Νηστήσιμες προτάσεις 1... για γλυκές και αλμυρές απολαύσεις

Καλή σας μέρα!! Μέρες νηστείας διανύουμε και οι νηστήσιμες προτάσεις δεν θα μπορούσαν να λείπουν από το "Tante Kiki". Σήμερα σας δίνω μερικές προτάσεις για σαλάτες και φαγητά αλλά και γλυκά που καθόλου δεν υστερούν στη γεύση γιατί ...ποιός είπε ότι η νηστεία είναι ...δύσκολη και στερητική; Με λίγη καλή θέληση και φαντασία οι νηστήσιμες λιχουδιές, αλμυρές και γλυκές, γίνονται πραγματικές απολαύσεις για όλους αλλά και για όσους γενικότερα αποφεύγουν τα ζωικά προϊόντα. 
Πάρτε ιδέες, προμηθευτείτε όλα τα απαραίτητα, μπείτε στην κουζίνα και κάντε έκπληξη στους αγαπημένους σας, οικογένεια και φίλους.
Για περισσότερες νηστήσιμες ιδέες μπορείτε να δείτε στις ενότητες "Νηστήσιμα φαγητά" & "Νηστήσιμα γλυκά".
Αλλά ας δούμε μερικές προτάσεις για την εβδομάδα που θα έρθει...
ΝΗΣΤΗΣΙΜΑ ΦΑΓΗΤΑ


ΝΗΣΤΗΣΙΜΑ ΓΛΥΚΑ







Καλό Σαββατοκύρια και καλή σας εβδομάδα!!!
 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τα μπουρεκάκια της γιαγιάς με 4 τυριά

Της Τυρινής η προηγούμενη Κυριακή και τα γαλακτοκομικά είχαν τον πρώτο λόγο στο τραπέζι. Γαλακτοκομικά και παράδοση μια και είναι και τα δύο άρρηκτα δεμένα κάτι τέτοιες μέρες. 
Τα δύο αυτά μαζί με ταξίδεψαν σε μια αγαπημένη συνταγή που, αν και την άγγιξε μια λίγο πιο σύγχρονη πινελιά, δεν έχασε τίποτε από τη νοστιμιά της αλλά και τη συγκινησιακή της φόρτιση.
Τα μπουρεκάκια της γιαγιάς ήταν αυτά που με συνόδευαν σε κάθε σχολική εκδρομή μέσα σε ταπεράκι και γινόταν ανάρπαστα απ' όλη την παρέα, ήταν αυτά που με ξετρέλλαναν όταν πήγαινα τα Σάββατα στη γιαγιά και τα αντίκρυζα μέσα στο τηγάνι να ξεροψήνονται, ήταν τα μόνα πού ήθελα να φάω όταν δεν μου άρεσε τίποτε άλλο! Αυτά τα μικρά μπουρεκάκια, γεμάτα τυρί φέτα τότε, γεμάτα με μια ποικιλία τεσσάρων τυριών τώρα, με υπέρλεπτα φύλλα κρούστας για γλυκά και όχι για πίτες, ευγενικό δωράκι της Χρυσής Ζύμης τώρα, άλλοτε έτοιμα κι άλλοτε χειροποίητα τότε, φτιαγμένα με περισσή αγάπη, στοργή αλλά και πείρα από τη γιαγιά έμπαιναν στο αγνό ελαιόλαδο και γίνονταν χρυσοκάστανα και τόσο μα τόσο νόστιμα! Όσο για τις θερμίδες και το τηγάνισμα... ποιός νοιαζόταν!!! Η νοστιμιά ξεχείλιζε και παρ' όλο που, η γράφουσα, ήταν (τότε) ένα λιγόφαγο πλάσμα μπροστά τους οι αντιστάσεις ...κάμπτονταν, εξαφανίζονταν κι ο ουρανίσκος είχε γιορτή!
'Ετσι λοιπόν... αυτή την Κυριακή που μας πέρασε, με το Σάββατο να θέλει να τιμούμε τους αγαπημένους που έχουν γίνει πια αστέρια ή άγγελοι και μας βλέπουν από κει ψηλά σκέφτηκα κι εγώ να τιμήσω τη γιαγιά μου... μια γιαγιά σαν όλες τις άλλες που δείχνουν λατρεία στα εγγονάκια τους... γιατί... κακά τα ψέματα ...αυτός είναι ο κλασσικός ρόλος της γιαγιάς. Κι έφτιαξα λίγα από τα περίφημα (κάποτε) μπουρεκάκια της που έπαιξαν το ρόλο των ορεκτικών για την Κυριακή της Τυρινής.
Πάμε να δούμε πώς γίνονται με μια πιο σύγχρονη εκδοχή στη γέμισή τους;;;
Ααααα, και να μην ξεχάσω... μπορούν κάλλιστα να γίνουν και ψητά για όσους αποφεύγουν το ...τηγάνισμα.
ΥΛΙΚΑ για 20 μπουρεκάκια
5 φύλλα κρούστας για γλυκά Χρυσή Ζύμη
Για τη γέμιση
30 γρ. καπνιστό ρεγκάτο τριμμένο
30 γρ. κεφαλοτύρι τριμμένο
50 γρ. γραβιέρα Νάξου τριμμένη
100 γρ. φέτα θρυμματισμένη 
Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Διπλώνουμε το φύλλο κατά μήκος της μεγάλης πλευράς και το κόβουμε το κάθε φύλλο στη μέση με ένα μαχαίρι.
Μετά το κάθε μισό το διπλώνουμε ξανά κατά μήκος της μεγάλης πλευρά και το κόβουμε.
Έτσι έχουμε 4 λωρίδες φύλλου στενές αλλά μακριές που είναι απαραίτητο για να τυλίξουμε τα μπουρεκάκια (φωτό στο Νο 1)
Στη μια άκρη βάζουμε μια μεγάλη κουταλιά από τη γέμιση.
Με ένα πινέλο βρέχουμε ελάχιστα με νερό τις άκρες της λωρίδας του φύλλου και τυλίγουμε τα μπουρεκάκια ακολουθώντας τις διακεκομένες γραμμές (ίδια φωτό στο Νο 2).
Βάζουμε λίγο ελαιόλαδο σε αντικολλητικό τηγάνι και μόλις ζεσταθεί τοποθετούμε τα μπουρεκάκια και τα τηγανίζουμε σε σιγανή προς μέτρια φωτιά.
Μόλις τα βγάλουμε από το τηγάνι, τα τοποθετούμε σε μια πιατέλα που την έχουμε καλύψει με απορροφητικό χαρτί για να "φύγει" το επιπλέον λάδι.
Σερβίρουμε επάνω σε μαρουλόφυλλα ή με λίγη ρόκα ανάμεσα στα μπουρεκάκια όσο είναι ζεστά ή χλιαρά.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Λαγάνες με γρήγορο προζύμι και ...τσεπούλες ...για κάθε μέρα!

Εντάξει, η Καθαρά Δευτέρα είναι πια παρελθόν! Πάειιιιιι... πέρασε κι αυτή!!! Και τώρα μπαίνουμε στη Σαρακοστή και προχωράμε προς το Πάσχα! Γρήγορα που περνάει ο καιρός! 
Καλή εβδομάδα και πάλι και ...δεν είναι αργά για να δούμε μια συνταγή για λαγάνα που εκτός της καλής παρέας που κάνει με τα σαρακοστιανά μετατρέπεται πολύ εύκολα και σε σάντουιτς.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Σαρακοστιανές προτάσεις και Καλά Κούλουμα 2015!!

Μια ακόμα Καθαρά Δευτέρα έφτασε!!! Καλά Κούλουμα λοιπόν και για το 2015! Καλή Σαρακοστή σας εύχομαι! Και του χρόνου με υγεία και χαρά!!
Να απολαύσετε...
 Καλά Κούλουμα σας εύχομαι ολόψυχα, καλά να περάσετε και καλή Σαρακοστή!!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Καταϊφι ταψιού... η κλασσική αξία

Καλημέρα από μια ηλιόλουστη Θεσσαλονίκη που επιτέλους φέρνει στο νου κάτι από άνοιξη! Η Καθαρά Δευτέρα έφτασε και είναι μια μέρα στενά δεμένη με την παράδοση και τα έθιμα. Είναι μια μέρα νηστείας με τα θαλασσινά και τη λαγάνα να έχουν την απόλυτη εξουσία στο παραδοσιακό τραπέζι.
Η Κυριακή όμως που είναι ακριβώς πριν την Καθαρά Δευτέρα το ζητάει το γλυκό της κι αυτό δεν είναι νηστήσιμο. Μοσχοβολάει βούτυρο και κανέλα... αυτό το καταϊφι ταψιού με αμύγδαλα και καρύδια καβουρδισμένα, έτσι... για να απελευθερώσουν όλα τα αιθέρια έλαια που έχουν κρυμμένα και να το κάνουν ακόμα πιο λαχταριστό. 
 
Το καταϊφι της Χρυσής Ζύμης είναι ένα εκπληκτικό καταϊφι. Ελαστικό, με τις ίνες του να χωρίζονται πανεύκολα και να "λασπώνουν" δύσκολα... ειδικά αν ψηθεί σωστά. Τί θα πει σωστά; Θα πει ότι πρέπει να πάρει εκείνο το καστανό χρώμα πριν γεμίσει με το ολόγλυκο, κανελάτο σιρόπι.
Από την άλλη, σήμερα θα δείτε μια τεχνική που την είχα πρωτοδεί σε κάποιο ταξίδι μου στην Τουρκία. Εκεί ψήνουν το καταϊφι σε διαφορετικές στρώσεις με αρκετό βούτυρο κατσικίσιο που γεμίζει τον τόπο μοσχοβολιά. Η πρώτη στρώση καταϊφιού στρογγυλοκάθεται σε πιάτο, και φιλοξενεί τα ωμά φιστίκια (εδώ τα αμύγδαλα και τα καρύδια) που την καλύπτουν με χάρη ενώ η δεύτερη στρώση καταϊφιού έρχεται να τα κρύψει και να δεχθεί το ζεστό σιρόπι που κάνει τη νοστιμιά του γλυκού αξεπέραστη! Αυτό το καταϊφι δεν υπάρχει περίπτωση να το ξεχάσω!! Μοναδική γλυκολιχουδιά!
Την ίδια τεχνική χρησιμοποίησα κι εδώ με τη διαφορά ότι αντί για φιστίκια χρησιμοποίησα καβουρδισμένα αμύγδαλα και καρύδια με ένα διαφορετικό γευστικό αποτέλεσμα. 
Κλασσικό γλυκό, κλασσική γλυκονοστιμιά που όμως πάντα είναι ευπρόσδεκτο από μικρούς και μεγάλους. Ας δούμε αναλυτικά πώς γίνεται...
ΥΛΙΚΑ
500 γρ. καταϊφι Χρυσή Ζύμη
250 γρ. βούτυρο λιωμένο σε θερμοκρασία δωματίου + 30 γρ. σε κομματάκια*
220 γρ. αμύγδαλα και καρύδια ψιλοκομμένα 
Για το σιρόπι
900 ml νερό
800 γρ. ζάχαρη
2 ξυλάκια κανέλας
1 κομμάτι φλούδα από ακέρωτο πορτοκάλι
Για το γαρνίρισμα
Κανέλα σε σκόνη  
Σουσάμι (προαιρετικά) 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου, στον αέρα.
Ξαίνουμε το καταϊφι Χρυσή Ζύμη καλά και το μοιράζουμε στα δύο (από 250 γρ.)
Αλείφουμε με βούτυρο τα δύο ταψάκια και τα γεμίζουμε με το μοιρασμένο καταϊφι.
Χωρίζουμε το βούτυρο σε δύο μέρη και περιχύνουμε τα δύο ταψάκια.
Από πάνω μοιράζουμε και στα δύο τα κομματάκια βουτύρου.
Βάζουμε τα ταψάκια στο φούρνο και τα αφήνουμε για 35-40 λεπτά ή μέχρι να δούμε ότι έχουν αποκτήσει ένα ωραίο καστανόξανθο χρώμα.
Όση ώρα ψήνεται το καταϊφι, βάζουμε τα ψιλοκομμένα αμύγδαλα και καρύδια σε αντικολλητικό τηγάνι και τα καβουρδίζουμε για 2-3 λεπτά ή μέχρι να αισθανθούμε το άρωμά τους που σημαίνει ότι έβγαλαν τα αιθέρια έλαιά τους.
Αποσύρουμε από τη φωτιά και τα αφήνουμε να κρυώσουν.
Αμέσως μετά και πάλι ενώ ψήνεται το καταϊφι, βάζουμε σε μια κατσαρόλα το νερό, τη ζάχαρη, τα ξυλάκια κανέλας και τη φλούδα του πορτοκαλιού και αφήνουμε το σιρόπι να βράσει για 3-4 λεπτά, μετρώντας από τη στιγμή που θα αρχίσει να κοχλάζει.
Μόλις το σιρόπι ετοιμαστεί, αφαιρούμε τη φλούδα του πορτοκαλιού και τα ξυλάκια της κανέλας και το διατηρούμε ζεστό.
Μόλις το καταϊφι ψηθεί, βγάζουμε τα ταψάκια από το φούρνο.
Πασπαλίζουμε το ένα καταϊφι με τα δύο τρίτα της ποσότητας των ξηρών καρπών και βάζουμε από πάνω το άλλο καταϊφι, αναποδογυρίζοντας το δεύτερο ταψάκι (είναι πολύ βολικό να χρησιμοποιήσουμε ελαφρά ταψάκια μιας χρήσεως αν και δεν είναι απαραίτητο).
Περιχύνουμε αμέσως το χλιαρό καταϊφι με το ζεστό σιρόπι φροντίζοντας έτσι ώστε αυτό να πάει σε όλο το γλυκό.
Πασπαλίζουμε με τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς και με λίγη κανέλα σκόνη. 
ΤIPS
* Κι αν θέλουμε το καταϊφι μας νηστήσιμο δεν έχουμε παρά να αντικαταστήσουμε το βούτυρο με μαργαρίνη ή κάποιο ελαφρύ ελαιόλαδο αλλά και σησαμέλαιο για να έχει μια διαφορετική πινελιά.
Εάν βάλουμε σησαμέλαιο, μπορούμε να ρίξουμε μέσα στο μείγμα των ξηρών καρπών και 2 κ.σ. σουσάμι που θα καβουρδιστεί κι αυτό.


Διαβάστε Περισσότερα ...

Ταλιατέλες με μανιτάρια πλευρώτους και σκόρδο

Καλημέρα από τη χιονισμένη Θεσσαλονίκη! Καλημέρα από μια παγωμένη πόλη που όμως είναι πανέμορφη με το χειμωνιάτικο πανωφόρι της και τον ολόλαμπρο ήλιο στον ουρανό της! Κι ενώ ο Φλεβάρης βαδίζει προς το τέλος του, με την Καθαρά Δευτέρα να βρίσκεται ήδη σε απόσταση αναπνοής, ο χειμώνας μας κάνει ακόμα μια επίδειξη δύναμης! Χιόνι και κρύο...πολύ κρύο αυτές τις μέρες! Κι ένας ήλιος με ...δόντια όπως λέγαμε όταν ήμασταν μικρά ...που όμως γεννάει την ελπίδα ότι η άνοιξη είναι κάπου εδώ κοντά κρυμμένη!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Τηγανίτες με τυρί cottage... απόλαυση σε κάθε μπουκιά

Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα! Η σημερινή συνταγή είναι αφιερωμένη στα μικρά και μεγάλα παιδάκια που αρχίζουν το ...τρέξιμο και τη δουλειά αλλά και στις μαμάδες που προσπαθούν το καλύτερο για την οικογένειά τους.
Θυμάστε εκείνη τη φράση που έλεγαν παλιά "να τρώς σαν βασιλιάς το πρωί"; Αλήθεια, πόσοι από μας το έχουμε υιοθετήσει μέσα στους γρήγορους ρυθμούς της πόλης; Δύσκολα τα πρωινά... είτε πας στο σχολείο, είτε πας στη δουλειά το πρωινό ήταν πάντα, για μένα τουλάχιστον, από κείνες τις δύσκολες ώρες που δεν μπορούσα εύκολα να ...διαχειριστώ. Η νύστα κυριαρχούσε, να σηκωθώ πολύ νωρίς δεν ήθελα (ούτε και πολύ αργά βέβαια αλλά εκεί κάπου στις 8.00 με 8.30 ήταν το καλύτερό μου) και μια και σηκωνόμουν αναγκαστικά πρωί... για πρωινό ...ούτε λόγος! Ένα γάλα κι αργότερα ένας καφές μου ήταν υπέραρκετά! 
Τα χρόνια πέρασαν, η μαθήτρια που μισούσε το πρωινό ξύπνημα έγινε καθηγήτρια και μάλιστα στον ιδιωτικό τομέα μεταξύ άλλων για να μην ξυπνάει πολύ πρωί και το πρωινό καθιερώθηκε με εξαίρεση τις φορές που έπρεπε να ξυπνήσω στις 7.00 (κάτι που τελικά καθιερώθηκε). Τί να φας εκείνη την ώρα; Αδύνατον να πάει κάτω... οτιδήποτε ακόμα και η πιο αγαπημένη λιχουδιά! 
Κι έπειτα... στη ζωή της καθηγήτριας εισέβαλαν δύο μικρές πριγκίπισσες που τις ζούσε καθημερινά μια και κατοικούσαν στο ίδιο τριώροφο. Κι άρχισε να σκέφτεται και να καταλαβαίνει όλα όσα της έλεγαν αρκετά χρόνια πριν για την αξία του πρωινού! Ναι, έπρεπε οι μικρές να έχουν ενέργεια για να περάσουν καλά τη μέρα στο σχολείο και να έχουν την απαραίτητη ενέργεια να σκεφτούν, να παίξουν, να κουραστούν! Ναι, έπρεπε να τρώνε πριν να φύγουν στο σχολείο όπως ...δεν το έκανε ποτέ η θεία τους! Και τότε άρχισαν να καταφθάνουν τα δημητριακά, το γάλα, το τοστ που έκαναν τη δική τους παρέλαση από το πρωινό τραπέζι ...άλλοτε επιτυχημένα κι άλλοτε όχι! 
Μέχρι που κάποια Κυριακή εμφανίστηκαν μέσα σε ένα όμορφο πιάτο κάτι χρυσόξανθες υπάρξεις, αφράτες και λαχταριστές που είχαν μέσα και λίγο από κείνο το λαχταριστό τυράκι που τρώνε η μαμά και η θεία και το μελάκι αργοκυλούσε σαν ρυάκι από πάνω μέχρι κάτω. "Μμμμμμμ, τί λιχουδιάαα" σκέφτηκαν οι μικρές και ζήτησαν όχι από μία αλλά από δύο παρακαλώ! Μέσα σε λίγα λεπτά οι χρυσόξανθες γλυκολιχουδιές ...εξαφανίστηκαν! Ναι, ήταν ένα Κυριακάτικο πρωινό αλλά περίσσεψαν μερικές και για το πρωινό της Δευτέρας... εξάλλου μια τέτοια λιχουδιά τρώγεται πολύ εύκολα αλλά και γρήγορα! Ποιός μπορεί να αντισταθεί σε μερικές γλυκομπουκιές πριν το σχολείο ή πριν ...τη δουλειά; 
Τις φτιάχνουμε για το Κυριακάτικο, χαλαρό, οικογενειακό πρωινό και κρατάμε μια ή δύο για το πρωινό της Δευτέρας μέσα σε ένα μπολ στο ψυγείο. Εάν θέλουμε μπορούμε να τις ζεστάνουμε λίγο σε αντικολλητικό τηγάνι αλλά, πιστέψτε με και κρύες από το ψυγείο είναι υπέροχες.
ΥΛΙΚΑ για 8-9 μικρές τηγανίτες
200 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
250 γρ. νερό βρύσης
100 γρ. τυρί cottage + 100 γρ. επιπλέον για το γαρνίρισμα
1 πρέζα αλάτι
1 πρέζα ζάχαρη
30 γρ. βούτυρο + λίγο ελαιόλαδο ελαφρύ για το τηγάνισμα
Για το γαρνίρισμα
Μέλι + παπαρουνόσπορο ή σουσάμι (προαιρετικά) 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε τη φαρίνα σε ένα μπολ, μαζί με το αλάτι και τη ζάχαρη.
Προσθέτουμε το νερό σταδιακά ανακατεύοντας με το σύρμα (αυγοδάρτη) ή ένα πηρούνι μέχρι να έχουμε έναν χυλό, ελαφρώς παχύρρευστο και χωρίς σβόλους.
Μόλις ο χυλός ομογενοποιηθεί προσθέτουμε το τυρί και ανακατεύουμε.
Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε λίγο βούτυρο και λίγο ελαιόλαδο και τα αφήνουμε να ζεσταθούν σε σιγανή προς μέτρια φωτιά.
Ρίχνουμε στο ζεστό λάδι μια ποσότητα από τον χυλό (προσωπικά χρησιμοποιώ την κουτάλα για τις σούπες που τη γεμίζω μέχρι τη μέση) και ρίχνουμε στο τηγάνι.
Αφήνουμε την τηγανίτα να ψηθεί πρώτα από τη μια πλευρά και μετά τη γυρίζουμε για να ψηθεί και από την άλλη μέχρι να αποκτήσει ένα χρυσόξανθο χρώμα.
Βάζουμε τις τηγανίτες στο πιάτο, τη μια επάνω στην άλλη, προσθέτουμε όσο τυρί cottage θέλουμε και περιχύνουμε με μέλι.
Εάν θέλουμε πασπαλίζουμε με λίγο παπαρουνόσπορο (μαυροκούκι) και απολαμβάνουμε μια ιδιαίτερη νοστιμιά.
TIPS
* Mπορούμε να αντικαταστήσουμε το μέλι με άχνη και κανέλα και να βάλουμε τις τηγανίτες στο σχολικό ταπεράκι ή το ταπεράκι της δουλειάς για ένα καταπληκτικό δεκατιανό.
 * Mπορούμε επίσης να αντικαταστήσουμε το τυρί cottage με φέτα και να γίνει μιαν αλμυρή νοστιμιά για σνακ.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Το μεθυσμένο κοτόπουλο της ...αγάπης

Καλημέρα, καλημέρα!! Τσικνοπέμπτη εχθές, Αγ. Βαλεντίνου αύριο! Ελπίζω εχθές να περάσατε καλά και να ευχαριστηθήκατε "τσίκνισμα" όπως η μέρα το ζητούσε! Τώρα σειρά έχει ο τόσο αμφιλεγόμενος άγιος.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Mousse με βύσσινο και σοκολάτα κι ο άγιος Βαλεντίνος

Καλημέρα! Εεεεε, ναι λοιπόν! Ο πιο αμβισβητήσιμος άγιος χτυπάει την πόρτα μας. Κατ' άλλους εμπορικός, κατ' άλλους άγιος που τον τιμάμε, κατ' άλλους "εδώ ο κόσμος χάνεται κι εμείς με τον άγιο Βαλεντίνο ασχολούμαστε". Εντάξει, συμφωνώ με όλους. Είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες, ένας ξενόφερτος και πολύ εμπορικός άγιος (αρκεί να διαθέτεις έστω και μερικά ευρώ για κάποιο δώρο) μέσα σε μια ταραγμένη για τη χώρα μας εποχή με χίλια δυο άλλα προβλήματα να χοροπηδούν γύρω μας ΑΛΛΑ... είναι και μια μέρα που εξ αιτίας του μπορεί να βρούμε λίγο χρόνο να σταματήσουμε το "τρέξιμο" και να κοιτάξουμε γύρω μας! Να δούμε όσους αγαπάμε κι όχι μόνον το έτερον μας ήμισυ και να ξαναθυμηθούμε τί νιώθουμε πέρα και μακριά απ' όλα όσα μας αγχώνουν.
Εντάξει, λοιπόν! Ας το γιορτάσουμε! Εξάλλου, τί θέλει ο άνθρωπος για να γιορτάσει μια τέτοια μέρα; Λίγη ηρεμία  κι ένα απλό γεύμα! Γιατί είναι πασίγνωστο ότι ο έρωτας  περνάει από το στομάχι!
Τώρα ξέρω... εσύ που δουλεύεις σκέφτεσαι... "Μα τί λέει;; Θα γυρίσω στις 5 από τη δουλειά και θα αρχίσω τα μαγειρέματα! Πιάσε κατσαρόλες, βάλε κουτάλες, πρόσθεσε μπαχαρικά, να και οι μυρωδιές... ξεθεώθηκα και το μόνο που θα θέλω είναι να κοιμηθώ."
Κι όμως! Δεν χρειάζεται να μαγειρέψεις κάτι πολύπλοκο... άστο αυτό για καμιά Κυριακή,  ούτε χρειάζεται το φαγητό είναι αστακός, καραβίδες ή φουά γκρα ...κι ένα κοτοπουλάκι ή μια μακαρονάδα, αν είστε της Ιταλικής σχολής, μια χαρά κάνουν τη δουλειά τους. Να και στο τέλος κι ένα γλυκάκι... και το δείπνο ...τέλειο! 
Όσο για μένα... δεν μπορώ παρά να είμαι ειλικρινής και να πω ότι δεν βρίσκω κάτι το ιδιαίτερο στη συγκεκριμένη γιορτή πέρα από μια διάθεση για να ξεφύγεις από την καθημερινότητα και ειδικά όταν είσαι στην εφηβεία! Μπορεί, βέβαια, να μη γιορτάζω αλλά... μια ανάρτηση θα την κάνω... μην είμαστε και εντελώς εκτός κλίματος! Εκεί που σκεφτόμουν τί και πώς... μια εικόνα πέρασε από μπροστά μου! Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις δεν λένε; Εεεεε, η δική μου μπορεί να μην ήτανε χίλιες λέξεις αλλά ήταν αρκετή για να με στείλει ...όχι αδιάβαστη αλλά στην κουζίνα. 
Ένα μικρό, χάρτινο κουτί, λίγα κατακόκκινα φιλάκια, μια κουταλιά μαγική σκόνη, μια μικρή καφετιά λιχουδιά κι ένα προϊόν της τεχνολογίας ...έτσι για να... προσγειωθούμε. Και ο χρόνος; Μόνον 10 λεπτά για μιαν αέρινη νοστιμιά που τα έχει όλα... μα όλα! Σοκολατένιος πειρασμός, φρουτένια, υπόξινη γεύση και ανάλαφρη σαντιγύ σε μια λίγο πιο αέρινη εκδοχή του γνωστού black forest. Δοκιμάστε το και θα σας ενθουσιάσει και ...φυσικά... ποιός είπε ότι είναι μόνον για τη συγκεκριμένη μέρα;;; Όχι πάντως εγώ!
ΥΛΙΚΑ για 2 άτομα
250 ml κρέμα γάλακτος
4 κ.σ. τρούφα ή κουβερτούρα τριμμένη στον τρίφτη
4 κ.σ. ζάχαρη άχνη
150 γρ. βύσσινα κομπόστα
2 κ.σ. σιρόπι βύσσινου
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Βάζουμε τα βύσσινα σε ένα σουρωτήρι για να στραγγίσουν καλά από το ζουμί τους και τα κόβουμε στη μέση.
Χτυπάμε την κρέμα γάλακτος με την ζάχαρη άχνη σε σφιχτή σαντιγύ. Αναμιγνύουμε τη σαντιγύ με τα βύσινα και γεμίζουμε κατά το 1/3 δύο ποτήρια.
Πασπαλίζουμε με την τρούφα και βάζουμε ξανά σαντιγύ.
Περιχύνουμε με το σιρόπι βύσσινου.
Διαβάστε Περισσότερα ...