Μπισκότα βουτύρου για ...στόλισμα

Μμμμμμ! Λιώνουν στο στόμα και μοσχοβολούν βούτυρο και βανίλια!!! Για μένα το σημαντικό είναι ότι δεν χάνουν το σχήμα τους... απλά φουσκώνουν λίγο!!! Αφράτα όσο πρέπει... τριφτά όσο πρέπει... και επιπλέον... η ζύμη μπορεί να μπει στην κατάψυξη και να ... εμφανιστεί όταν θέλουμε να έχουμε φρεσκοψημένα μπισκοτάκια! Με δυο λόγια... τέλεια ...από κάθε άποψη!! Και την ευκολία;;; Αυτό πάλι πού το πας;;;; Να φτιάχνεις τέτοια μπισκοτάκια σε λιγότερο από δέκα λεπτά!!!! Εντυπωσιακό!! Μα, πού την ανακάλυψες πάλι αυτή τη συνταγή;;;; Έλα, μην το κάνεις θέμα!! Δεν ήταν και τόσο δύσκολο!! Στο βιβλίο της Nigella Lawson "How to be a Domestic Goddess" και είπα να το δοκιμάσω...τελικά έγινε υπέροχο... και κράτησε και το σχήμα του! Εξάλλου, μ' αυτά τα σικάτα και πανέμορφα μπισκοτάκια σκέφτηκα ν' αποχαιρετίσουμε τον Μάρτη και να υποδεχθούμε τον Απρίλη! 
Όλα αυτά πριν τα μπισκοτάκια εμφανιστούν σε κοινή θέα γιατί μετά... δείτε στην παρακάτω φωτογραφία τί τους συνέβη!! Έκτοτε, αγνοείται η τύχη τους ή μάλλον αγνοούνται τα μπισκοτάκια!! χαχαχαχα
Τα μπισκοτάκια - όνειρο ...δικά σας... για να υποδεχθείτε με το πιο όμορφο και γλυκό κέρασμα τον Απρίλη αλλά προσοχή... μη σας γελάσουν αύριο!! -:))
Καλή σας μέρα!!
ΥΛΙΚΑ για μια λαμαρίνα φούρνου
90 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
100 γρ. ζάχαρη κρυσταλλική λεπτή
1 μεγάλο αυγό
1 βανίλια
240 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
1/3 κ.γλ. αλάτι 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Χτυπάμε το βούτυρο με τη ζάχαρη, τη βανίλια και το αλάτι μέχρι να έχουμε ένα αφράτο και κρεμώδες μίγμα.
Προσθέτουμε το αυγό, συνεχίζοντας το χτύπημα.
Τέλος, προσθέτουμε σε δύο ή τρεις δόσεις το αλεύρι με το μπέικιν.
Ζυμώνουμε για λίγο μέχρι να έχουμε μια ζύμη μαλακή που κολλάει ελάχιστα στα χέρια αλλά έντονα βουτυράτη.
Κόβουμε ένα αντικολλητικό χαρτί ίσο με τη λαμαρίνα του φούρνου.
Βάζουμε επάνω τη ζύμη, την καλύπτουμε με ένα ακόμη φύλλο αντικολλητικού χαρτιού και την ανοίγουμε με το μικρό ρολό ζύμης σε έναν δίσκο.
Την βάζουμε στο ψυγείο για 1 -1.30 ώρα.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου.
Όταν την βγάλουμε την κόβουμε στα σχήματα που θέλουμε και βάζουμε στο φούρνο.
Ψήνουμε τα μπισκότα για 8-12 λεπτά.
Αφήνουμε να κρυώσουν λίγο και μετά τα μεταφέρουμε σε σχάρα για να κρυώσουν εντελώς.
Για να στολίσουμε τα μπισκότα 
Εάν θέλουμε να στολίσουμε τα μπισκοτάκια με ζαχαρόπαστα, παίρνουμε έτοιμη σε ό,τι χρώμα θέλουμε ή φτιάχνουμε με κάποια συνταγή από αυτές που κυκλοφορούν (προσωπικά παίρνω έτοιμη). Κόβουμε τη ζαχαρόπαστα με το κουπ πάτ που κόψαμε και το μπισκότο εάν θέλουμε να έχει το ίδιο σχήμα και αφού τη βρέξουμε με ελάχιστο νερό στην πίσω πλευρά της, χρησιμοποιώντας ένα μικρό πινελάκι, την τοποθετούμε επάνω στο μπισκότο πιέζοντας ελαφρά για να κολλήσει.
Εάν πάλι θέλουμε να έχει άλλο σχέδιο και σχήμα την κόβουμε με άλλα φορμάκια ή με πατρόν και στολίζουμε τα μπισκότα μας.
Αποφεύγουμε να βρέξουμε το μπισκότο με το πινέλο γιατί μπορεί να πάρει υγρασία (αν κι εγώ το κάνω κάποιες φορές χωρίς να έχει συμβεί να υγρανθεί το μπισκότο, αρκεί το νερό στο πινέλο να είναι ελάχιστο). 
Διαβάστε Περισσότερα ...

Πικάντικη τυρόπιτα με φρέσκα κρεμμυδάκια και λιαστές ντομάτες

Καλή σας μέρα!! Η άνοιξη πάει κι έρχεται εδώ σε μας!! Το πρωί μουντάδα, αεράκι και μπόλικα γκρίζα σύννεφα περιδιάβαιναν τον ουρανό! Ύστερα, τα γκρίζα σύννεφα έγιναν άσπρα, ο ήλιος θεώρησε ότι κοιμήθηκε αρκετά και αποφάσισε να κάνει μια μεγαλόπρεπη εμφάνιση δείχνοντάς μας μιαν άλλη, ανοιξιάτικη διάσταση της φύσης! Σε μερικά λεπτά, όμως... τρέχει και πάλι να κρυφτεί θαρρείς και δεν μπορεί να αποφασίσει τί ακριβώς θέλει να κάνει ή να μας δείξει ότι θέλει κι αυτός να παίξει κρυφτούλι... θα βρέξει ή όχι;;;
Σάββατο σήμερα, Κυριακή αύριο κι ένα πρωινό λίγο διαφορετικό το θέλουμε όλοι! Διαφορετικό ή μάλλον Ελληνικό! Καλά τα κορνφλέηκς, καλές οι μπάρες, τα κέικς και τα μπισκότα αλλά εγώ θυμάμαι όταν ήμουν μικρή τα ήρεμα πρωινά των γιορτών ή του Σαββατοκύριακου μια τετράγωνη κάτασπρη πιατέλα με μικρά σιελ και ροζ λουλουδάκια στην μια πλευρά της γεμάτη με κομμάτια λαχταριστής τυρόπιτας ή σπανακόπιτας, συχνά και των δύο να ... μετατρέπεται σε λαχταριστό κέντρο του τραπεζιού. Το καλύτερο πρωινό... ίσως όχι για μένα τότε η σπανακόπιτα αλλά σίγουρα η τυρόπιτα. Με ένα φλιτζάνι γάλα και ένα κομμάτι πίτα το πρωινό παίρνει άλλη διάσταση και το στομάχι γεμίζει αδιαμαρτύρητα μέχρι το μεσημεριανό γεύμα. Η αλήθεια είναι ότι τα κέικ έκαναν την εμφάνισή τους αργότερα στο οικογενειακό μας τραπέζι για πρωινό... ίσως γιατί η οικογένεια μια προτίμηση στα αλμυρά την είχε!!! 
Παραδοσιακό πρωινό αλλά και σνακ, νοστιμιά για ένα πικ νικ αλλά και για απογευματινό, μια ελληνικότατη πιτούλα με όποιο φύλλο κι αν την φτιάξουμε είναι πηγή νοστιμιάς, βιταμινών και κορεσμού! Γιατί όχι λοιπόν και για το αυριανό Κυριακάτικο πρωινό; Την φτιάχνουμε το Σάββατο και την ψήνουμε Κυριακή πρωί ή την έχουμε ήδη έτοιμη από το Σάββατο και τη ζεσταίνουμε ελαφρώς στον φούρνο (όχι στα μικροκύμματα για να μην μαλακώσει το φύλλο) αν και προσωπικά την λατρεύω και σε θερμοκρασία δωματίου.
Πάμε να δούμε τη συγκεκριμένη με το λίγο πιο χοντρό, χωριάτικο φύλλο και την ελαφρώς πικάντικη γέμιση;;;
ΥΛΙΚΑ για ένα ταψί 32-34 εκ. διάμετρο 
Η ζύμη για το φύλλο
200 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της
150 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
50 γρ. καλαμποκάλευρο
1 κ.σ. ζάχαρη
1 κ.γλ. αλάτι
3 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κ.σ. μηλόξιδο
100 ml κρύα σόδα (αναψυκτικό)
100-120 ml κρύο νερό* 
50 γρ. μαργαρίνη ή βούτυρο + 3 κ.σ. ελαιόλαδο για την επάλειψη των φύλλων
Για τη γέμιση
300 γρ. φέτα θρυμματισμένη
200 γρ. ανθότυρο θρυμματισμένο
200 γρ. φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα
8 φέτες λιαστής ντομάτας ψιλοκομμένες
2 αυγά 
2 κ.σ. σιμιγδάλι ψιλό ή χοντρό
Ελάχιστο αλάτι
Λευκό πιπέρι
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Η ζύμη για το φύλλο
Βάζουμε τα τρία άλευρα σε ένα μεγάλο μπολ. 
Ανοίγουμε μια λακούβα στη μέση και προσθέτουμε το αλάτι, τη ζάχαρη, το ελαιόλαδο, το μηλόξιδο, τη σόδα και το 1/3 από το νερό.
Αρχίζουμε το ζύμωμα και προσθέτουμε όσο νερό χρειάζεται για να έχουμε μια ζύμη μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια.
Την τυλίγουμε με διαφανή μεμβράνη και την αφήνουμε στο ψυγείο να ξεκουραστεί για 30-40 λεπτά.
Για τη γέμιση
Στο μεταξύ ετοιμάζουμε τη γέμιση.
Σε ένα μπολ, βάζουμε όλα τα υλικά της γέμισης και τα ανακατεύουμε.
Ετοιμάζουμε την πίτα
Βγάζουμε τη ζύμη από το ψυγείο και την χωρίζουμε σε δύο μέρη. 
Κάθε ένα από τα δύο μέρη τα χωρίζουμε σε 4 μπαλάκια.
Ανοίγουμε το κάθε μπαλάκι σε έναν δίσκο με διάμετρο 12 εκατοστά περίπου εκατοστά (έτσι έχουμε 8 δίσκους).
Βάζουμε έναν δίσκο, το αλείφουμε με το μίγμα μαργαρίνης (ή βουτύρου) και ελαιολάδου και τοποθετούμε έναν άλλο από πάνω.
Κάνουμε δύο "πυργάκια" με 4 δίσκους το καθένα και γύρω γύρω διπλώνουμε προς τα μέσα λίγο το "πυργάκι" έτσι ώστε να μοιάζει με έναν δίσκο.
Βάζουμε στο ψυγείο για 20-30 λεπτά.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου στον αέρα.
Βγάζουμε το ένα "πυργάκι" από το ψυγείο και το ανοίγουμε σε φύλλο με πάχος περίπου μισό εκατοστό.
Το τοποθετούμε σε ταψί που το έχουμε αλείψει με λίγο από το μίγμα που αλείψαμε και τα δισκάκια ζύμης.
Ανοίγουμε και το δεύτερο φύλλο με τον ίδιο τρόπο και στο ίδιο πάχος.
Βάζουμε τη γέμιση στο ταψί και καλύπτουμε με το δεύτερο φύλλο.
Κάνουμε τον "κόθρο" κλείνοντας την πίτα γύρω γύρω (πιάνουμε προσεκτικά το κάτω φύλλο και το φέρνουμε πάνω από το επάνω φύλλο και το κλείνουμε).
Αλείφουμε με το ίδιο μίγμα την επιφάνεια της πίτας.
Με ένα μαχαίρι χαράζουμε τα κομμάτια προσέχοντας να μην χαράξουμε και το κάτω φύλλο και χυθεί η γέμιση.
Ψήνουμε για 45-50 λεπτά (ανάλογα με τον φούρνο) ή μέχρι να δούμε ότι η πίτα μας απέκτησε ένα όμορφο καστανόξανθο χρώμα.
* Συμβουλή: Η ποσότητα του νερού μπορεί να διαφοροποιηθεί λίγο ανάλογα με το αλεύρι και τη θερμοκρασία περιβάλλοντος. Εκείνο που πρέπει να προσέξουμε είναι η ζύμη μας να είναι μαλακή και να μην κολλάει στα χέρια. Βάζοντας το νερό, ζυμώνουμε για 5-10 λεπτά τη ζύμη και μετά αποφασίζουμε ένα θα προσθέσουμε άλλο, γιατί η ζύμη όσο ζυμώνεται τόσο λιγότερο κολλάει στα χέρια.
Να περάσετε ένα πανέμορφο και νόστιμο Σαββατοκύριακο!!!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Νηστήσιμα και υγιεινά brownies με αβοκάντο

Καλή σας μέρα!!! Απογοήτευση!! Όχι δεν αναφέρομαι στα brownies που θα σας παρουσιάσω σε λίγο αλλά στον καιρό! Καλά είχε έρθει η άνοιξη... άντε πάλι νάσου ο ...χειμώνας ή μήπως τα μπέρδεψε λίγο και ήρθε το φθινόπωρο;;;
Διαβάστε Περισσότερα ...

Φιλέτο μπακαλιάρου τηγανισμένο σε χυλό κρασιού

Καλή σας μέρα! Αφήνοντας πίσω μας την εθνική και θρησκευτική μας γιορτή με την ηλιόλουστη μέρα εδώ στη Θεσσαλονίκη... υποδεχθήκαμε σήμερα μια μέρα μουντή, γεμάτη σύννεφα θαρρείς κι ο Μάρτης ξέχασε για μιαν ακόμα φορά την εποχή του! Βαριά σύννεφα, λίγο αλλά ψυχρό αεράκι. Τί κακό κι αυτό!!! Ξετρυπώνει ο ήλιος, αρχίζεις τις ανοιξιάτικες δουλειές σε κήπους και βεράντες και μετά... το ξαναμετανιώνει ...κρύβεται και νάσου η βροχή για να σου πει... χαχαχα τσάμπα τις έκανες...εγώ θα τα ξανακάνω όλα (ή σχεδόν) όπως ήταν πριν!!!!!!!! Γκρρρρρρ! Αλλά μετά, κάτι μαγικό συμβαίνει (όχι και τόσο μαγικό αλλά παίρνεις καλά αποτελέσματα εξετάσεων που σε αγχώνουν) και λες... "δεν βαριέσαι ...μια χαρά είναι ο καιρός και η μουντάδα χάνει ξαφνικά τη σημασία της αλλά και την άσχημη επιρροή επάνω σου. Τα δέντρα τα βλέπεις να λικνίζονται στο αεράκι που από εκνευριστικά ψυχρό μετατρέπεται σε ... ευχάριστα δροσερό και πάει λέγοντας!!!
Είναι εντυπωσιακό να συνειδητοποιεί κανείς πόσες εναλλαγές διάθεσης έχουμε κάθε μέρα ή αν όχι κάθε μέρα τουλάχιστον όταν κάτι σημαντικό συμβαίνει στη ζωή μας! Μόνον τότε όμως καταλαβαίνουμε πόσο όμορφη είναι η απλότητα της "αγίας" καθημερινότητά μας!! Ναι, υπάρχουν απίστευτες δυσκολίες τα τελευταία χρόνια κι όλοι τις βιώνουμε, αν και άλλοι περισσότερο κι άλλοι λιγότερο αλλά... υπάρχει πάντα ένα αλλά που έχει να κάνει με τα πολύ απλά καθημερινά γεγονότα και κυρίως την υγεία και που όταν είναι καλά ...τότε παλεύεις τα υπόλοιπα! Ας φροντίσουμε να το θυμόμαστε!!!
Πάντως, σήμερα θα σας δείξω τον απόηχο της χθεσινής μέρας κι έναν διαφορετικό χυλό στον οποίο τηγάνισα κομμάτια υγράλατου (παστού) μπακαλιάρου. Πάμε να διαβάσουμε τη συνταγή; Εξάλλου, τηγανιτό μπακαλιάρο (παστό, νωπό ή κατεψυγμένο) μπορούμε να απολαμβάνουμε οποιαδήποτε στιγμή. Κι αν νηστεύετε θυμηθείτε την πρόταση για την Κυριακή των Βαϊων! -:))
ΥΛΙΚΑ

  • 10-12 κομμάτια από Μπακαλιάρο φιλέτο (υγράλατο, κατεψυγμένο ή νωπό)
  • Αλεύρι  
  • Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα

Για τον χυλό

  • 300 ml λευκό κρασί
  • 130-140 γρ. φαρίνα που φουσκώνει μόνη της για τον χυλό + λίγη ακόμα για να καλύψουμε τον μπακαλιάρο
  • 1/2 κ.γλ. κόλιανδρο σκόνη
  • 1/3 κ.γλ. τζίντζερ σκόνη
  • 1/3 κ.γλ. πάπρικα γλυκιά 
  • Αλάτι και πιπέρι
  • Προαιρετικά: ψιλοκομμένο άνηθο 
  • Ελαιόλαδο για το τηγάνισμα  (ηλιέλαιο ή αραβοσιτέλαιο)

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

  • Ετοιμάζουμε πρώτα τον χυλό του κρασιού, βάζοντας σε βαθύ πιάτο το κρασί, το αλάτι, το πιπέρι, το κόλιανδρο, το τζίντζερ και την πάπρικα.
  • Εάν θελήσουμε να προσθέσουμε και άνηθο θα το βάλουμε τώρα στο μίγμα.
  • Προσθέτουμε σταδιακά τη φαρίνα μέχρι να έχουμε έναν χυλό όχι πολύ αραιό, που "στέκεται" επάνω στο ψάρι. 
  • Σε αντικολλητικό τηγάνι βάζουμε το ελαιόλαδο και αφήνουμε να ζεσταθεί καλά.
  • Αλευρώνουμε πρώτα τα κομμάτια του μπακαλιάρου και μετά τα βουτάμε στον χυλό με τον οποίο "τυλίγουμε" καλά το ψάρι.
  • Βάζουμε το ψάρι στο καυτό λάδι και αφήνουμε σε μέτρια φωτιά να τηγανιστεί καλά.
  • Βγάζουμε τα κομμάτια τα τοποθετούμε επάνω σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας για να αποβάλλουν το επιπλέον λάδι. 
  • Σερβίρουμε με τηγανιτές ή βραστοτηγανιτές πατάτες και σκορδαλιά και συνοδεύουμε με μια ωραία πράσινη σαλάτα.
Καλή σας μέρα!! -:))

Διαβάστε Περισσότερα ...

Μαρμελάδα λεμόνι

Καλή σας μέρα! Μαρμελάδα λεμόνι (όπως και γλυκό) δεν είχα ξαναφτιάξει! Λίγο εγώ που την θεωρούσα πολύ ...αγγλική για τα μεσογειακά μας γούστα, λίγο οι υπόλοιποι που πάντα δήλωναν ότι είναι ξινή και δεν θα την προτιμούσαν η μαρμελάδα αυτή πάντα έμπαινε στην τελευταία σειρά των προς "εκτέλεση" συνταγών. 
Όταν, λοιπόν, κατέφθασε ένα βάζο με μαρμελάδα λεμόνι από μία χρυσοχέρα θεία και αφού το δοκίμασα ... ενθουσιάστηκα... αν και μόνον εγώ... οι άλλοι έκαναν ότι δεν το έβλεπαν!!!
Αφού τη δοκίμασα μια, δύο, τρεις φορές, αφού συμφιλιώθηκα με την ελαφρά ξινόπικρη γεύση της και κατέληξα να μου αρέσει, αφού δέχθηκα ότι το γεγονός ότι τη συγκεκριμένη μαρμελάδα δεν την τρώγαμε κάποτε δε σημαίνει τίποτα το ιδιαίτερο... παρήγγειλα στον μπαμπάκα μου λεμόνια ακέρωτα και βιολογικά μια που θα πήγαινε στη λαϊκή τη συγκεκριμένη μέρα! :)
Τα κατακίτρινα λεμονάκια κατέφθασαν στο σπίτι κι εγώ άρχισα να ασχολούμαι μαζί τους. Ταυτόχρονα, γλυκό του κουταλιού λεμονόφλουδα (ΕΔΩ) και μαρμελάδα λεμόνι μπήκαν στα βάζα τους και αφού κρύωσαν ...τρύπωσαν στα βάθη του σκοτεινού και δροσερού μπουφέ για να κάνουν την εμφάνισή τους την κατάλληλη στιγμή. Και ...μη νομίσετε ότι όλα τα βάζα τρύπωσαν στον μπουφέ... όχι βέβαια, μια ποσότητα και από τους δύο κατακίτρινους θησαυρούς έμειναν έξω για να μας χαρίζουν την ξινούτσικη νοστιμιά τους. 
Συμπέρασμα: Ποτέ μη λες ποτέ!! Τί εννοώ;; Μα τί άλλο φυσικά, πέρα από το γεγονός ότι γεύσεις που κάποτε αρνούμουν πεισματικά και, μάλλον, ανώριμα να δοκιμάσω, τώρα μετατρέπονται σε αγαπημένες απολαύσεις!!! :))
ΥΛΙΚΑ
1 κιλό λεμόνια (το βάρος του πολτού που θα βάλουμε στην κατσαρόλα)
1.100 γρ. ζάχαρη
2 κ.σ. μέλι
Ξύσμα από 2-3 λεμόνια
Χυμό από 1 λεμόνι 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Ξύνουμε τα λεμόνια απ' έξω και τα βάζουμε σε κρύο νερό.
Εάν θέλουμε, τα ξεφλουδίζουμε για να κάνουμε τη φλούδα τους γλυκό του κουταλιού (προσωπικά αυτό έκανα). 
Εάν δεν θέλουμε, βάζουμε τα λεμόνια με τη φλούδα.
Τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα και σε μέτρια φωτιά, τα βράζουμε για 5 λεπτά, μετρώντας από τη στιγμή που το νερό θα κοχλάσει.
Ρίχνουμε το νερό και επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία άλλες 2 ή 3 φορές.
Εάν έχουμε τα λεμόνια με τη φλούδα τους μετά το τελευταίο βράσιμο και αφού τα βάλουμε σε κρύο νερό τα αφήνουμε για 1 ώρα για να είναι σίγουρο ότι ξεπίκρισαν.
Δοκιμάζουμε λίγο λεμόνι για να είναι σίγουρο ότι δεν είναι πικρό.
Κόβουμε τα λεμόνια για να αφαιρέσουμε τα κουκούτσια και αφαιρούμε και τις πιο σκληρές, άσπρες ίνες.
Τα κουκούτσια και τις ίνες τα τυλίγουμε σε ένα μικρό τουλπάνι και τα βάζουμε στην κατσαρόλα ενώ βράζει η μαρμελάδα γιατί έχουν πολύ πηκτίνη και βοηθούν τη μαρμελάδα να "δέσει".
Μετά, τα βάζουμε στο multi και τα πολτοποιούμε.
Βάζουμε τον πολτό (που πρέπει να είναι 1 κιλό) σε μια κατσαρόλα, προσθέτουμε το ξύσμα, τη ζάχαρη και το μέλι και αφήνουμε τη μαρμελάδα να βράσει για 20-25 λεπτά σε σιγανή προς μέτρια φωτιά.
Τα λεμόνια είναι πλούσια σε πηκτίνη κι έτσι η μαρμελάδα μας δένει εύκολα.
Ελέγχουμε εάν η μαρμελάδα έχει δέσει βάζοντας λίγη σε ένα πιάτο και τη χωρίζουμε στα δύο με ένα κουτάλι. 
Εάν δεν ενώνεται είναι έτοιμη.
Γεμίζουμε ζεστά, αποστειρωμένα βάζα.
Διαβάστε Περισσότερα ...

25η Μαρτίου: Εθνική επέτειος παλιγγενεσίας και ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου

via http://aktines.blogspot.gr/2014/03/1821_5676.html#more
Καλή σας μέρα! Μια ακόμα εθνική επέτειος έφτασε εν μέσω δυσκολιών, απωλειών και  εθνικών προβληματισμών!  Αφήνουμε όμως στην άκρη τους προβληματισμούς και σήμερα χαιρόμαστε την  όμορφη μέρα!!  
Αλλά επειδή εκτός από εθνική γιορτή είναι και θρησκευτική... θα ήθελα να ευχηθώ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ κι ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ σε Ευαγγελίες και Ευάγγελους!! 
Σήμερα δεν έχει, φυσικά, συνταγούλα αλλά μια πληροφορία σχετικά με την απορία που μου ήρθε στο νου εχθές...  Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί και πώς καθιερώθηκε να τρώμε μπακαλιάρο την μέρα αυτή; Ας δούμε...
Οι Βίκινγκς ήταν αυτοί που είχαν αδυναμία στον μπακαλιάρο που κατείχε σημαντική θέση στο εδεσματολόγιό τους ενώ για να τον συντηρήσουν τον αποξήραναν στον παγωμένο αέρα. Μετέπειτα, οι Βάσκοι ήταν αυτοί που τον πρωτοέκαναν παστό για να τον συντηρήσουν όταν ανακάλυψαν τους πλούσιους ψαρότοπους στις ακτές της Νέας Γης και του Λαμπραντόρ, στα ΒΑ του Κεμπέκ. Αποσπώντας το μονοπώλιο από τους Βόρειους λαούς άρχισαν να τον εμπορεύονται ονομάζοντάς τον "ψάρι του βουνού" και τον έφεραν στην Μεσόγειο. Μετά απ' αυτό το εμπόριο του μπακαλιάρου πήρε μεγάλες διαστάσεις κι αποτέλεσε σημαντική πηγή εσόδων με αποτέλεσμα η αλιεία του να γίνει και αιτία διενέξεων μεταξύ χωρών με πιο πρόσφατη αυτή του 1973 ανάμεσα στην Αγγλία και την Ισλανδία!
Ο μπακαλιάρος είναι ένα φτηνό ψάρι αλλά πολύ καλή πηγή φωσφόρου, μαγνησίου, βιταμινών Α, Ε, D και Ω3 λιπαρών ενώ ταυτόχρονα είναι πολύ φτωχό σε λιπαρά.
Αποτελεί νόστιμη και οικονομική λύση γι αυτό και οι Κρητικοί τον ονομάζουν "φτωχογιάννη". Πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα τον 15ο αιώνα. Η ιστορία του εμπορίου μας αποκαλύπτει ότι οι Άγγλοι έστελναν τον μπακαλιάρο στα λιμάνια της Πελοποννήσου και τον αντάλλασσαν με σταφίδες...έτσι οι πρώτες εισαγωγές μπακαλιάρου χρονολογούνται γύρω στον 17ο αιώνα... ίσως γι αυτό σε κάποια μέρη όπως η Κορινθία ή η Αχαϊα,  που υπήρχε μεγάλη παραγωγή σταφίδας, υπάρχει κι ένα πλήθος διαφορετικών συνταγών για το συγκεκριμένο ψάρι. Στα χρόνια όπου τα ψυγεία δεν υπήρχαν, ο παστός μπακαλιάρος έφτανε στα μικρά μπακάλικα των χωρικών που δεν ζούσαν σε παραθαλάσσια χωριά κι έτσι μπορούσαν να τον απολαύσουν όποτε ήθελαν χωρίς να φοβούνται ότι θα έχει αλλοιωθεί!
Ταυτόχρονα στην περίοδο της Σαρακοστής που είναι και η περίοδος της νηστείας μέχρι το Πάσχα, η εκκλησία επέτρεψε στους πιστούς να καταναλώνουν ψάρι... δύο μέρες. Η μία είναι ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου - 25η Μαρτίου και η άλλη η Κυριακή των Βαϊων. Έτσι καταλήξαμε στην καθιέρωση του μπακαλιάρου σαν παραδοσιακό έδεσμα της σημερινής μέρας.
Όσο για την σκορδαλιά αυτή μάλλον το συνοδεύει γιατί από την εποχή των Φαραώ ακόμα το σκόρδο θεωρείται φάρμακο της φύσης και ο συνδυασμός του μπακαλιάρου με τη σκορδαλιά δεν είναι απλά νόστιμος αλλά και υγιεινός παρά το ...άρωμα που ...αφήνει!! :) 
Καλά να περάσετε σήμερα, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ σε όσους γιορτάζουν και του χρόνου με υγεία αλλά και καλύτερες μέρες! :)
Διαβάστε Περισσότερα ...

Ρολάκια αρωματικής ζύμης με σοκολατένιο άλειμμα

Τέλεια μικρά ρολάκια με μια ζύμη με ιδιαίτερο άρωμα πορτοκαλιού και μια γέμιση γεμάτη υγεία, νοστιμιά, σοκολάτα, ταχίνι και πορτοκάλι! Σκέφτεστε κάτι καλύτερο;;; Είναι πολύ εύκολο να γίνουν, ακόμα πιο εύκολο να φουσκώσουν και χρειάζονται λίγο ακόμα χρόνο για να ψηθούν και να γίνουν αφράτες πρωινές λιχουδιές.
Ό,τι πρέπει για να τσιμπολογούν κάτι χορταστικό, υγιεινό και χωρίς κούφιες θερμίδες τα βλαστάρια μας και κάτι μικρό για να χορταίνουμε και να ικανοποιούμε τις ξαφνικές λιγούρες χωρίς να έχουμε ιδιαίτερες τύψεις που δεν είναι φρούτο μια και τουλάχιστον αυτό οφελεί τον οργανισμό.
Μικρά ρολάκια λοιπόν που μπορούν να μπουν στην κατάψυξη σε σακουλίτσα τροφίμων και να βγαίνουν σταδιακά για να μην μπαγιατέψουν ποτέ! Με την πρώτη μπουκιά, συνειδητοποιούμε ότι έχουμε να απολαύσουμε μιαν απίστευτα αφράτη ζύμη κι όταν φτάσουμε στη γέμιση ...τότε οι αισθήσεις μας ξεσηκώνονται από τη νοστιμιά του ταχινιού με τη σοκολάτα και το πορτοκάλι. 
Μοναδική νοστιμιά που σας την παρουσιάζω ευθύς αμέσως...
ΥΛΙΚΑ
300 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
200 γρ. αλεύρι κίτρινο για ψωμί (από σκληρό σιτάρι)
1/2 κ.γλ. αλάτι
2 κ.σ. ζάχαρη
2 κ.σ. σησαμέλαιο (ηλιέλαιο, αραβοσιτέλαιο ή ελαιόλαδο ελαφρύ)
150-160 ml χλιαρό νερό 
150 ml χλιαρό χυμό πορτοκαλιού
1 φακελάκι (8-9 γρ.) ξηρή μαγιά
Για τη γέμιση
Άλειμμα σοκολατοταχινιού που θα βρείτε ΕΔΩ
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Μέσα στον χλιαρό χυμό διαλύουμε το αλάτι.
Βάζουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη και την ξηρή μαγιά σε ένα μπολ, τα ανακατεύουμε καλά και ανοίγουμε μια λακούβα στη μέση.
Ρίχνουμε σταδιακά πρώτα το σησαμέλαιο και τον χλιαρό χυμό πορτοκαλιού και μετά το νερό μέχρι να έχουμε μια ζύμη μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια.
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα λίγο νερό και το αφήνουμε να φτάσει σε βρασμό.
Έπειτα κατεβάζουμε την κατσαρόλα από την ηλεκτρική εστία και αφού καλύψουμε το μπολ όπου έχουμε τη ζύμη με διαφανή μεμβράνη, το βάζουμε επάνω.
Σε 20 λεπτά η ζύμη μας έχει φουσκώσει κι εμείς την ...ξεφουσκώνουμε ζυμώνοντάς τη για 1 λεπτό.
Με το μικρό ρολό ζύμης την ανοίγουμε σε τετράγωνο ή μακρόστενο φύλλο και κόβουμε μικρά παραλληλόγραμμα (ή καλύτερα στο μέγεθος που θέλουμε).
Τα αλείφουμε με το άλειμμα σοκολάτας-ταχινιού με χυμό πορτοκάλι και αφού τα τυλίξουμε τα βάζουμε σε λαμαρίνα φούρνου καλυμμένη με αντικολλητικό χαρτί.
Τα αλείφουμε με λίγο ακόμη σησαμέλαιο και τα βάζουμε να ψηθούν για 20 λεπτά, περίπου ή μέχρι να δούμε ότι πήραν ένα όμορφο χρυσόξανθο χρώμα.
Τα βγάζουμε από το φούρνο, τα αλείφουμε με λίγο νεράκι και τα αφήνουμε να κρυώσουν λίγο πριν τα τοποθετήσουμε επάνω σε σχάρα για να κρυώσουν εντελώς.
Διαβάστε Περισσότερα ...

Προτάσεις για το τραπέζι της 25η Μαρτίου

Καλησπέρα σας! Για μια ακόμη φορά έρχεται η επέτειος της 25ης Μαρτίου. Μια επέτειος τόσο θρησκευτική όσο και εθνική, μια επέτειος ...αφορμή για σκέψη!! Για μια ακόμα φορά αναλογίζομαι πόσο διαφορετικές είναι οι εθνικές επέτειοι τα τελευταία, δύσκολα χρόνια... δεν ξέρω αν μπορούμε πια να νιώθουμε εθνικά υπερήφανοι ή καλύτερα αν πρέπει να ...προβληματιζόμαστε με το πριν και το τώρα!!
Πάντως, το πιο εύκολο είναι να κρατάμε τουλάχιστον τις παραδόσεις και η πιο εύκολη παράδοση είναι αυτή του φαγητού... είναι κι αυτό μέρος της ταυτότητάς μας! Αυτή η παράδοση, λοιπόν, θέλει την 25η Μαρτίου στο τραπέζι του Έλληνα μπακαλιάρο γι αυτό και οι προτάσεις μου όλες έχουν μπακαλιάρο!
Διαλέξτε πώς τον προτιμάτε και βάλτε τον στο τραπέζι σας...
Για αρχή πώς ξαλμυρίζουμε τον υγράλατο ή παστό μπακαλιάρο... μια τεχνική απαραίτητη για να έχουμε ένα τέλειο γευστικό αποτέλεσμα...
Ακολουθούν τα κλασσικά πιάτα...
 
 
Αλλά και πιο σύγχρονες εκδοχές με κατεψυγμένο μπακαλιάρο...
 Μπακαλιάρος με κουρκουμά και πολύχρωμες πιπεριές
 
Μπακαλιάρος κρασάτος πρασοσέλινο
 
Και φυσικά...
Και όλα αυτά συνοδέψτε τα με ένα αφράτο κι εύκολο...
 
Όσο για γλυκό... τί θα λέγατε για ...
Ραβανί με ινδοκάρυδο νηστήσιμο
Νηστήσιμο προφιτερόλ
  Εκμέκ καταϊφι νηστήσιμο
Καλή εβδομάδα!!
Διαβάστε Περισσότερα ...

Νηστήσιμο ραβανί με ινδοκάρυδο και πορτοκάλι

Παρασκευή σήμερα! Έφτασεεεε!!! Έτοιμοι όλοι για ένα ανοιξιάτικο Σαββατοκύριακο;;; 
Τι περιλαμβάνει αλήθεια το τέλειο Σαββατοκύριακο για σας;;; Για μένα ένα τέλειο Σαββατοκύριακο έχει χαλαρές δραστηριότητες, διάβασμα, μαγειρική και ζαχαροπλαστική, λίγη κηπουρική, μια κοντινή εκδρομούλα για να απολαύσω έναν καφέ ή απλά φίλους στο σπίτι για κουβεντούλα και γέλια!  Γιατί, στη ζωή οι απλές, καθημερινές απολαύσεις είναι αυτές που έχουν την μεγαλύτερη αξία αλλά κι αυτές που αποτελούν τα "παραθυράκια χαράς κι ευτυχίας". 
Όμως, ένα παραθυράκι ευτυχίας δεν είναι κι αυτό της γεύσης;;;; Μαζί με την παρεούλα... ένα καλομαγειρεμένο και όμορφο πιάτο αλλά κι ένα γλυκό είναι απαραίτητο, δεν συμφωνείτε;;; 
Για φανταστείτε... ήλιος, ανοιξιάτικη ατμόσφαιρα, ένα τραπέζι απλό αλλά ομορφοστρωμένο στη βεράντα ή στον κήπο, λίγα αγριολούλουδα ... έτσι για να μας θυμίζουν ότι η άνοιξη και το Πάσχα βρίσκονται προ των πυλών, μεζέδες και ένα κατακίτρινο γλυκό, σαν ήλιος εκεί στην μια άκρη του τραπεζιού σε μια κάτασπρη πιατέλα. Κάποιοι από την παρέα νηστεύουν, άλλοι πάλι όχι... σεβαστή η απόφαση του καθενός κι εμείς, χαρούμενοι γι αυτή τη μάζωξη λαχταράμε να τους ικανοποιήσουμε όλους για να τους μείνει... αξέχαστη η μέρα και να φύγουν μ΄ένα τεράστιο χαμόγελο να φωτίζει το πρόσωπό τους! 
Τί λέτε... συμφωνείτε να κλείσουμε γλυκά το φαγοπότι με ένα νηστήσιμο, ολόχρυσο ραβανί (ή ρεβανί στα μέρη μας) χωρίς ίχνος αυγού αλλά με μια μοναδική νοστιμιά και την υπέροχη πινελιά του ινδοκάρυδου;;; Όποιος το δοκίμασε ...ξετρελλάθηκε... ακόμη κι αυτοί που δεν είναι από τους φανατικούς φίλους του ινδοκάρυδου (ξέρουν αυτοί!!!) το απόλαυσαν!!  Έτσι, σε όσους νηστεύουν κερνάμε το ραβανί σκέτο, πασπαλισμένο με μια μπόλικη δόση καρύδας και λίγο ξύσμα πορτοκαλιού και σε όσους δεν νηστεύουν... μια μπάλα παγωτό βανίλια από δίπλα θα πολλαπλασιάσει την απόλαυση!! Αλλά ...ας μην ξεχνάμε και τους σοκολατομανείς... εεεεε και γι αυτούς κάτι θα κάνουμε... τί θα λέγατε για ένα ραβανί περιχυμένο με λίγο σιρόπι σοκολάτας;;; Προσωπικά, το απολαύσαμε οι μισοί με μπόλικο ινδοκάρυδο και μερικοί με παγωτό γιατί δεν χρειάζεται να νηστεύεις ή να μην νηστεύεις για να ευχαριστηθείς ένα τέτοιο γλυκό!!!!  :))
Δική σας η συνταγούλα και... πιστέψτε με... δεν θα χρειαστείτε περισσότερο από ένα δεκάλεπτο για να το βάλετε στο φούρνο κι εκεί προς το τέλος του ψησίματος άλλα 15 λεπτά για να φτιάξετε το σιρόπι και να το σιροπιάσετε όπως είναι ζεστό!!
ΥΛΙΚΑ για ένα ταψάκι με διάμετρο 20-22 εκ.
Για το ραβανί
1 φλ. σιμιγδάλι ψιλό
1/2 φλ. σιμιγδάλι χοντρό
2/3 φλ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις κοσκινισμένο + λίγο για το ταψί
1 φλ. ινδοκάρυδο τριμμένο
1/2 φλ. ζάχαρη
1 1/4 φλ. χυμό πορτοκαλιού
1/2 φλ. ηλιέλαιο (αραβοσιτέλαιο ή ελαφρύ ελαιόλαδο) + λίγο για το ταψί
2 κ.σ. ξύσμα πορτοκαλιού
2 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ
1/2 κ.γλ. σόδα φαγητού
1 κάψουλα βανιλίνης
4 κ.σ. κονιάκ
1 πρέζα αλάτι
Για το σιρόπι
3 φλ. νερό 
3 φλ. ζάχαρη
1 ξυλάκι κανέλας
1/2 φλ. χυμό πορτοκαλιού
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 190 βαθμούς Κελσίου.
Αλείφουμε το ταψάκι μας με ηλιέλαιο και το πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι.
Κοσκινίζουμε το αλεύρι και το βάζουμε σε ένα μπολ μαζί με το μπέικιν πάουντερ.
Στο ίδιο μπολ, προσθέτουμε το χοντρό και το λεπτό σιμιγδάλι, τη βανίλια και το ινδοκάρυδο.
Σε άλλο μπολ, βάζουμε το χυμό πορτοκαλιού, το ηλιέλαιο, το κονιάκ, το αλάτι και τη ζάχαρη και τα χτυπάμε με το μίξερ χειρός μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και να έχουμε ένα ομοιογενές μίγμα.
Με το μίξερ στην πιο χαμηλή ταχύτητα, προσθέτουμε το μίγμα των στερεών υλικών (αλεύρι, μπέικιν, σιμιγδάλι, ινδοκάρυδο) στο μίγμα των υγρών (ηλιέλαιο, χυμό, ζάχαρη).
Συνεχίζουμε το χτύπημα με το μίξερ έως ότου έχουμε ένα ομοιογενές μίγμα, ελαφρώς πηχτό.
Αδειάζουμε το μίγμα στο ταψί και το βάζουμε στο φούρνο.
Ψήνουμε για 30-40 λεπτά.
Ετοιμάζουμε το σιρόπι (όση ώρα ψήνεται το γλυκό)
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα νερό, τη ζάχαρη, το ξυλάκι κανέλας και το χυμό πορτοκαλιού και τα βράζουμε για 8 λεπτά.
Βγάζουμε το γλυκό από το φούρνο και το περιχύνουμε με το μισό από το ζεστό σιρόπι.
Το ξαναβάζουμε στο φούρνο για 5 λεπτά.
Το βγάζουμε από το φούρνο, το αφήνουμε να κρυώσει λίγο, το χαράζουμε σε κομμάτια και το περιχύνουμε με το υπόλοιπο σιρόπι, αφήνοντάς το μέχρι να το απορροφήσει όλο.
Μόλις το ραβανί κρυώσει το κόβουμε και το πασπαλίζουμε με τριμμένο ινδοκάρυδο και ξύσμα πορτοκαλιού για να το σερβίρουμε.
Το σερβίρουμε, επίσης, περιχυμένο με σιρόπι σοκολάτας ή μία μπάλα παγωτό βανίλιας ή ακόμη και με σαντιγύ.
Πηγή: "Μαγειρεύοντας σαρακοστιανά", Εκδ. Φυτράκη
Διαβάστε Περισσότερα ...