτα, το άγχος για το αύριο και οι άσχημες εκπλήξεις "φρόντισαν" να μπουν στην καθημερινότητά μας με τον πιο αυθαίρετο τρόπο και, φυσικά, χωρίς να μας ρωτήσουν συνειδητοποίησα ότι η ήρεμη, χαλαρή και αναμενόμενη ρουτίνα έχει κι αυτή την αξία της και έμαθα όχι μόνον να την εκτιμώ αλλά κάποιες φορές και να την αποζητώ!
Μέσα στο γενικότερο πλαίσιο, λοιπόν, αυτής της comfort ρουτίνας (πραγματικής ή επίπλαστης ...δεν έχει σημασία) ένα φαγητό που κι αυτό είναι μέρος της κουζινικής καθημερινότητας εδώ και πολλά χρόνια είναι, για μένα, καλοδεχούμενο. Ένα φαγητό επίσης... comfort...  σας προτείνω σήμερα...τας κεμπάπ! 
Για μένα, το τας κεμπάπ είναι ένα πιάτο γεμάτο αναμνήσεις από οικογενειακά και φιλικά τραπεζώματα, ένα πιάτο που το τρώγαμε συχνά... πότε με πουρέ, πότε με ρύζι, πότε με τηγανιτές πατάτες. Η σημερινή συνταγή είναι αυτή που έφτιαχνε η γιαγιά κι ύστερα η μαμά κι ακόμα πιο μετά ...εγώ και η αδελφή μου. 
Εάν, λοιπόν, κι εσείς είστε σε παρόμοια κατάσταση ή ακόμα κι αν δεν είστε το συγκεκριμένο πιάτο θα το λατρέψετε (αν κι εγώ το είχα ξεχάσει κάπου εκεί ανάμεσα στις συνταγές και τις φωτογραφίες... αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ... δεν λένε;;)! Πάμε να το φτιάξουμε; 
ΥΛΙΚΑ
1 κιλό τασκεμπάπ χοιρινή σπάλα σε μεσαία κομμάτια
3 μεγάλα κρεμμύδια σε λεπτοκομμένες φέτες
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
1 ζωμό λαχανικών "σπιτικό" (χωρίς συντηρητικά)
6 κ.σ. ελαιόλαδο
200 ml λευκό κρασί
1/2 κ.γλ. ρίγανη (ή 1-2 κλαδάκια φρέσκια ρίγανη)
1 κλαδάκι φρέσκο θυμάρι (ή 1/3 κ.γλ. ξερό θυμάρι)
Ελάχιστο αλάτι (υπάρχει αλάτι στον ζωμό) - πιπέρι
1 πρέζα μπαχάρι
1 φύλλο δάφνης
2 κ.σ. βούτυρο αγελάδος
600 ml νερό
Ρύζι μακρύκοκκο για συνοδευτικό 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το ελαιόλαδο και το βούτυρο και μόλις ζεσταθούν ρίχνουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο.
Αφήνουμε να σοταριστούν για 1 λεπτό και βάζουμε στην κατσαρόλα τα κομμάτια του κρέατος.  
Τα αφήνουμε να σοταριστούν καλά απ' όλες τις πλευρές και σβήνουμε με το κρασί.
Αφήνουμε το φαγητό να πάρει 1-2 βράσεις για να εξατμιστεί το αλκοόλ και προσθέτουμε το νερό και το ζωμό των λαχανικών.
Ρίχνουμε ελάχιστο αλάτι, πιπέρι, το μπαχάρι, τη ρίγανη, τη δάφνη και το θυμάρι και αφήνουμε το φαγητό να βράσει σε σιγανή φωτιά, με μισόκλειστο καπάκι για 40-45 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσει το κρέας.
Ελέγχουμε κάθε 10 λεπτά  και εάν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο νερό.
Όταν το κρέας μαλακώσει και το φαγητό μείνει μόνον με το λάδι του, τότε αποσύρουμε από τη φωτιά.
Σερβίρουμε με μακρύκοκκο ρύζι, πουρέ ή τηγανιτές πατάτες κι ένα ωραίο λευκό κρασί ...έτσι για να φύγει το άγχος!
* Εάν διαθέτουμε χύτρα ταχύτητας το μαγειρεύουμε σε 25-30 λεπτά από τη στιγμή που θα σφυρίξει η βαλβίδα και θα χαμηλώσουμε τη φωτιά και φυσικά, αφού ανοίξουμε το καπάκι αφήνουμε το φαγητό για 5 λεπτά σε σιγανή φωτιά για να "μελώσει" και να έχουμε ένα τέλειο αποτέλεσμα.

Διαβάστε Περισσότερα ...

Smoothie με κακάο και μπισκότα

Καλημέρα σας και καλή εβδομάδα! 
Φανταστείτε ένα γρήγορο αλλά όχι πρόχειρο πρωινό! 
Φανταστείτε ένα πρωινό που μπορείτε να το πάρετε μαζί σας στο γραφείο με ένα μόνο μπουκάλι ή θερμός για να μη χάσει καθόλου από τη δροσιά του!
Ένα πρωινό που θα σας δροσίσει (γιατί... καλοκαίρι έρχεται) αλλά και θα σας χορτάσει! 
Μια νοστιμιά, γεμάτη θρεπτικά συστατικά και βιταμίνες με περισσότερες ή λιγότερες θερμίδες ανάλογα με τα υλικά που θα χρησιμοποιήσετε αλλά και ανάλογα με τον υποψήφιο... καταναλωτή! Ένα τέτοιο ρόφημα πρωινού σας προτείνω σήμερα... έτσι για να αρχίσει καλά και νόστιμα η εβδομάδα! Αλλά πάλι... αν το θέλετε για δεκατιανό ή για απογευματινό ...κανένα πρόβλημα... στο κάτω κάτω ...δικό σας είναι όποτε θέλετε το πίνετε!! Δεν συμφωνείτε;;;
Απίθανο, παχύρρευστο και σοκολατένιο... εντάξει όχι... υπερβολικά αλλά...τόσο όσο χρειάζεται!
Η προετοιμασία του πανεύκολη και πολύ γρήγορη! Βάζουμε όλα τα υλικά στο multi από το προηγούμενο βράδυ, πιέζουμε το κουμπάκι, το multi ...τραγουδάει χαρούμενα και voilà... μια νοστιμιά γεμάτη φουσκίτσες στην επιφάνεια είναι έτοιμη. Αυτό το υπέροχο smoothie με την ελαφρώς σοκολατένια απόχρωση το μεταφέρουμε σε ένα σκεύος και το αφήνουμε να μας περιμένει στο ψυγείο μέχρι το επόμενο πρωί, την ώρα που θα ξεκινήσουμε βιαστικά για το γραφείο.
Προμηθευτείτε λοιπόν τα υλικά, αν δεν υπάρχουν ήδη μια και είναι τόσο καθημερινά και ρίξτε τα όλα στο multi! Πιέστε το κουμπάκι και ...έτοιμο το smoothie!!!
ΥΛΙΚΑ
200 γρ. (1 κεσεδάκι) γιαούρτι πλήρες ή με 2% λιπαρά
120 γρ. γάλα πλήρες ή με 1.5% λιπαρά
1 κ.γλ. ρόφημα σοκολάτας (με ζάχαρη)
1 κ.γλ. ζάχαρη καστανή
3 μπισκότα digestive 

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε όλα τα υλικά στο multi και αναμιγνύουμε μέχρι να έχουμε ένα λείο μείγμα.
Μεταφέρουμε σε ποτήρι, σε μπουκάλι ή σε σέικερ και απολαμβάνουμε τη δροσιά του.


Διαβάστε Περισσότερα ...